Chapter 16

1220 คำ

Kagaya nang sinabi ni Simona, binayaran nga niya ako ng sinkwenta mil. Agad-agad niyang ibinigay iyon sa’kin at hindi pa post dated ang tseke. Tuwang-tuwa akong titigan ang tseke mula sa mga kamay ko at talaga nga namang nakakapanginig kalamnan ang halagang nakasulat doon na pera rin kalaunan. “The way you smile, akala mo ngayon ka lamang nakakita ng tseke.” Matalim ang mga matang tumingin ako kay Carlo na halos nakalimutan ko na ngang kasama ko pa pala sa loob ng silid na ito. Wala akong planong tumagal pa sana rito kaso ay napigilan ako ng offer ni Simona na hindi tatanggihan ng sinumang tao. Aba! At saan ka naman nakakita ng malaking sahod mula sa trabahong papetiks-petiks lamang ang gagawin? Siyempre, wala! Hindi bale na lang na pagtiyagaan ko ang impaktong gurong ito kesa naman

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม