
บรรณาการรักมาเฟียร้าย
เมื่อยี่สิบปีก่อน ความผิดพลาดเพียงชั่วข้ามคืนของ เดเมี่ยน ทายาทตระกูลใหญ่ ทำให้ลูกสาวแม่บ้านคนหนึ่งตั้งครรภ์ขึ้นมา ทั้งที่ในเวลานั้นภรรยาของเขาก็กำลังตั้งท้องอ่อน ๆ เช่นเดียวกัน
ทันทีที่ความจริงถูกเปิดเผย หญิงสาวผู้เป็นเพียงลูกแม่บ้านถูกขับออกจากคฤหาสน์อย่างไร้เยื่อใย ไม่มีแม้แต่คำปลอบโยนหรือความรับผิดชอบจากผู้ชายที่เป็นต้นเหตุของเรื่องทั้งหมด
เก้าเดือนต่อมา เธอให้กำเนิดเด็กหญิงคนหนึ่ง ก่อนจะจากโลกนี้ไปเพราะเสียเลือดมาก
เด็กคนนั้นมีชื่อว่า เอลล่า
แม้จะมีสายเลือดของเดเมี่ยนอยู่ครึ่งหนึ่ง แต่เอลล่ากลับไม่เคยได้รับอนุญาตให้เรียกเขาว่า “พ่อ”
เธอถูกเลี้ยงไว้หลังคฤหาสน์ เติบโตมากับยายและเหล่าแม่บ้าน เรียนหนังสือเพียงชั้นมัธยมปลาย และใช้ชีวิตราวกับเป็นคนรับใช้คนหนึ่งของตระกูล
ต่างจาก ไอริส ลูกสาวที่เกิดจากภรรยาถูกต้องตามกฎหมายของเดเมี่ยนอย่างสิ้นเชิง
ไอริสเติบโตมาท่ามกลางความรัก เงินทอง และเกียรติยศ ได้รับการเลี้ยงดูอย่างดี ถูกเชิดหน้าชูตาในฐานะคุณหนูเพียงคนเดียวของตระกูล ขณะที่เอลล่าต้องใช้ชีวิตอยู่หลังกำแพงคฤหาสน์ราวกับเป็นคนที่ไม่มีตัวตน
ทั้งที่ไม่มีใครเคยรู้เลยว่า เด็กสาวสองคนที่เกิดจากผู้ชายคนเดียวกัน กลับมีใบหน้าคล้ายคลึงกันจนแทบแยกไม่ออก
กระทั่งวันที่เอลล่าอายุครบยี่สิบปี
เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เธอถูกเรียกให้เข้าไปยังคฤหาสน์หลังใหญ่ สถานที่ที่เธอเคยทำได้เพียงมองจากด้านนอกมาตลอดยี่สิบปี
และนั่นไม่ใช่เพราะคนเป็นพ่ออยากพบหน้าเธอ
แต่เพราะเขาต้องการ ใช้เธอ
“คนของตระกูลคาร์เนอร์ต้องการไอริสไปอยู่ข้างกาย แลกกับเส้นทางการเดินเรือในแถบอันดามัน”
เอลล่าเงยหน้าขึ้นมองชายที่เธอไม่เคยมีสิทธิ์เรียกว่าพ่อ หัวใจเต้นแรงเมื่อเห็นทุกคนในครอบครัวนั่งอยู่พร้อมหน้า สายตาทุกคู่ต่างจับจ้องมาที่เธอจนบรรยากาศภายในห้องกดดันขึ้นเรื่อย ๆ
“แล้ว…นายท่านเรียกฉันมาทำไมคะ”
เดเมี่ยนมองเด็กสาวตรงหน้าอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยสิ่งที่เขาตัดสินใจเอาไว้แล้วพูดออกมาอย่างไม่ลังเล
“ฉันเสียไอริสไปไม่ได้ ฉันอยากให้เธอไปแทนไอริส ลูกสาวฉัน เธอหน้าคล้ายลูกสาวฉันมาก ไม่มีใครรู้ว่าเธอไม่ใช่ไอริส”
คำตอบนั้นทำให้หัวใจของเอลล่าเย็นวาบ
คำว่า ‘ลูกสาวฉัน’ ที่หลุดออกจากปากของเขาช่างบาดลึกเข้าไปถึงกลางใจ
เพราะผู้ชายคนนี้คงลืมไปแล้วว่า…
เธอเองก็มีสายเลือดของเขาเหมือนกัน
แต่เขากลับพูดถึงไอริสราวกับตัวเองมีลูกสาวอยู่เพียงคนเดียว
ก่อนประโยคต่อมาจะทำลายความหวังเล็ก ๆ ที่เอลล่าเคยมีต่อผู้ชายคนนี้จนหมดสิ้น
“ฉันจะส่งไอริสไปต่างประเทศ ส่วนเธอ…จะต้องไปอยู่กับตระกูลคาร์เนอร์แทน คอยปรนนิบัติรับใช้อยู่ข้างกายคนของตระกูลนั้นในฐานะไอริส แลกกับเงินสองล้าน และหลังจากที่ชีวิตเธอเป็นอิสระ เธอก็มีเงินไปตั้งตัว”
เอลล่านิ่งงันไปทั้งร่าง
ตลอดยี่สิบปีที่ผ่านมา ไม่มีใครรู้ว่าเธอมีตัวตน ไม่มีใครเคยเห็นลูกสาวอีกคนที่ถูกซ่อนไว้หลังกำแพงคฤหาสน์ และเพราะใบหน้าของเธอเหมือนไอริสมากพอที่จะใช้หลอกคนทั้งโลกได้ ชีวิตของเธอจึงกลายเป็นทางออกที่ง่ายที่สุดสำหรับครอบครัวนี้
ลูกสาวคนหนึ่งจึงถูกส่งหนีไปให้ไกลเพื่อปกป้องอนาคต
ส่วนลูกสาวอีกคน…
กลับถูกส่งไปเป็น “บรรณาการ”
ให้กับชายที่แม้แต่เดเมี่ยนเองยังไม่เคยเห็นหน้า
เขาคือมาเฟียผู้มีทั้งอำนาจ เงินตรา และความโหดเหี้ยมอยู่ในมือ ชายที่เพียงชื่อของตระกูลก็เพียงพอจะทำให้ผู้คนไม่กล้าเข้าใกล้ และต่อให้ไม่มีใครรู้ว่าชีวิตของเอลล่าหลังจากถูกส่งไปจะต้องเผชิญกับอะไร เดเมี่ยนก็ยังเลือกจะส่งเธอไปอยู่ดี
เพียงเพื่อแลกกับผลประโยชน์ของตระกูล
และเหนือสิ่งอื่นใด…
เพียงเพื่อปกป้อง ไอริส ลูกสาวที่เขารัก
เอลล่าเคยคิดว่าการถูกพ่อทอดทิ้งมาตลอดยี่สิบปี คือสิ่งที่เจ็บปวดที่สุดในชีวิตแล้ว
จนกระทั่งวันนี้ วันที่เธอได้รู้ว่า…
ในสายตาของผู้ชายที่ให้กำเนิดเธอมา
เธอไม่ได้มีค่ามากพอที่จะเป็น “ลูกสาว”
แต่มีค่ามากพอ…
ที่จะถูกส่งไปแทนลูกสาวที่เขารัก

