🔥 พันธะลวงสามีแสนเลว : EP : 13 ไล่ออกจากบ้าน
1953 คำ
บทที่ 13
หลินหลินเธอเดินออกมาจากห้องนอนเห็นนิตานั้นออกมาพอดี ใบหน้าเจ้าเล่ห์ดั่งกับสุนัขจิ้งจอกฉีกยิ้มและใบหน้านั้นที่ซ่อนไปด้วยความร้าย
"ฉันเตือนเธอแล้วหลินหลินว่าให้เธอหย่ากับคุณธารามตั้งแต่แรกเขาจะได้ไม่เกลียดเธอไปมากกว่านี้ อีกอย่างลูกของเธอจะได้อยู่อย่างสุขสบายแต่นี่เธอเลือกทางเดินชีวิตเองก็คงต้องออกไปทั้งแม่ทั้งลูกอะนะ" หลินจ้องมองสุนัขจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ตัวนี้ทำท่าทีผยองเดินเข้ามาหาและพูดถึงตัวเองกับลูก แผนการทั้งหมดต้องเป็นนิตาที่ใส่ร้ายให้เธอดูเป็นคนเลวในสายตาธารามแน่นอน
หลินหลินเธอยิ้มให้กับนิตาและกอดอกเดินก้าวขาขยับตรงมาหานิตาและดูนิตากลัวจนต้องก้าวขาถอยหลังหนี
"เธอไม่รู้เหรอว่าการลงโทษของเขาเมื่อคืนนี้มันหนักแค่ไหน ถึงกับจุกไปหมดเลยนะ เธอรู้ไหมว่าการโดนกระแทกแบบใส่อารมณ์มันฟินแค่ไหน" นิตายืนกำหมัดเข้าหากันอยากจะตบหน้าของผู้หญิงคนนี้ เมื่อพูดเยาะเย้ยถึงเรื่องเมื่อคืน แต่ใบหน้าของหลินหลินที่ยิ้มให้ยังคงแสดงถึงความสุข
"ลิ้นของเขานะดีมากเลย เขาไม่เคยเปลี่ยนเลยแหละทั้งดูดทั้งดึงแทบจะดึงวิญญาณฉันออกจากร่างอยู่แล้วอะ ฮ่าๆ พูดแล้วอยากย้อนเวลากลับไปเมื่อคืนจังแต่ก็ไม่เป็นไรหรอกเพราะฉันกับเขาก็เล่นกันแบบนี้แทบจะทุกคืน อีกอย่างนะ ปากที่บอกว่าเกลียดอยากหย่ากับฉันแต่การกระทำไม่ใช่แบบนั้นเลย นอนกอดฉันไว้ทั้งคืนด้วยซ้ำขนาดฉันจะลุกไปล้างนะ เขายังบอกไม่ต้องเดี๋ยวเขาจัดการให้แล้วเขาก็คลานลงไปตรงนั้นจริงๆ" หลินหลินเธอก้มมองลงไปด้านล่างใช้คำพูดที่บ่งบอกถึงเรื่องนั้นยิ่งทำให้นิตาเกลียดจนอยากจะกระชากหัวของหลินหลินตบให้ตายแต่เธอทำไม่ได้เพราะเธอต้องแกล้งเป็นคนดีและอ่อนแอ
"มึงไม่มีวันชนะกูหรอก ความสุขของมึงก็แค่ชั่วคราวเท่านั้น อีกไม่นานมึงก็ต้องหอบลูกมึงออกจากบ้านของเขาและในวันนั้นกูนี่แหละที่จะเป็นคุณผู้หญิงของบ้านหลังนี้" หลินหลินเธอจับไรผมของนิตาทัดหูให้กับหญิงสาวตรงหน้า เธอก้าวขาจนแนบชิดกับผู้หญิงคนนี้ส่งมอบรอยยิ้มในฐานะภรรยาที่ไม่มีวันปล่อยสามีให้กับผู้หญิงคนอื่น
"เด็กน้อยกำลังฝันอยู่เหรอ ฉันไม่สนใจหรอกนะว่าเธอจะเป็นอะไรกับเขามาก่อน หรือว่าในตอนนี้และไม่ต้องหวังว่าฉันจะหย่าให้กับเขา สามีภรรยาที่มีลูกด้วยกันและมีความสัมพันธ์กันแทบจะทุกคืนกับผู้หญิงที่เคยเป็นคนรักเก่า ไม่รู้ว่าผ่านมากี่ปีมันจะสู้ได้ยังไงขนาดกลางคืนเขายังไม่ไปนอนกับเธอเลย อ๋อ ไม่สิเขาคงไม่คิดนอนกับเธอด้วยซ้ำใช่ไหมล่ะ" หลินหลินเธอยิ้มและเบะปากใส่นิตายิ่งทำให้นิตาเกลียดจนควบคุมอารมณ์ไม่อยู่เธอพุ่งตัวตบหลินหลิน
"อ๊าย อีบ้า" นิตาตบหลินหลินโดยที่อีกฝ่ายยังไม่ทันได้ตั้งตัวเมื่อหลินหลินเธอล้ม นิตาพุ่งตัวขึ้นคร่อมและตบหน้าหลินหลินอยู่หลายครั้ง
"เกิดอะไรขึ้น" ผู้หญิงที่เสแสร้งและมารยาเยอะแบบนิตาจะให้ธารามขึ้นมาเห็นว่าเธอเป็นคนตบหลินหลินไม่ได้ อยู่ๆ นิตาที่ขึ้นนั่งคร่อมทับตัวของหลินหลินไว้พลิกตัวเองลงไปที่บันได เธอยอมแกล้งตกบันไดเพื่อใส่ร้ายหลินหลิน
"ไม่นะหลินหลินเธออย่าผลักฉัน พรึ่บ" คึกโครมเสียงดังสนั่นเมื่อลำตัวเล็กนั้นร่วงหล่นลงมาจากบันไดตั้งแต่ชั้นบนแต่เธอพยายามใช้มือผลักไม่ให้หน้ากระแทกกับขอบบันได
เรือนร่างน้อยร่วงหล่นลงไปต่อหน้าของหลินหลินสายตาคู่น้อยน้ำตาไหลนั่งมองผู้หญิงที่ใจเด็ดกล้าผลักตัวเองลงบันไดจากชั้นบนตกลงไปข้างล่าง
"นิตา...ไม่นิตา" ธารามตะโกนสุดเสียงเขาเห็นกับตาว่านิตาร่วงจากบันไดตั้งแต่ชั้นบนลงมาด้านล่างคนตัวโตคุกเข่ารีบประคองเรือนร่างบางที่ไร้สติอยู่ตรงเท้าของเขา ใบหน้าเธอตรงช่วงศีรษะแตกเลือดไหลออกมา
"ฮึก คุณธารามนิตาดีใจนะคะ ที่ได้เป็นคนรักของคุณถึงแม้ว่ามันจะไม่นาน...เธอตั้งใจที่จะฆ่านิตา" ธารามกวาดสายตามองขึ้นไปด้านบนด้วยความโกรธที่ภรรยาตัวเองนั้นทำกับนิตาแบบนี้หลังจากที่นิตาสลบ เขารีบอุ้มเธอขึ้นรถและตรงมาโรงพยาบาล
คนตัวโตนั่งกุมมืออยู่หน้าห้องฉุกเฉินผุดลุกผุดนั่งด้วยความกังวล ผ่านไปครึ่งชั่วโมงหมอออกมาจากห้องฉุกเฉินธารามจึงรีบลุกขึ้นใบหน้าจ้องมองไปยังหมอและเอ่ยถามถึงอาการของนิตาทันที
"นิตาเป็นยังไงบ้างครับ"
"พ้นขีดอันตรายแล้วครับ หมอขอตัวก่อนนะครับ" ประโยคสั้นๆ ของหมอเหมือนกับเขานั้นไม่อยากโต้ตอบกับญาติคนไข้ซึ่งดูแปลกหลังจากนั้นเขารีบเดินออกไปทันที
"นายครับนี่คือเอกสารสำคัญที่ผมสืบมาจริงๆ ผมไม่อยากให้นายดูด้วยซ้ำแต่ถ้าเป็นแบบนี้คนที่อันตรายและจะไม่มีความสุขก็คือคุณนิตา ผมไม่อยากให้นายถูกหลอกต่อไปแล้ว" ลูกน้องที่เขาไว้ใจคอยให้ไปสืบเรื่องหลายๆ อย่างอยู่ๆ มาที่หน้าห้องฉุกเฉินและยังยื่นกระดาษเอกสารให้กับธารามเขาจ้องมองหน้าลูกน้องคนนั้นแต่ก็คว้าหยิบเอกสารนั้นมาดู
เมื่อดึงเอกสารออกมาจากซองเป็นกระดาษเอสี่ข้างบนปรากฏตัวอักษรถึงผลการตรวจดีเอ็นเอ
"หมายความว่ายังไง" ในกระดาษเอกสารนั้นมีทั้งชื่อจริงของหลินหลินและมีทั้งชื่อจริงของธารารามส่วนสำคัญบุคคลที่ตรวจคือชื่อลูกชายของเขาคือน้องณธี
"เอกสารนี้ยืนยันได้ว่าบุคคลนี้ไม่ใช่สายเลือดของนาย" ธารามแทบล้มทั้งยืนเขานั่งลงที่เก้าอี้ยกมือลูบหน้าของตัวเองด้วยความโกรธ เป็นไปได้ยังไงจากที่เขาแก้แค้นกลายเป็นคนโง่ให้ผู้หญิงสวมเขาเอาลูกใครก็ไม่รู้มาเป็นลูกตัวเอง
"ผมอยากให้นายตาสว่างและรู้ว่าผู้หญิงคนไหนรักนายจริงๆ ถ้าเป็นการก้าวก่ายผมขอโทษ ผมขอตัว" ลูกน้องคนนั้นก้มหน้าลงเอ่ยคำขอโทษและคำนับก่อนที่จะเดินออกไป
"เธอสวมเขาให้ฉันมาโดยตลอดเลยเหรอหลินหลิน ผู้หญิงแพศยาแบบเธอไม่ควรได้อยู่ในที่ดีๆ" เขาลุกขึ้นตรงกับมาที่บ้านด้วยความโมโหมีหลายเรื่องที่เขาโกรธเธอมากและเรื่องนี้สำคัญเมื่อมาถึงบ้านเสียงเอะอะโวยวายของธารามดังลั่นบ้าน
"คุณโมโหใช่ไหม คุณคงคิดว่า..."
หลินหลินโทรให้ช่างที่ติดกล้องวงจรปิดนั้นบันทึกภาพตรงช่วงที่ทะเลาะกับนิตาเพื่อต้องการให้สามีตาสว่างว่าเธอไม่ได้เป็นคนทำ แต่พอเขากลับมาเขาไม่ให้เธอได้อธิบายอะไรเลยโทรศัพท์มือถือในมือกระเด็นลงพื้นจนแตก
"ผู้หญิงแบบเธอมันร่าน ผู้หญิงแบบเธอมันใจโหดเหี้ยมอำมหิตเกินไป ผู้หญิงแบบเธอมันเห็นแก่ตัว ต่อจากนี้ไปไม่ต้องอยู่ในบ้านหลังนี้และฉันจะตัดเงินของเธอทุกบาททุกสตางค์หอบลูกของเธอแล้วไปจากบ้านของฉันซะ" หลินหลินแทบล้มทั้งยืนเขาไม่เพียงแต่เอ่ยไล่ให้เธอออกจากบ้านแต่ยังบอกให้เธอเอาลูกออกไปด้วย
"คุณพูดแบบนี้ได้ยังไง คุณไล่ฉันซึ่งฉันยอมได้แต่คุณจะไล่ลูกไม่ได้เขาเป็นลูกของคุณนะ"
ธารามกึ่งหัวเราะและร้องไห้เอาเอกสารนั้นขว้างใส่หน้าอกของหลินหลิน
"กูไม่ใช่คนโง่ กูว่าแล้วทำไมไม่เคยสนใจเลี้ยงลูกก็เพราะว่าเป็นลูกชู้ ฮ่าๆ ทำไมกูมันโง่ขนาดนี้ปล่อยให้สองพ่อลูกสวมเขาและยัดเยียดไอ้ลูกชู้ให้ โถ่เว้ย! ออกไปพาลูกของเธอออกไป"
ธารามโวยวายดั่งกับคนที่ขาดสติผลักหลินหลินออกจากบ้านจนเธอล้มลงไปกองกับพื้นเมื่อออกมาที่หน้าบ้าน
"คุณกำลังเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่าเอกสารนี้ไม่ได้ยืนยันว่า..."
"หุบปาก ถ้าไม่ไปอย่าหวังว่าจะมีลมหายใจออกจากบ้านของฉันทั้งแม่และลูก" หลินหลินส่ายหน้าไปมาที่ธารามจะทำร้ายเธอไม่ว่าแต่เขาจะทำร้ายลูกไม่ได้
"หม่ามี๊" เด็กผู้ชายตัวเล็กวัยสองขวบวิ่งออกมาจากในบ้าน เขาลงบันไดมาช้าๆ จนกระทั่งถึงผู้เป็นแม่
"ณธีลูกฮื่อๆ" อ้อมกอดของผู้เป็นแม่ในวันนี้ช่างแสนเจ็บปวดเธอร้องไห้และกอดเด็กตัวเล็กเอาไว้
"ออกไป ชีวิตของเธอยังดีนะที่มันเหลือไอ้เด็กที่เป็นลูกชู้คนนี้ ฉันจะทำให้เธอเจ็บปวดและทุกข์ทรมานไม่เหลืออะไรในชีวิตเหมือนกับที่เธอทำคนอื่น และเหมือนกับที่พ่อของเธอเคยทำกับฉัน ไล่ผู้หญิงคนนี้กับลูกของเธอออกไป" แผ่นหลังของสามีที่เคยแสนดีเดินหันหลังกลับเข้าไปในบ้านเขาไล่เธอพร้อมกับลูกที่เป็นลูกของเขาออกมาเหมือนกับหมูกับหมา
"คุณผู้หญิงครับเชิญครับ" ไม่มีอะไรติดตัวมาแม้แต่อย่างเดียวไม่มีเงินไม่มีโทรศัพท์แล้วเธอจะใช้ชีวิตอยู่ได้ยังไง
"คุณหนู" ลูกน้องคนสนิทของพ่อเธอที่ถูกธารามนั้นส่งไปทำงานต่างจังหวัดกลับมาพอดี เขารีบวิ่งมาประคองคุณหนูของเขา
"ถ้ามึงยังอยากมีงานทำยังอยากอยู่ในตำแหน่งเดิมก็อย่าไปยุ่งกับเธออย่าให้ความช่วยเหลือกับเธอ" ที่เขาเดินออกมาไม่ได้ที่จะตามหลินหลินกลับแต่เห็นรถลูกน้องคนสนิทของพ่อเธอมาจึงเอ่ยไม่ให้ช่วยหลินหลิน
"ผม..."
"อย่านะ นายต้องช่วยฉันยืนยันความบริสุทธิ์กลับไปอยู่ในตำแหน่งเดิม" หลินหลินจับแขนของลูกน้องคนสนิทคนที่เธอหวังว่าจะช่วยเธอได้ก็คือคนๆ นี้
"ผมสัญญาว่าผมจะช่วยคุณหนูและเอาทุกอย่างของคุณหนูกลับคืนมาให้ได้" สายตาของหลินหลินมองไปยังผู้ชายใจร้ายที่ยืนอยู่บ้านตัวเอง เขาได้ทุกอย่างไปเขาแก้แค้นได้สำเร็จและได้อยู่กับคนที่เขารัก ส่วนเธอกับลูกต้องออกจากบ้านที่เป็นของตัวเองไม่มีแม้แต่เงินสักบาทติดตัวออกมา
เตรียมหรือยังทิชชู่อะทุกคนความเลวของผัวคนเปรตเริ่มแล้วนะ กำลังเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ มาค่ะมาตำ *****คค่า ก่อนหมดโปร อิอิ ไม่อยากค้างไม่อยากหน่วงต้องจิ้ม *****คก่อนหมดโปรโมชั่นเหลือเวลาอีกแค่ไม่กี่วัน ได้ไป52ตแนคุ้มๆ
- ผู้เขียน
