มาเฟียวิศวะหลงเมีย

1 ไปลองดิเหมือนขึ้นสวรรค์

'มึงลองไปดูนะ แล้วจะรู้ว่าสวรรค์มันเป็นยังไง'

คำพูดของเพื่อนดังขึ้นมาอีกครั้งในความคิด หลังจาก 'เรย์' ทำท่าจะโยนนามบัตรร้านนวดร้านหนึ่งที่ได้มาจากเพื่อนทิ้งลงถังขยะ

มาเฟียที่ทั้งชีวิตมีแต่เรื่องเด็ดขาดเช่นเขาไม่เคยมีความลังเล จะทรมานคน หรือจะกระทืบใครให้จมตีน ก็ไม่เคยแม้แต่เสี้ยววินาทีที่จะสนใจเสียงร้องขอความเมตตา

เรื่องความโหดของเรย์ไม่เป็นสองรองใคร เห็นเลือดเปรอะมือเปื้อนแก้มก็ไม่ยักรังเกียจ มีแต่รู้สึกชอบความหอมของมันมากยิ่งกว่าน้ำหอมเสียอีก

และคนดิบๆ อย่างเขาไม่เคยสักครั้งที่จะสนใจพวกบริการแบบนี้

แต่ไม่รู้หนนี้ทำไมเขาถึงชะงักมือ แล้วถามตัวเองอย่างเด็กน้อยขาดความมั่นใจ

เกิดนึกเสียดายเหรอมึง?

แล้วคำตอบก็ดังขึ้นมาในหัวว่า...ไม่ใช่

ถ้าอย่างนั้น มันเพราะอะไรล่ะ?

เรย์ขมวดคิ้วก่อนนึกไปถึงวันที่เพื่อนนัดออกไปดื่มเหล้า

วันนั้น เขานั่งเจรจาถึงเรื่องการค้าคาสิโนสาขาใหม่ เรื่องธุรกิจมืดคือสิ่งที่เขาชอบ ยิ่งค่อนไปทางสายดำด้วยเขายิ่งโปรดปราน

เรื่องเถื่อนๆ เขาคุยได้ทั้งวัน หากพอเป็นเรื่องหยุมหยิมของพวกผู้ชายนักรักกลับระคายหูที่จะฟัง

เขาไม่ใช่เกย์ เป็นแมนทั้งแท่ง แถมแท่งใหญ่เสียด้วย ถ้าได้เสียบใครก็มีร้องเสียวๆ กันมานักต่อนัก

แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ไม่เคยเรียกตัวเองว่าเจนจัดเรื่องผู้หญิง ก็แค่...ร้อยกว่าครั้งเท่านั้นเอง

'เอาน่า ลองหน่อยไหมมึง เปิดคาสิโนพ่วงคลับเสียวเข้าไปด้วย ดีนะมึง ลูกค้าติดตรึม'

'ธุรกิจโลว์คลาสแบบนั้น คิดว่ากูจะสนใจเหรอ เอาไปโยนทิ้งให้หมด'

'หื้มม ไอ้คุณเรย์ มึงไม่อ่านสักหน้าก็โยนทิ้งแล้ว ไม่เป็นการดูถูกคนพวกนั้นหน่อยเหรอ'

'กู... เรย์ ผู้มีอำนาจมากล้นในประเทศนี้ ไม่เคยตัดสินใจพลาด อันไหนดี หรือไม่ดี แค่มองชื่อบริษัทก็รู้ไปถึงโหงวเฮ้งเจ้าของแล้ว'

'เออ มึงเก่ง มึงมีตาทิพย์' เพื่อนของเขาหัวเราะ

'กูไม่ได้เก่งหรอก ก็แค่...ไม่ต้องดิ้นรนหาข้อมูลคู่ค้าก็มีคนมาประเคนข้อมูลให้หมดแบบฟรีๆ กูถึงรู้ทุกอย่างโดยไม่ต้องลงแรงอะไรเลยไงล่ะ แบบนี้เขาเรียกว่าอะไรนะ วาสนาดีใช่ไหม'

ไม่อวยตัวเองก็เหมือนอวย คำพูดของเรย์แต่ละคำทำเอาเพื่อนส่ายหัวในความขี้ขิงของเขา

'มันก็จริงของมึง ที่ว่าแค่มีวาสนาดีมีรุ่นพ่อรุ่นทวดเป็นเจ้าพ่อธุรกิจมืดหมื่นๆ ล้าน มีเงิน มีอำนาจขนาดนี้ก็ไม่ต้องสนห่าอะไร มึงจะเกเรจนเรียนไม่จบยังไงแม่งก็มีแต่คนก้มหัวให้มึงเหยียบหลัง อำนาจของมึงนี่ล้นฟ้าซะจริงๆ'

เรย์กระตุกยิ้มเพียงเล็กน้อย ก่อนจะบอกว่า

'ขอบคุณ'

'พอๆ อย่ามาสุภาพกับกูเลย มันเลี่ยน'

'กูว่าแดกมึงต่างหาก'

'ไอ้เวร'

พอถูกเพื่อนด่าเรย์ยกยิ้ม ยกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม ยังไม่ทันจะได้ละเมียดรสชาติแอลกอฮอล์ดี ลูกน้องของเขาก็เดินเข้ามาในห้อง

'มีอะไร'

'คนของพวกเราจับคนที่แอบขโมยสินค้าของเราไปได้แล้ว จะให้ทำยังไงดีครับ'

เรย์ดื่มเหล้าต่อจนหมดแก้ว ก่อนตอบเสียงเนิบๆ

'อย่าให้มันมีลมหายใจอีก'

'ครับนาย'

พอลูกน้องรับปาก เรย์ตวัดมือไล่ให้ออกไปก่อน อีกฝ่ายรีบโค้งคำนับแล้วเดินออกจากห้องไปอย่างเงียบเชียบ

สิ้นเสียงประตูปิด เพื่อนของเขาหันมาหาทันที

'แม่งมึงนี่โคตรโหด'

'หึ โหดตรงไหน'

'ฆ่าคนเหมือนผักปลา'

'แล้วไง มันสมควรตาย คนทำผิดกฎหมายก็ต้องถูกประหารสิ'

'ไอ้มือเปื้อนเลือด'

'เปื้อนที่ไหน มือกูก็ยังขาวสะอาดอยู่' เรย์ทำเป็นยกมือตัวเองขึ้นมาดู แต่เพื่อนเขากลับถอนหายใจ

'ก็มึงเพิ่งสั่งฆ่าคน ไอ้เวร'

เรย์ขำเพื่อนที่มันเกิดมาปอดแหกแต่ดันเสือกมาคบมาเฟียอย่างเขา

'กูให้พวกมันไปตายในคุกต่างหาก"

เขาเฉลยให้เพื่อนผ่อนคลาย ก่อนนะพูดขึ้นมาใหม่

'แต่ก่อนไปหาหลุมฝังศพในคุก ก็ต้องทำให้แข้งขาหัก กรามแตก หายใจเองไม่ได้ก่อนก็แล้วกัน"

'บาปนะมึง'

'กูไม่เคยกลัวเรื่องพวกนี้'

'เออ ระวังมึงจะตายเพราะเหยื่อพวกนี้'

เรย์ฟังคำพูดเพื่อนแล้วอดที่จะหัวเราะไม่ได้

'ก่อนที่มันจะเล่นงานกู พวกมันก็ไปหายมบาลหมดแล้ว'

'เฮ้อ...เกลียดความมั่นหน้าของมึงจัง' เพื่อนของเขาส่ายหน้าก่อนจะเสริมมาอีกว่า 'ถ้ามึงไม่กลัวคนพวกนั้นเล่นงาน ก็ระวังจะตายด้วยวิธีอื่นนะ'

'ป่วยตายน่ะเหรอ'

'ไม่...'

'แล้ว?'

เพื่อนของเขาหัวเราะหึหึ 'ตายคาอกผู้หญิง'

เรย์แทบจะสำลักเหล้าที่ดื่มเข้าไป และยิ่งสำลักหนักเข้าไปอีกเมื่อเพื่อนมันดันรู้อีกว่าเขาเพิ่งไปเล่นเสียวท่าพิสดารมา แข้งขาองค์เอวถึงได้ปวดจนเหมือนจะหลุด ตัวจะแยกร่างได้อยู่แล้ว

'มึงรู้ได้ไงวะ'

เพื่อนของเขายิ้มบานแฉ่ง 'เด็กคนล่าสุดมึง บอกกูมาอ่ะดิ'

เรย์ถอนหายใจแรงๆ เห็นทีต้องสลัดผู้หญิงปากสว่างนั่นทิ้งเสียแล้ว

'เอาน่า ริจะเล่นท่าแปลกก็ต้องยอมรับกับความเจ็บปวดให้ได้ เอาะ มึงเอานี่ไป เขาว่าที่นี่ดีมาก คลายเส้นยึดเส้นจมได้ดี'

เรย์มองนามบัตรที่เพื่อนส่งมาให้ เขาใช้เวลามองไม่ถึงวินาทีด้วยซ้ำก็บอกปฏิเสธ

'เอาเถอะมึง ร้านนี้ดีมากนะเว้ย นวดไม่กี่ชั่วโมงหายเป็นปลิดทิ้ง รับรองมึงกลับไปอึบสาวๆ ได้อีกเป็นร้อยยก'

!!!

หื้มมม ไอ้นี่มันคิดว่าเขาขาดผู้หญิงไม่ได้หรือไงวะ!

เรย์เลิกนึกถึงเรื่องวันนั้นเพราะหมั่นไส้เพื่อน แต่ที่เลิกสนใจไม่ได้ก็คือนามบัตรร้านนวดนี่ล่ะ

ยิ่งเพื่อนบอกว่าดีขนาดนั้น เขายิ่งตัดใจทิ้งไม่ลง แน่นอนว่าเรย์ได้ข้อสรุปของความลังเลแล้ว

"หึ กูไม่ได้อยากหายเพื่อไปอึบผู้หญิง แต่กูแค่อยากไปดูสักหน่อยว่ามันจะดีอย่างที่ไอ้เพื่อนตัวดีแนะนำมาไหม"

เขาพูดกับตัวเองก่อนจะยัดนามบัตรใบนั้นใส่กระเป๋าลับด้านในเสื้อสูทสีแดงดั่งเลือด ก่อนจะนั่งจิบบรั่นดีรสนุ่มลิ้นต่อ

ในช่วงกำลังหลับตาลงเพื่อดื่มด่ำกับรสชาติแสนบาดคอของแอลกอฮอล์ คำพูดของเพื่อนดังก้องในหัวขึ้นมาอีก เป็นคำพูดในตอนที่มันจะเดินออกจากร้านในวันนั้น

'กูเตือนมึงแล้วนะ ถ้าไม่อยากเอวหัก หรรมหักตายคาอกผู้หญิงก็รีบไปนวดๆ ซะ แล้วมึงจะรู้ว่า แค่นวดก็เหมือนได้ร่างใหม่ ได้ขึ้นสวรรค์จริงๆ มันเป็นยังไง'

"ไอ้ห่าเอ้ย แค่นวดแผนโบราณมันจะทำกูขึ้นสวรรค์ได้ไงวะ ถ้าบอกว่าไปเอาคนนวดก็ว่าไปอย่าง"

เรย์แค่นด่าเพื่อนด้วยความไม่เชื่ออย่างแรงกล้า

ก่อนที่เขาจะนั่งนับเวลาถอยหลังให้ถึงวันพรุ่งนี้ไวๆ

ไม่ใช่อะไรหรอก เขาแค่อยากรู้ด้วยตาตัวเองว่าจะดีขนาดไหน ไม่ได้อยากไปหาความสุข ความผ่อนคลายอะไรทั้งนั้น ไม่เลยสักนิดเดียว ไม่จริงๆ!