“เลิกทำตัวแบบนี้สักทีได้ไหมวะ! จะต่อต้านฉันไปถึงไหน! ทำแบบนี้เพื่ออะไร! เธอต้องการอะไรกันแน่!”
“ทำไม? ฉันจะทำอะไรมันก็เรื่องของฉัน! มีสิทธิ์อะไรมายุ่ง!”
“ถามหาสิทธิ์กับฉันเหรอหะ! ได้! งั้นมานี่เลย!” เดวิลตวาดลั่นพร้อมกับออกแรงกระชากให้ฉันลุกจากกระโปรงหน้ารถเพื่อเดินตามเขา แต่ฉันก็พยายามสู้และยื้อตัวเองสุดฤทธิ์ ไม่ยอมลุกขึ้นให้เดวิลลากกันไปง่าย ๆ
“หยุดนะ! นายจะลากฉันไปไหน!! ไม่ไปได้ยินไหม! ปล่อย!”
โอเคเลย… สถานการณ์ตอนนี้เข้าขั้นภาวะรุนแรง ทั้งฉันที่โมโหมาก ทั้งเดวิลที่กำลังโกรธจัด มันส่งผลให้เราสองคนปะทะอารมณ์กันอย่างดุเดือด ฉันเอนตัวลงกับหน้ารถพยายามขืนตัวเองเต็มกำลังเท่าที่จะทำได้ เดวิลก็ไม่ยอมแพ้ เขาพยายามทั้งฉุดทั้งกระชากกันทุกวิถีทาง เขามันบ้าไปแล้ว! คิดจะทำบ้าอะไรกับฉันกันแน่!
“เดวิล! ปล่อย! ฉันไม่ไปกับนาย!” ฉันดิ้นหนี เมื่อถูกมือหนาล็อกเอวเพื่อบังคับให้ฉันลุกขึ้น เขาทำเกินไปแล้
