ธีม ละสายตาจากความว่างเปล่าตรงหน้า หันไปมองทางประตูที่ยังไม่ปรากฏร่างของใครบางคนสักที เขารอคอยสมาชิกของบ้านอีกคนหนึ่งที่ยังไม่ลงมา จนนี่มันเลยเวลาอาหารเช้ามาได้พักใหญ่แล้ว เขาเลยต้องให้สาวใช้ขึ้นไปตามทว่าสักพักสาวใช้คนเดิมก็กลับมา ยอบตัวลงก่อนจะบอกเขาด้วยน้ำเสียงสั่นๆ ว่า
“คุณหนูกอหญ้า...หายตัวไปแล้วค่ะ!”
เคร้ง!!!
“ว่าไงนะ ?!”
คุณอนันต์วางแก้วกาแฟกระแทกลงกับจานรองแก้วเสียงดังอย่างตกใจ ในขณะที่ร่างสูงของธีมลุกพรวดวิ่งขึ้นไปดูบนห้องอย่างรวดเร็ว ประตูห้องสีขาวถูกกระแทกเปิดออกกว้าง ทุกสิ่งภาย ในห้องยังคงเป็นระเบียบเรียบร้อย เตียงนอนถูกจัดเก็บไว้อย่างดี แต่นั่นยิ่งเห็นได้ชัดว่าเจ้าของห้องไม่ได้นอนในห้องนี้ตั้งแต่เมื่อคืน!
ขายาวๆ ก้าวเข้าไปสำรวจข้าวของภายในห้องอย่างร้อนใจ เขาเปิดตู้เสื้อผ้าใบใหญ่ซึ่งมีเพียงไม่กี่ชุดที่แขวนไว้ กระเป๋าเดินทางที่หญิงสาวนำติดตัวมาเพียงใบเดียวก็หายไป เป็นการเน้น
