ไฟในลานจอดรถสลัว
คิรินเปิดประตูเบาะหลัง
ผลักร่างหมอสาวขึ้นไปนอนราบกับเบาะนุ่ม กลิ่นเครื่องปรับอากาศเย็นปะทะผิวที่ยังร้อนฉ่า
เมนี่หอบแรง เสื้อกาวน์ยังคลุมตัวอยู่แต่หลุดกระดุมบนออกเกือบหมด
เธอหนีบขาแน่นเพราะรู้ดีว่าเขาจะทำอะไรต่อ
คิรินยื่นมือดึงปลั๊กสั่นตัวเดิมขึ้นมาจากกล่องในรถ
เสียงเครื่องเล็ก ครืด… เบา ๆ ตอนเขาลองกดเปิด
ร่องข้างในของเธอแทบกระตุกทันที แค่ได้ยินเสียงนั้น
“คิริน… อย่าใส่… ในรถ…”
เสียงเธอสั่นกว่าเดิม
เพราะเธอรู้ดีว่าข้างนอกยังมีคนขับรถรอข้างหน้า
แต่เขายิ้มเย็น
ใช้มือหนาแยกขาเธอออกกลางเบาะ
ก้มลงกดปลั๊กเข้าไปลึกทีเดียว
เสียง แจะ… ดังเพราะร่องเธอชื้นจนรับได้หมด
“ดีมากเมนี่…”
“เธอใส่ให้พี่ง่ายกว่าที่สั่งคนไข้เชื่อฟังซะอีก…”
เขากดรีโมตเบอร์แรก
แรงสั่นเริ่มต้นอ่อน ๆ แต่ลึกเพราะมันคาอยู่ตรงจุดที่ไวที่สุด
เมนี่สะดุ้ง เผลอหนีบขาแล้วขยับสะโพกหนี แต่ไม่มีที่ไป
มือห
