ทาสรักเพลิงมาร 🔞

หาความจริง

หลังจากลั่วชิงเดินออกไปพักผ่อนตามคำสั่ง เฟยเทียนยังคงนั่งนิ่งอยู่บนเตียง สายตาคมกริบมองตามร่างบางไปจนลับตา ก่อนจะหันมาหาแม่เฒ่าอินทรีที่ยืนรออยู่ข้างกาย

"แม่เฒ่า... ข้าขอคุยกับนางหน่อยนะ ท่านเองก็ไปพักผ่อนเถอะ" เฟยเทียนเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ดูเหมือนจะราบเรียบ แต่แฝงไปด้วยความกังวล

แม่เฒ่าอินทรีขมวดคิ้ว "เฟยเทียน เจ้าแน่ใจหรือ? ร่างกายเจ้ายังไม่ฟื้นตัวดี ให้นางอยู่ใกล้ๆ แบบนี้ข้าเกรงว่า..."

"ท่านระวังด้วยแม่เฒ่า" เฟยเทียนเอ่ยขัดขึ้น น้ำเสียงเข้มขึ้นอย่างจริงจัง "ยังไงนางก็เป็นคนของศัตรู อย่าไว้ใจนางมาก... นางไม่ได้อ่อนแออย่างที่เห็น"

เฟยเทียนเตือนด้วยสัญชาตญาณของจอมมารที่ผ่านสนามรบมานับไม่ถ้วน แม้เมื่อคืนนางจะช่วยชีวิตเขาไว้ แต่นั่นอาจเป็นเพียงหมากตัวหนึ่งในกระดานที่นางวางไว้เพื่อดึงดูดความตายใจจากเขาก็ได้

แม่เฒ่านิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้า "ข้าเข้าใจแล้ว ข้าจะระวัง... แต่ข้าเองก็มีเรื่องสงสัยในใจที่ต้องถามนางให้รู้ความ"

แม่เฒ่าเดินออกมาจากห้องบรรทมและดักรอพบลั่วชิงที่โถงทางเดินที่เงียบสงัด หญิงชราจ้องมองธิดาเทพด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความพินิจพิเคราะห์

"ลั่วชิง... เจ้าหยุดก่อน" แม่เฒ่าเรียก

ลั่วชิงหยุดชะงัก แผ่นหลังบางเหยียดตรงก่อนจะหันมาเผชิญหน้า "แม่เฒ่ามีธุระอะไรกับข้าหรือ?"

"ข้าแค่สงสัย..." แม่เฒ่าขยับเข้าไปใกล้จนได้กลิ่นจางๆ ของพลังบางอย่างที่ซ่อนอยู่ในตัวหญิงสาว "เทพเซียนส่วนใหญ่หากแตะต้องตัวผู้ที่ติดพิษสังหารเทพ พลังทิพย์ในร่างจะต้องปะทะจนเกิดบาดแผลรุนแรง แต่นอกจากเจ้าจะไร้บาดแผลแล้ว เจ้ายังดูเหมือนจะมีพลังมากขึ้น... เจ้าเป็นใครกันแน่ ลั่วชิง?"

ลั่วชิงใจกระตุกวูบ เธอแสร้งทำเป็นไม่เข้าใจสิ่งที่เธอใด้ยินมาแต่ในใจก็เกิดคำถามเพราะเธอเคยเห็นรอยดอกไม้สีแดงที่คอ"ข้าก็คือลูกสาวของมหาเทพผู้พิพากษา ท่านถามเช่นนี้หมายความว่าอย่างไร?"

"ลูกสาวของมหาเทพงั้นหรือ?" แม่เฒ่าแค่นยิ้มที่ชวนให้ขนลุก "ถ้าเช่นนั้น เจ้าจงตอบข้ามา...รอยดอกไม้สีแดงที่ต้นคอของเจ้านั่นน่ะ บิดาเจ้าบอกเจ้าว่ามันคืออะไร?"

"มันคือคำสาปที่พวกมารอย่างพวกท่านทำไว้กับข้าตั้งแต่ยังเด็ก!" ลั่วชิงตอบเสียงแข็ง ตามที่บิดาเคยปลูกฝังมาตลอด

แม่เฒ่าหัวเราะเบาๆ ในลำคอ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความสมเพช "คำสาปงั้นหรือ? มหาเทพผู้นั้นช่างกลับดำเป็นขาวได้เก่งกาจนัก... ลั่วชิงเอ๋ย เจ้าจงจำคำข้าไว้ หากความจริงถูกเปิดเผย วันนั้นเจ้าจะรู้ว่าคนที่เจ้าเรียกว่าบิดา คือคนที่พราก 'ลมหายใจที่แท้จริง' ไปจากเจ้า!"

คำพูดของแม่เฒ่าทิ้งปมใหญ่ไว้ในใจลั่วชิง เธอขบกรามแน่นจนเป็นสัน นึกถึงคำเตือนของเฟยเทียนที่ว่านางไม่ใช่คนอ่อนแอ... ใช่ เธอต้องไม่หวั่นไหว เธอต้องรีบหาทางเข้า หอคอยทมิฬ เพื่อชิง เนตรบรรพกาล มาพิสูจน์ทุกอย่างด้วยมือตัวเอง! ถึงยังไงลั่วชิงก็เชื่อว่าบิดาของเธอไม่โกหกแน่

📌Talkกับนักเขียนสีเทา📌

ลั่วชิง: นางเอกสาย 'เนียนกริบ' 🎭

ชอบความที่น้องแกล้งทำเป็นอิดโรย แกล้งเป็นเชลยผู้ซื่อสัตย์ แต่ในใจคือนับถอยหลังรอวันฆ่า! นี่มันสเน่ห์ของตัวละครสาย Black Widow ชัด ๆ คือสวย ประณีต แต่อันตรายถึงตาย สิ่งที่น่าลุ้นที่สุดคือ "ความลับที่คอ" ของน้องเนี่ยแหละ ถ้ามันเบ่งบานขึ้นมาตอนที่กำลังจะแทงจอมมารล่ะก็... มีช็อกสิคะงานนี้!