Capítulo 16: El Pretendiente

955 คำ

Comencé a sentir lastima por Jonás porque me puse a recordar todas las golpizas que le propiné todos estos años y tata me miraba haciéndome señas para que aceptara salir con él. —Vamos Ónix Lee ya días quiero llevarte a dar un paseo. ¡Hash! yo tuve que aceptar debido a la gran insistencia de tata y me fui caminando a lado de Jonás quien no se callaba en todo el camino. —Sabes Ónix Lee tengo muchos planes para nosotros y quiero que sea especial, te traje aquí arriba para mostrarte esta vista… el extendió su mano dejándome ver por la loma. Se miraba todo el valle y hasta un hermoso atardecer… me senté a observarlo mientras Jonás me miraba con ojos de enamorado. Sentía la paz del ambiente y poco a poco me fui relajando… —Gracias por traerme aquí Jonás, la verdad necesitaba distraerme.—Si h

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม