กิ่งกาญรีบลุกจากเก้าอี้ทันทีเมื่อเห็นว่าเขากำลังเดินมาที่เก้าอี้ที่เธอนั่ง แต่ก็ยังช้ากว่ามือหนาที่จับที่พนักเก้าอี้ หมุนมาทางเขาซะก่อน และใช้มืออีกข้างวางที่พักเก้าอี้กักตัวเธอเอาไว้ไม่ให้ลุกหนีไปไหนได้
“จะหนีไปไหนละกิ่ง หรือว่าจะหนีใจตัวเองเหรอ “
“ไม่มีทางหรอก คุณไม่ต้องมาหลงตัวเอง “
“ทำไมละกิ่ง คุณไม่สนใจผมซักนิดเลยเหรอ ขนาดว่าเราจูบกันแล้วคุณจะไม่รู้สึกอะไรกับผมสักนิดเลยเหรอ อ้อและที่สำคัญผมคิดว่าผมคือจูบแรกของคุณด้วยนะ “
นายหัวเดชก้มใบหน้าหล่อ มาใกล้ ๆ ใบหน้าสวยของเธอ ทำให้กิ่งกาญต้องเอนตัวหลบ โดยอัตโนมัติ
“ไม่ ไม่รู้สึกอะไรทั้งนั้น ถอยออกไปค่ะ นายหัวฉันจะทำงาน “
“ ขนาดนี้แล้วคุณยังจะมีสมาธิทำงานอีกเหรอ กิ่ง หืม “
“ได้สิ คุณถอยไป เลย “
“ไม่หวั่นไหวสักนิดเลยเหรอกิ่ง “
“ไม่ ถอยไปเลย นายหัว ฉันจะทำงาน ฉันต้องรีบส่งต้นฉบับนะ ถอยไปนายหัว “มือบางยกมาผลักอกแกร่ง ให้ถอยห่าง
“คุณเ
