Missing

1283 คำ

Simula ng huling pagkikita namin ni Kurt hindi ko na s'ya muling nakita dito sa restaurant. Aminin ko man o hindi sobra ko s'yang namimiss. Ano kayang emergency yon? Ayaw ko naman itanong sa kanya, hinahayaan ko na ka lang na s'ya ang magkwento. Tumatawag naman sya sa akin sa gabi, pero mas madalas pa syang makatulog. Baka pagod lang palagi kong paalala sa sarili. Napabuntong hininga pa ako ng maalala ko s'ya. Kaya naman buong maghapon, wala akong energy, feeling ko s'ya ang nagbibigay ng energy sa akin. Hanggang sa uwian, matamlay pa rin ako, gusto ko lang makita si Kurt. Maging sa pagkain kanina wala akong gana, pati ang mga Marites napansin , ang pananahimik ko kanina. Wala rin akong kasama ngayon sa bahay. Isang linggong nasa bakasyon sina Nanay at Tatay. Umuwi sila sa Iloilo sa pro

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม