Damn! Sobrang sakit ng ulo ko. Napatingin ako sa aking katawan na wala akong saplot sa ilalim ng makapal na kumot. Ang huling naalala ko, nawalan ako ng malay. Napatingin ako sa pinto. Pumasok si Kaleb at may bitbit na pagkain.
"How are you feeling now?" Tanong niya nilapag ang tray sa bedside table.
"Headache." Maiksing saad ko rito.
"Why do you use drugs? You're ruining your life even more, Daphne!" Galit na saad niya sa akin.
Seryosong ko itong tiningnan sa mga mata. "Wala kang alam sa buhay ko. Ayoko sa lahat na pinapakialaman ang buhay ko, Kaleb!"
Nabigla ito sa sinabi ko. Kahit ako nabigla rin na tinaasan ko ito ng boses. Huminga ako ng malalim at hinila ito pahiga sa tabi ko. Niyakap ko ito ng mahigpit.
"Thank you." Mahinang saad ko rito.
"I understand. Tama ka. Hindi pa kit
