ปัง! “เก็บกวาดให้เรียบร้อย"
หลังจากออกคำสั่งกับเพื่อนสนิท พนาเดินยัดกายออกมาทันที เรื่องการฆ่าคนทรยศพนาทำมาบ่อยมาก จนแทบไม่รู้สึกอะไรนอกจากความสะใจที่ได้ปลิดชีวิตคนพวกนั้น เขาเกลียดการถูกหักหลังเป็นที่สุด เพราะพ่อและแม่ของเขานั้นตายเพราะการถูกหักหลังจากเพื่อนรักพนาจัดการทิ้งบุหรี่และ ขึ้นไปแช่น้ำทันที คืนนี้มีงานเลี้ยงสำคัญของคนใหญ่ คนโต ที่จะมาจัดงานที่โรงแรมแห่งนี้ พนาจึงต้องเตรียมตัวเพื่อต้อนรับด้วยตัวเองในฐานะมือขวาคนสนิทของไค
@โรงแรมใจกลางเมืองเชียงใหม่
พนาจัดการแต่งกายเรียบร้อย พร้อมกับออกไปต้อนรับแขกvip และหนึ่งในนั้นก็คือ ครอบครัวของพ่อเลี้ยงอัศนี ที่ค่อนข้างมีอิทธิพลในเชียงใหม่
" ยินดีต้อนรับครับ "
เสียงพนาเอ่ยขึ้นก่อนจะยื่นมือเข้าไปทักทายตามฉบับชาวยุโรป คำพูดที่กล่าวทักทายคนตรงหน้า แต่สายตากลับจับจ้องไปที่ หญิงสาวที่หน้าตาสะสวยตามฉบับสาวเอเชีย พนาจ้องใบหน้าพักพิงอยู่นาน ทำให้เธอรู้สึกประหม่า จึงขอตัวเดินเข้าไปในงาน ทัศไนยที่เห็นอย่างนั้นก็รู้สึกไม่พอใจ เพียงแค่เขามองพนา แป๊บเดียวก็รับรู้ได้ทันทีว่า ชายหนุ่มนั้น ต้องการอะไรจากพักพิง เพราะเสือย่อมเห็นเสือด้วยกันอยู่แล้ว
พักพิงเดินย่างกายเข้าไปในงาน ก่อนจะยกเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ราคาแพงเข้าปาก เธอรู้สึกเหนื่อยและท้อแท้กับสิ่งที่เป็นอยู่ ผู้ชายที่เธอรัก ผู้ชายที่เหมือนจะเป็นโลกทั้งใบของเธอ แต่วันนี้เขากลับมาหลอกเธอ พักพิงนั่งมองแก้วเหล้าที่ตัวเองยกขึ้นดื่มพร้อมกับทบทวนเรื่องราวต่างๆ ระหว่างเธอและแฟนหนุ่ม น้ำหยดสีใสก็ค่อยๆ ไหลออกมา ทัศไนยเดินเข้ามาโอบไหล่พักพิงราวกับปลอบประโลม พักพิงสะดุ้งเฮือกทันที ก่อนจะปัดมือหนาออก และเดินไปนอกงานทันที
พนาที่ยืนมองเหตุการณ์ทุกอย่างจึงตามเธอออกมาพักพิงเริ่มรู้สึกมึนๆ เพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปก่อนที่เธอจะนั่งลงที่เก้าอี้ภายในสวน พักพิงร่ำไห้ออกมาอย่างหนัก ความเจ็บปวดจากรักครั้งนี้ ทำให้เธอกลัวการที่จะมีรักครั้งใหม่ ลมหนาวค่อยๆ พัดโชยมา พักพิงที่ใส่ชุดเปิดไหลทำได้เพียงลูบแขนตัวเองเพื่อบรรเทาความหนาวเหน็บ ก่อนที่จะรู้สึกถึงเสื้อสูทพร้อมน้ำหอมราคาแพงที่ติดอยู่บนเสื้อจะทาบลงมาบนเรือนร่างของเธอ พักค่อยๆ หันหลังไป ก่อนจะพบกับชายหนุ่มตาน้ำขาว ดวงตาสีฟ้าครามทำเอาพักพิงละสายตาออกจากดวงตาคู่นี้ไม่ แต่ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้เธอทำอะไรขาดสติ
" เหอะ จะทำตัวสุภาพบุรุษไปทำไม ผู้ชายมันก็สารเลวเหมือนกันหมด "
พักพิงเอ่ยขึ้นทั้งน้ำตา ก่อนจะร่ำไห้ออกมาอย่างหนัก
" อกหัก? "
พนาเอ่ยขึ้นก่อนจะมองไปที่พักพิง เธอเป็นผู้ที่สวยและตรงสเปกเขาทุกอย่าง
" ไม่ต้องยุ่ง มันไม่ใช่เรื่องของคุณ "
พักพิงเอ่ยขึ้นก่อนจะปาดน้ำตาแล้วหมายจะเดินออกไป แต่ก็ต้องรู้สึกมึนหัวเหมือนจะล้มลงพื้น ดีที่ชายหนุ่มตรงหน้ารับร่างของเธอไว้ได้ทัน
" เดินให้ตรงก่อน แล้วค่อยอวดเก่ง "
พนาเอ่ยขึ้นก่อนจะอุ้มร่างพักพิงในท่าหญิงสาว ก่อนจะอุ้มเธอเดินเข้าไปในโรงแรม แต่ก็ต้องชะงักเมื่อถูกใครอีกคนเดินเข้ามาขวาง
" ปล่อยน้องกูลง "
ทัศไนยเอ่ยขึ้นก่อนจะดึงร่างของพักพิงลงมาจากอกของพนาอย่างแรง
" อื้อ...เจ็บ "
ความเจ็บปวดของเธอทำให้ พนากระตุกยิ้มทันที คำว่าน้องสาวที่ชายหนุ่มผู้มาใหม่เอ่ยขึ้น มันไม่มีความจริงอยู่ภายใต้ดวงตานั้นแม้แต่น้อย ดูก็รู้ว่าชายหนุ่มตรงหน้า ก็อยากได้น้องสาวตัวเองไม่ต่างจากเขา
" ไม่กระดากปากบ้างเหรอว่ะ เวลาที่เรียกเธอว่าน้องสาว "
สิ้นเสียงพนา ทัศไนยขบกรามแน่นทันที จริงอยู่ที่เขานั้นคิดกับพักพิงมากกว่าน้องสาว และใครก็ไม่มีสิทธิแตะต้องพักพิงได้
กดหัวใจ + คอมเม้นท์ ดึกๆ ไรท์มาให้อีกตอน ถ้าไรท์พอใจกับ หัวใจ ดวงน้อยๆนี้น่าาา