2

1710 คำ
วันใหม่ ตื่นขึ้นมาในช่วงสาย ๆ ของวัน เธออาบน้ำทาครีมอย่างพิถีพิถันเพื่อให้แน่ใจว่าแดดของจังหวัดบ้านเกิดจะไม่ทำให้ผิวสวยเธอเป็นรอย จีสตริงลูกไม้สีขาว กับแผ่นปิดจุกสีเนื้อที่ปิดยอดปทุมถันขอเธอถูกสวมใส่อย่างมั่นใจ เธอหมุนตัวหน้ากระจกบานใหญ่ชื่นชมเรือนร่างที่ได้มาจากการออกกำลังกายของเธอ การออกกำลังกายไม่ทำร้ายใครจริง ๆ วันนี้เธอเลือกระโปรงเทนนิสสีดำ และคู่กับเสื้อสายเดี่ยวสีชมพูรัดรูปเพิ่มความเซ็กซี่ให้กับร่างอรชร วันใหม่กดเลือกกระเช้าผลไม้ในแอปเดลิเวอรี่ ยังไม่วันนี้เธอก็ต้องเข้าไปคุยกับตาลุงข้างบ้านให้ได้ เมื่อวานจู่ ๆ ก็มาพูดเสียงดังใส่ ถ้าเธอตกใจหัวใจวายตาย คงได้มีข่าวขึ้นหน้าหนึ่งเป็นแน่ “หญิงสาวสำเร็จความใคร่ตัวเอง ตกใจเสียงเพื่อนบ้าน หัวใจวายดับอนาด” ~ดิ่ง ด่อง ~ดิ่ง ด่อง นิ้วเรียวงามกดกริ๊งของบ้านข้าง ๆ อยู่สองครั้งเพื่อเป็นมารยาทในการเรียกเจ้าของบ้าน “ครับ ๆ” ชายร่างใหญ่เปิดเข้ามาใกล้ขึ้นเพื่อเปิดช่องประตูสำหรับคนหน้าบ้าน ทำให้วันใหม่ได้มีเวลาพิจารณารูปร่างหน้าตาของชายข้างบ้าน ผิวสีน้ำผึ้งกำลังดีถ้ามือคน ๆ นี้ได้จับ หรือกุมมือเธอ สีผิวที่ตัดกันคงจะสวยไม่น้อย ร่างกายก็สูงใหญ่ และสวยงาม ต้องออกกำลังกายสม่ำเสมออย่างแน่นอนถึงจะได้ไหล่กว้าง กล้ามอกเห็นชัดขนาดนี้ แล้วภายใต้เสื้อนั้นจะน่าลูบขนาดไหน “หนู” “...” “หนู” “...” “หนู!” “นะ..น่าลูบค่ะ” "หืม" โอ๊ย!! อยากจะดึงหัวตัวเองพูดอะไรของเธอออกไปยัยใหม่ หญิงสาวตีกับความคิดของตัวเองอยู่ในหัวกับคำที่เผลอพูดออกไป “เอ่อ..แมวส้มที่เดินอยู่นะค่ะ น่าลูบเล่น และหนูก็เอากระเช้ามาฝากค่ะ” “อ๋อ เข้ามาก่อนสิ มาเล่นกับแมวก่อน” “ค่ะ ขอบคุณนะคะ” วันใหม่เดินตามร่างสูงใหญ่เข้าไปในตัวบ้าน ข้างหน้าก็ว่าดูดีแล้ว ข้างหลังก็ดูดีแผ่นหลังกว้างดูเนื้อแน่นแน่นอน ในตัวบ้านดูโปร่งข้าวของดูน้อยกว่าบ้านเธอ ที่พ่อกับแม่นั้นชอบซื้อของมาตบแต่งจนตอนนี้เธอคิดว่ามันเยอะเกินไปสำหรับบ้านของเรา “ลุง เอาน้ำมาให้” “ขอบคุณนะคะ” วันใหม่ยกมือขึ้นไหว้ก่อนรับน้ำมาดื่มหนึ่งครั้งก่อนวางลงไว้ข้างหน้าเยี้ยงด้านขวาของตัวเอง “อันนี้หนูเอากระเช้ามาฝากค่ะ หนูอยู่บ้านข้าง ๆ แล้วพอดีหนูเรียนอยู่อีกจังหวัดค่ะ ไม่ค่อยได้กลับบ้าน ครั้งนี้เลยเอากระเช้ามาฝากค่ะ” “ขอบคุณนะหนู ว่าแต่เราเรียนสาขาอะไรล่ะ” “หนูเรียนสถาปัตภายใน ม.XX ค่ะ” “อ๋อ ลุงก็จบที่นั้นนะ มีอะไรก็ถามได้” “จริงหรอค่ะ ฝากตัวด้วยนะคะ” หญิงสาวพูดคุยกับคนอายุมากกว่าอย่างเพลิดเพลิน แลกเปลี่ยนเรื่องราวในอดีตกับปัจจุบันนี้ “งั้นคุณลุงก็เป็นเพื่อนกับจาร์ยอดสิค่ะ” “หืม ยอดคนไหนล่ะ” “หนูขอหาแปปนึงนะคะ” วันใหม่เลื่อหารูปภาพในโทรศัพท์สมาร์ทโฟนของตัวเองก่อนลุกขึ้น และไปนั่งข้างกายหนา พร้อมยืนโทรศัพท์ให้ดู “คนนี้ค่ะ” “อ๋อ ใช่ยอดเพื่อนลุงเอง นี้ก็บ่ายกว่าล่ะหนูกินข้าวเที่ยงกับลุงเลยมั้ย” “งั้นหนูขอฝากท้องด้วยนะคะ พอดีที่บ้านพ่อกับแม่ไม่อยู่ด้วยค่ะ” “ได้สิ แต่ว่าเป็นสาวเป็นนาง คนที่บ้านไม่อยู่อีก อย่าออกมานั่งข้างนอกมืด ๆ ดึก ๆ อีกนะ มันอัตราย” “เอ่อ..ค่ะ” “งั้นไปครัวกัน” “ได้ค่ะ” วันใหม่ลูกตามคุณลุงเจ้าของบ้านก่อนปลายจมูกรั้นจะชนกับต้นแขนหนา และตัวเธอล้มลงบนโซฟา กระโปรงเทนนิสตัวสั้นเจ้ากรรมต้านแรงลมพับขึ้นมาเหนือเอวจากที่เคยปิดจีสตริงลายลูกไม้สีขาวสาว ตอนนี้ได้เปิดทางให้คนมีอายุได้เชยชมเนินสวยเรียบเนียนที่เธอได้เข้าคลีนิคเพื่อเสริมความสวยให้น้องสาวแสนอวบนูน สายคมจ้องมองเนินสาวสวยที่มีเพียงเส้นจีสตริงลูกไม้ลายบางปกปิดแต่ก็ยังไม่มากพอที่จะปิดบังความสวยงามน่าลิ้มลองได้ “ว๊าย!!” “ไม่เป็นไร ๆ” “มันน่าอายออกค่ะ” วันใหม่เด้งตัวลุกขึ้นนั่งจับกระโปรงให้เรียบร้อย เธอเขินอายจน “ไม่หรอก ลุงว่าสวยดีนะ” แก้มอมชมพูเปลี่ยนเป็นสีแดงปลั่งราวกับลูกมะเขือเทศสีแดงที่กำลังสุขง่อม อวัยวะในอกด้านซ้ายมือเต้นเป็นสันกับคำบอกกล่าวของคนตรงหน้า มือใหญ่ยืนออกมาให้ร่างอรชรของวันใหม่เกาะเกี่ยว “จับมือลุงลุกมา เดี๋ยวล้มอีก” “...” วันใหม่ยกมือขึ้นจับมือของคนตรงหน้า แรงถึงจากชายสูงวัยลากถลาร่างบางเข้าไปชนกับแผงอกแน่น หญิงสาวทำได้แต่ก้มหน้าไม่กล้านักที่จะเงยหน้าไปสบกับนัยน์ตาสีน้ำตาลคมเข้มนั้น วันใหม่เดินตามแรงจูงของคุณลุงบ้านข้าง ๆ มายังห้องครัวที่มีโต๊ะอาหารทรงกลมอยู่ตรงกลางห้องง่าย ๆ บนโต๊ะมีกับข้าวอยู่ 2-3 อย่างโดยมีมุ่งครอบอาหารอยู่ “หนูพอจะกินได้มั้ย” “อะ..ดะได้ค่ะ หนูชอบกินต้มจืดพอดีเลยค่ะ ขอบคุณนะคะ” เกริกฤทธิ์ กมล้มมาถามสาวเนื้อเย็นที่ยืนอยู่ข้างกาย ตัวเขาเป็นคนทำอาหารง่าย ๆ ในช่วงวันหยุดกินเองที่บ้านอยู่แล้ว แต่แม่สาวน้อยข้างกายดูจะตกใจเหมือนกระต่ายเลยก็ว่าได้ หญิงสาวช่วยในการตักข้าวใส่จานสำหรับสองที่ และจัดเรียงช้อนกับซ้อมวางลงบนจานข้าว ก่อนเดินไปหยิบแก้วที่อยู่ข้างซิงค์ล้างจานมาวางข้างจานข้าว การกระทำของทั้งสองคนดูเข้ากันอย่างเป็นธรรมชาติ วันใหม่นั่งหนีบตัวอยู่บนเก้าอี้เธอครุ่นคิดกับคำที่คุณลุงพูดก่อนหน้านี้ว่าเนินสาวของเธอ สวย ใช่เธอก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน เพราะเธอดูแลจุดนี้อย่างดีเลยแหละ แต่มันก็หน้าอายที่คุณลุงจะต้องมาเห็นแบบนี้เหลือเกิน “หนูใหม่ ไม่กินข้าวเหรอ” “คุณลุงค่ะ ..คือหนูยังรู้สึกอายอยู่เลย คือหนูขอกลับบ้านก่อนนะคะ สวัสดีค่ะ” ข้อมือหนาคว้าดึงรั้งแขนเล็กไว้ ก่อนที่กระต่ายน้อยตรงหน้าจะกระโดดหนีหายไป “หนูอย่าไปคิดมาก ลุงไม่ไปพูดที่ไหนหรอก” “แต่หนูไม่กล้ามองหน้าคุณลุงเลย” “งั้นเอางี้มั้ย..” ว่าจบมือใหญ่จัดการปลดตะขอกางเกงตัวเองให้ล่วงลวไปกองกับพื้น และเกี่ยวรั้งบ๊อกเซอร์ลงมาอวดสิ่งใหญ่โตของตัวเอง “ถือว่าแลกกันเห็นของกันแล้วกันมั้ย” “อึก..คะ..ค่ะ” หญิงสาวกลืมน้ำเหนียวหนืดลงคออย่างยากลำบาก เธอตกตะลึงกับสิ่งที่เห็นเบื้องหน้า แก่นกายหนาขนาดใหญ่นอนสงบนิ่งอยู่ระหว่างขาตามแนวโน้มถ่วงของโลก แล้วยังมีเม็ดปุ่ม ๆ อีก 4-5 เม็ดที่เธอเห็น และนับได้ ถ้าหากว่าแท่งแก่นกายนี้ตื่นเต็มที่มันจะใหญ่ขนาดไหนกันเชียวเธออดที่จะนึกถึงไม่ได้เลย ร่องสวาทของเธอร้อนผ่าวขึ้นมาเมื่อเธอเผลอคิดว่าถ้าแท่งหลางกายเมื่อครู่ชำแรกผ่านเข้ามาในช่องทางรักของเธอมันจะเสียวขนาดไหน ไหนจะเม็ดที่อยู่รอบ ๆ แท่งร้อนนั้นถ้าได้ขูดผนังอ่อนด้านในตามแรงกระแทกเธอเสร็จสมในช่วงอึดใจเป็นแน่ ขาเรียวบดเบียดกันอยู่ภายใต้โต๊ะทานข้าวสีใส ไม่อาจลอดพ้นสายตาคมของหนุ่มใหญ่ไปได้ “เป็นอะไรรึป่าวหนู” “หนูขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ” “มุมซ้ายมือนะหนู” “ค่ะ” วันใหม่เดินหลบมาเข้าห้องน้ำเพื่อล้างคราบน้ำรักหล่อลื่นของเธอที่เปรอะเปื้อนอยู่ตรงต้นขาด้านในของเธอ เส้นจีสตริงตัวน้อยไม่สามารถช่วยกักเก็บน้ำรักเหนียวเหนอะของเธอได้ ทั้งร่องร้อนของเธอเต็มไปด้วยคราบคาว มือบางแหวกเส้นแพตตี้ที่เปียกชุ่มลงมือถูเนินติ่งเนื้อเสียวล้างน้ำหล่อลื่นของตนออก ริมฝีปากบางเม้นแน่นเข้าหากันเพื่อกลั้นเสียงสวาทไม่ให้เล็ดรอดออกไป เพียงแค่ถูล้างเนินติ่งเธอก็เสียวจนตาแทบลอย ยอดอกปทุมถันดุนดันแผ่นแปะออกมาจนขึ้นรูปเห็นได้ชัด ตอนนี้ตัวเธอช่างน่าอายเหลือเกิน ก๊อก ก๊อก ก๊อด “หนู ลุงเอาทิชชู่มาให้ เหมือนในห้องน้ำจะหมดนะ” วันใหม่มองซ้ายมองขาว ให้ตายเถอะทิชชู่หมดจริง ๆ สภาพถ้าเธอออกไปตอนนี้น้ำที่เธอล้างเนินสวาทได้ไหลเปื้อนเปรอะลงมาเต็มขาเป็นแน่น เธอยืนหลบหลังประตูก่อนบิดลูกบิดแง้มประตูออกมานิดหน่อยแล้วเอื้อมมือไปรับทิชชู่จากคนหน้าห้องน้ำ “ขอบคุณค่ะลุง” หลังคว้าทิชชู่ได้เธอรีบปิดประตูลงกลอนทันที ใช้ทิชชู่ที่ได้มาซับน้ำออกจากเนินผืนน้อย ส่วนยอดปทุมถันเธอไม่สามารถให้มันยุบลงไปตอนนี้ได้ ทำได้แค่กั้นได้เปิดประตูออกไปด้านนอก “ลุงล้างชามเสร็จแล้ว ขอบใจหนูนะที่อยู่เป็นเพื่อนคนแก่อย่างลุง” “คุณลุงยังไม่แก่ขนาดนั้นนะคะ ยังหุ่นดีอยู่เลย งั้นหนูกลับบ้านก่อนนะคะ สวัสดีค่ะ” หญิงสาวกล่าวคำบอกลาก่อนหมุนตัวเดินสาวเท้าออกไปทางประตูบ้าน “หนูใหม่” “ค่ะ” “กระโปรงด้านหลังหนู” เธอลูบมือไปด้านหลังกระโปรงเจ้ากรรมเจ้าเดิมที่ทำให้เธออับอายเป็นอีกรอบของวัน เธอรีบลูบกระโปรงแค่คืบลงมาปิดก้นกลมของตัวเอง แล้วรีบสาวเท้ากลับบ้านของตัวเองทันที
อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม