หลังจากเสร็จธุระเรียบร้อยฉันก็บินกลับกรุงเทพฯพร้อมพี่พักพิงทันที ฉันเป็นห่วงอาการคุณแม่มากๆ
“เป็นไงบ้างคะพี่หมอ “ทันทีที่เจอหมอ คริสตัลก็เอ่ยถามอาการแม่ของเธอทันที
“อาการยังคงที่ พี่คงยังให้คำตอบไม่ได้ คริสทำงานมาเหนื่อยๆ ไปพักก่อนเถอะ เดี๋ยวทางนี้พี่ดูแลให้”
“คริสไหวคะ คริสขอเข้าไปหาแม่ได้ไหมคะ? “คริสตัลเอ่ยถามหมอขึ้นด้วยแววตาอย่างมีความหวัง แต่ก็ต้องได้รับคำตอบกลับมาเหมือนทุกครั้ง
แม่ของเธอคือผู้ป่วยวิกฤติ ไม่สามารถเข้าเยี่ยมได้ นอกจากทีมแพทย์ที่ต้องคอยเฝ้าดูอาการตลอดเวลา หลังจากคุยกับหมอเกี่ยวกับอาการของแม่เธอเรียบร้อยแล้ว เธอก็ขับรถกลับคอนโดหรูของตัวเองทันที ก่อนจะเผลอหลับไปเพราะความเหนื่อยล้ามาทั้งวัน
อีกด้าน
“เธอกลับกรุงเทพไปตั้งแต่บ่ายแล้วครับ “ลูกน้องคนสนิทของมาเฟียหนุ่มเอ่ยขึ้น สิ้นเสียงลูกน้อง มาเฟียหนุ่มก็ยังคงเงียบ แต่ใบหน้าแสดงออกถึงความไม่พอใจเป็นอย่างมาก เธออยู่ในวงการเธอน่าจะรู้ดีว่าควรทำอย่างไรกับเจ้าของงาน ผู้หญิงคนนี้ต่างจากผู้หญิงคนอื่นๆ ที่เขาเจอมา ถ้าเป็นนางแบบคนอื่นๆ คงนอนเปลือยเรือนร่างรอเขาอยู่ที่ห้องแล้ว แต่ทะว่าคนอย่างไคแล้ว เขาลงทุนไปมากมายขนาดนั้น มันไม่มีทางเป็นไปได้ที่เขาจะไม่หวังผลตอบแทน
“เธอได้ตอบแทนฉันอย่างสาสมแน่ “มาเฟียหนุ่มเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ
“ให้คนไปลากคอเธอมาดีไหมครับ “ลูกน้องคนสนิทเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นท่าทีเจ้านายของตนไม่สบอารมย์
“ไม่ต้อง ปล่อยไปก่อน ราชัน ถึงไทยรึยัง “มาเฟียหนุ่มเอ่ยถามถึงน้องชายต่างแม่ของตนขึ้น เนื่องจากสัปดาห์หน้าจะมีการส่งของให้กับลูกค้าคนสำคัญที่ต่างประเทศโดยเขานั้นต้องส่งน้องชายคนสนิทไปทำหน้าที่นี้แทน ด้วยความที่ทั้งคู่มีกันแค่สองคน ไค ต้องแบกรับทุกอย่างแทนครอบครัว ไคใช้เวลาครึ่งชีวิตในการสร้างเนื้อสร้างตัวเนื่องจากธุรกิจของพ่อเขานั้นได้เกิดล้มละลายเมื่อปี2542 ทำให้พ่อของเขาต้องตรอมใจตาย ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนเป็นศูนย์ เมื่อหัวหน้าครอบครัวเสียไป พี่ใหญ่แบบเขาจึงต้องดูแลน้องและแม่นมของตน แม่นมของเขาก็คือแม่แท้ๆ ของราชัน ทั้งสองถูกเลี้ยงมาให้รักกันและตายแทนกันได้ หลังจากไคสูญเสียครอบครัวไปได้ไม่นาน เขาก็ย่างกายเข้าสู่วงการมาเฟียทันที โดยมีเพื่อนสนิทอย่าง จุมพล ที่คอยซัพพอร์ตเขาทุกอย่าง ไคจึงก่อร่างสร้างตัวเป็นเจ้าของโรงแรมถึง48แห่ง โดยมีหุ้นส่วนเพียงคนเดียวคือจุมพลเพื่อนสนิทของเขา ไคในวัย38ปี อยากจะวางมือจากวงการนี้แล้ว และให้น้องของเขามารับหน้าที่นี้แทน เพราะครึ่งชีวิตของเขาแทบจะอุทิศให้กับงานอยู่รอมร่อ เพื่อความเป็นอยู่ที่ดีของครอบครัว เขาจึงต้องเหนื่อยกว่าคนอื่น ไม่ว่าจะเป็นธุรกิจสีขาวหรือสีดำ ธุระกิจของเขาก็เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว ใช้เวลาเพียงไม่นาน เขาก็สามารถเป็นที่นิยมสำหรับนักลงทุน ในแวดวงค์ธุรกิจไม่มีใครไม่รู้จักเขาเพราะนักธุระกิจส่วนใหญ่ต้องพึ่งใบบุญจากเขา
หลายวันผ่านไป....
มาเฟียหนุ่มยังคงรอเธออยู่ที่โรงแรมหรูทุกวัน โดยไม่มีท่าทีว่าหญิงสาวจะเข้ามาขอพบเขาแต่อย่างใด
" ส่งคนไปอุ้ม " เสียงมาเฟียหนุ่มเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ เพียงแค่นั้นลูกน้องคนสนิทก็เข้าใจในความหมายนั้นทันที
หลายวันที่ผ่านมาเขาพยามส่งคนไปตามเธอ แต่เหมือนว่าเธอจะคอยระมัดระวังตัวมากขึ้น เพียงเท่านี้มาเฟียหนุ่มก็พอจะเดาได้ทันที ว่าเธอนั้นพยามที่จะหนีหน้าเขา สิ่งที่มาเฟียเกลียดที่สุดคือ การผิดคำพูด! ไม่ว่าจะเรื่องส่วนตัวหรือเรื่องธุรกิจ เขาเกลียดมัน และนางแบบสาวกำลังผิดคำพูดเรื่องที่จะตอบแทนเขาวันนั้น ชายหนุ่มขบกรามแน่น เมื่อนึกถึงสิ่งที่หญิงสาวพูดกับเขาวันนั้น เขาจะสั่งสอนให้เธอได้รู้ว่าการผิดคำพูดกับมาเฟียอย่างเขา จุดจบมันต้องเจอกับอะไรบ้าง...
หลังจากคริสตัลมั่นใจว่าไคไม่มาวุ่นวายกับเธอแล้ว เธอก็กลับมาใช้ชีวิตของเธอตามปกติ มีออกงานบ้างแต่ไม่บ่อยมาก เนื่องจากช่วงนี้เธอค่อนข้างที่จะระวังตัว วันนี้เธอมาเดินซื้อของใช้จำเป็นที่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง โดยปกติแล้วพักพิงจะมากับเธอทุกที่ แต่วันนี้ผู้จัดการสาวดันติดธุระสำคัญ เธอเลยต้องมาเดินช้อปปิ้งคนเดียว หลังจากซื้อของเสร็จเรียบร้อย เธอก็เดินกลับมาที่รถของเธอตามปกติ ระหว่างเดินมาที่รถเธอกลับรู้สึกว่าเหมือนมีใครกำลังเดินตามเธออยู่ แต่เมื่อหันกลับไปมองก็พบแต่ความว่างเปล่า หญิงสาวคิดว่าตัวเองคงจิตตก จากการหนีหน้ามาเฟียหนุ่มจนเกินไป ก่อนจะหยิบกุญแจปลดล็อครถของตัวเอง แต่ก็ต้องชะงักขึ้นทันที เมื่อมีอะไรแข็งๆ บางอย่าง มาจ่อที่บริเวณเอวคอดของเธอ
อ๊ะ!!
" ขึ้นรถซะ ถ้าไม่อยากเป็นศพ " สิ้นเสียงชายหนุ่มร่างท้วม หญิงสาวก็รับรู้ได้ทันทีว่า สิ่งที่เธอรู้สึกเหมือนมีคนตามตลอดนั้นเธอไม่ได้คิดไปเอง
"ตะ... ต้องการอะไร " คริสตัลยังคงต่อรองกับชายหนุ่มตรงหน้า เพื่อหวังว่าจะมีใครสักคนผ่านมาเห็นและช่วยเธอได้ แต่เหมือนความหวังนี้จะริบรี่ เมื่อเห็นชายร่างสูงอีกคนเดินเข้าไปเปิดประตูรถของเธอ และเธอจำเขาได้เป็นอย่างดี เขาคือคนเดียวกันกับที่เธอเจอที่ภูเก็ต เขอคือ ลูกน้องคนสนิทของ ไค....
หญิงสาวเดาเหตุการณ์ได้ทันที หลายวันที่ผ่านมาเขาคงหลอกล่อให้เธอตายใจ และจัดการรวบหัวรวบหางเธอทีเดียวแบบนี้
" ฉันไม่รู้ว่าเจ้านายของพวกคุณต้องการอะไร แต่อย่ามาลักพาตัวฉันแบบนี้เลยนะ ฉันมีแม่ต้องดูแล ฉันยังไม่มีเวลาซื้อของไปตอบแทนเขา ฉันเคยบอกเขาไปแล้ว "
คริสตัลพยามหาเหตุผลร้อยแปดมาต่อกลอนกับลูกน้องคนสนิทของไค แต่ก็ต้องสะดุ้งขึ้นกับน้ำเสียงที่นิ่งแหบของชายหนุ่มตรงหน้า
" นายเกลียดคนผิดคำพูด "
กรี้ดดดดดดดด!!! ปล่อยฉันไอบ้า ฉันจะแจ้งตำรวจจับแก กรี้ดดดดดดดด ช่วยด้วย!!! หญิงสาวตะโกนเสียงดังลั่น แต่ก็เปล่าประโยชน์เพราะชั้นที่เธอจอดรถมันเป็นชั้นวีไอพี แทบไม่มีรถคันไหนผ่านไปมา
พรืบบบบบ!! " หุบปากแล้วอยู่นิ่ง ๆ "
อ่านจบรบกวนกดหัวใจคอมเม้นท์ให้ไรท์หน่อยนะคะ ทุกๆหัวใจ คือกำลังใจของไรท์