“เลิกกันจริงๆ เหรอ” หญิงสาวเอ่ยคำถามนั้นกับตัวเอง
อดีตที่ผ่านไปแล้วกับการไม่มีรักษ์อยู่ในชีวิต สองอย่างนี้อันไหนสร้างความเจ็บปวดให้มากกว่ากัน อันนี้ควรเป็นคำถามที่อติกานต์ต้องหาคำตอบหรือเปล่า
“มึงโอเคเปล่าวะ ขนของมาอยู่ที่คอนโดกูก่อนก็ได้นะ อยู่คนเดียวเดี๋ยวก็ฟุ้งซ่าน”
“อาทิตย์หนึ่งแล้วเปล่าวะที่กูร้องไห้จะเป็นจะตาย ถึงเวลามูฟออนแล้วป้ะอีจี๊ด”
“ปากดี” เพื่อนรักไม่ทิ้งอติกานต์ให้อยู่เพียงลำพัง ส้มจี๊ดไม่เคยเห็นเพื่อนสาวมีความสุขและเสียใจให้กับความรักครั้งไหนเท่านี้มาก่อน
“อายุปูนนี้แล้วป้ะ โสดแล้วเราต้องร่าน ต้องดอกทองสิวะ อยากเอาผู้ชายคนไหนก็เอา จะมัวนั่งเสียใจเป็นเด็กๆ ทำไม”
“ไอ้ที่มึงกำลังประชดประชันอยู่ต่างหากล่ะ วิธีที่เด็กเห่อมอยเขาทำกัน”
“มีผัวให้เยอะกว่ากูก่อนแล้วค่อยมาสอน”
“อ้าวอีนี่! มาประชดแดกดันกูทำไมฮะ” ส้มจี๊ดผลักหัวอติกานต์คืน
พวกเราเป็นผู้หญิงปากร้ายๆ พูดอะไรตรงไปตร
