CAPÍTULO VIII-1

2021 คำ

Laura no podía dormir. No se debía a que la enorme cama, de grandes almohadas bordeadas de encaje y delicadas sábanas de lino, le pareciera demasiado imponente como tampoco la atmósfera de lujo que la rodeaba. Ni siquiera a lo sucedido aquella noche durante la cena. Lo que le impedía conciliar el sueño era la pregunta que le había hecho Helen de Clantonbury cuando se disponía a bajar a cenar, y que resonaba una y otra vez en sus oídos: «¿Tanto le ama?». Ahora, en la soledad de su habitación, pensó que podía haber respondido de modo muy diferente. Pero la sangre se había agolpado en sus mejillas y sólo pudo balbucear: —No, por supuesto que no... En realidad... no he pensado siquiera... en tal cosa. La Duquesa rió con suavidad y, poniendo una mano bajo la barbilla de Laura, le había hech

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม