ตื๊ดดดดด ตื๊ดดดด
ตื๊ดดดดด ตื๊ดดดด
“อ่าส์!”
“ใจเย็น ๆ น่าไอ้ชาร์ล”
“ใจเย็นห่าอะไรวะกูติดต่อเมียกูไม่ได้ตั้งแต่เที่ยงจนนี่มันห้าทุ่มจะเที่ยงคืนแล้วนะไอ้ลุค”
“ก็ไหนมึงว่ามายาบอกไม้หวายเตรียมเซอร์ไพรส์ไงวะ”
“เซอร์ไพรส์อะไรต้องหายไปขนาดนี้วะ เล่นแรงแบบนี้กูรู้หมดแล้วว่าเซอร์ไพรส์ ไม่เนียนแล้วก็ทำให้กูไม่สนุกด้วย”
“โทรติดใช่ไหม”
“อืม โทรติดแต่ไม่รับ”
“เดี๋ยวกูลองติดต่อไปเอง มึงใจเย็น ๆ ก่อนเผื่อรับสายกู” ลุคปลอบเพื่อนที่หน้าบึ้งจนคนในงานเริ่มไม่สนุกแล้วก็เกร็งกับอาการของเจ้าของวันเกิด
ติ๊ด!
Luke : เราอยู่ไหนหวาย
Luke : ไอ้ชาร์ลจะเป็นบ้าแล้ว
Luke : ถ้าเราจะเซอร์ไพรส์มันก็บอกพี่หน่อยพี่ไม่บอกมันหรอก
“ใจเย็น ๆ นะเว้ย รอไม้หวายตอบกูก่อน”
“ตอบก็ดีกูกลัวไม่ตอบนี่ล่ะ” เขาเริ่มกลัวว่าที่หายไปจะไม่ใช่การเซอร์ไพรส์แต่เกิดอันตรายกับเธอนี่สิ
“ใจเย็น ๆ ก่อนกูขอร้อง รอฟังเพราะตอนนี้ทำอะไรไม่ได
