Chapter 22

2738 คำ

Chapter 22 Hay! Nakakainis naman eh! Bakit nya ako iniwang mag-isa dito?! Sasakay na sana kami ng ferris wheel kanina pero bigla nalang syang nawala. Kaya heto ako ngayon ay naiwang nag-iisa sa gitna ng park na ito. Naupo nalang ako sa isang bench na mayroon dito saka hinawakan ang magkabilang pisngi ko at nakanguso pa na naghintay na bumalik sya. Pero nang maisip ko kung ano na ang mga nangyayari ngayon ay hindi ko mapigilang mapangiti. Mukhang nagtutugma naman ang lahat sa plano ko. Nang ilang minuto ay hindi parin bumabalik si Demon ay naisipan kong hanapin nalang sya. Kaya mabilis akong tumayo mula sa kinauupuan at masiglang nilingon si Yuki na ngayon ay nakaupo din sa tabi ko. “Yuki, hanapin mo si Demon” ang utos ko sa kanya. “Meow…” ang sagot naman nya. Saka nya sinimulang in

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม