ฉันหันมองเอวิลที่ตอนนี้บีบแขนแถมยังจิกปลายเล็บลงบนผิวเนื้อของฉันแน่น ขณะมืออีกข้างของเธอจับแขนของมีนาเช่นกัน สายตาเย็นชามีแววรำคาญหน่อย ๆ ปรายตามองหน้าฉันนิ่ง
กลายเป็นว่าไกอาจิกแขนมีนา ฉันพยายามแกะมือไกอาออก ส่วนเอวิลบีบแขนฉันแล้วดึงให้ออกห่างจากมีนา ทำไมมันดูวุ่นวายกันไปหมดเลยล่ะเนี่ย!
“เฮ้ย! ทำอะไรกันวะ! ปล่อยมือออกจากน้องสาวฉันนะเว้ย!”
และก่อนจะมีใครได้พูดอะไรกัน น้ำเสียงเข้มเจือแววโหดเหี้ยมดังขึ้นขัดจังหวะจากด้านหลังพวกเรา ฉันรู้สึกเหมือนร่างตัวเองลอยหวือไปตามแรงกระชากจึงรีบหันมองเจ้าของเสียงนั่นทันที
“เฮียไมล์...”
“เออสิ! ทำบ้าไรกันวะ! จะตบกันหรือไง!” เฮียกระชากเสียงถามอย่างหงุดหงิดแถมยังตวัดสายตาไปทางไกอาอีกต่างหาก คนถูกมองจึงปล่อยมือออกจากแขนมีนาแล้วเปลี่ยนมายืนกอดอกนิ่ง ๆ ส่วนมีนาก็ยืนนิ่งไปเช่นกัน มีเพียงเอวิลที่ยังยืนหันหลังให้ฉันกับเฮียอยู่เหมือนเดิม “เงียบทำไมวะ! เฮ้ย! แล้
