ฉันรู้สึกตัวเพราะท้องมันร้องเรียกหาอาหาร หูได้ยินเสียงคนคุยกันเจื้อยแจ้วดังอยู่ด้านนอกจึงดีดตัวลุกขึ้นเปลี่ยนเป็นกางเกงขาสั้นเพื่อความคล่องตัว โชคดีที่กระเป๋าเสื้ออยู่ในห้องนี้ไม่ต้องไปเดินหาให้เมื่อยขา
ขณะเดินออกจากบ้านเพื่อไปหาคนที่เหลือขาสองข้างหยุดชะงักเองอัตโนมัติเมื่อสายตามันไปโฟกัสกับชายหญิงยืนทาครีมกันแดดให้กันอยู่ตรงหน้า หัวใจดวงน้อยของฉันมันเจ็บแปล๊บขึ้นมาโดยไม่ทันตั้งตัว แบบนี้ใช่ไหมที่เขาเรียกว่าอกหักตั้งแต่ยังไม่ได้คบ ผู้ชายคงเป็นแบบนี้กันหมด พออยู่ใกล้ผู้หญิงคนไหนก็มือไวจับนั่นจับนี่ไปเรื่อย
ใช่อยู่ที่บอกว่าผู้ชายทุกคนไม่เหมือนกัน แต่ที่ฉันเจอมาไม่ต่างกันเลยสักคน
ฮึบ สูดหายใจเข้าปอดทั้งสองให้ลึกแล้วรีบสาวเท้าไปหาเพื่อน จังหวะเดินผ่านเขาก็เอ่ยทักขึ้นมา
"ตื่นแล้วเหรอไอ้นิค"
ไม่อยากตอบหรอกแต่เดี๋ยวหาว่าหยิ่งเลยตอบสักหน่อย
"อือ"
แต่เดี๋ยวนะ ทำไมยูโรถึงเรียกฉันว่าไอ้นิค?
พ
