Part 9

1292 คำ
Mabilis na binuhat. Ni dexter ang asawa at dinala niya ito sa kanilang kwarto. Nang makitang mahimbing na itong natutulog hinalikan na muna niya sa labi bago lumabas ulit. Paglabas ni dexter sa kwarto nakita niyang nakaupo parin sa sahig ang lalaking hinang hina parin hanggang ngayon kaya sinugod niya ulit ito nakahanda na siyang suntukin ito ulit ng. " DEXTER!!" Nakatingin pa rin Sa kaniya Ang mag asawa. -Bakit hindi niya sinabi Sa-Amin? Hindi ko rin po alam Basta ang sabi niya sakin na ayaw niyang malaman niyo. -Anong ibig mong sabihin na ayaw niyang malaman namin? Huh?.... may karapatan kaming malaman ang mga nangyayari sa anak namin at anong gusto mo magugulat nalang kami isang araw na mawawala na siya ng hindi namin nalalaman? -Samuel hindi niya ito tinaho sakin. Singit ni Divine. -At alam mo hindi mo man lang sinasabi sakin? Bakit mo nawaga sakin ito? May karapatan din ako dahil anak ko rin siya. Simula ngayon kukunin na namin ang anak ko mula sayo. Sa ayaw at sa gusto mo kami ang mag aalaga sa kaniya. Pero sir mas ako ang may karapatang mag-alaga da kaniya dahil asawa ko siya. Wala siyang pakialam kong masakit na ang kaniyang taligiran dahil sa taplis ng pagbaon ng patalim kanina nakalimutan niyang may iniinda pala siya. -Dexter makinig ka sakin dahil sa Rason. Hindi mo kayang ibigay sa kaniya ang mga bagay na magpapagaling da kaniya ang mga bagay na pwedeng makapagpagaling ng mabilis sa kaniya. Nagising si laila sa ingay ng mga nag uusap kaya mabilis siyang bumangon para tignan kong sino ang mga ito. Mum!! Dad!!! Napatingin silang lahat Kung saan nanggagaling ang boses na yon. -Please stop it. You should go now. Patingin silang lahat sa suot nitong pang ibaba. -Ohhhh My daughter is she pee!! Mabilis na tumakbo si Dexter para dalhin ang asawa sa loob ng kwarto After 20 minutes napalitan na ni Dexter ang asawa para itong walang alam sa mga nangyayari dahil nakatirig lang ito sa kaniya. -Anong nangyari diyan sa likod mo? Bakit may dugo? Nagtatakang tanong ni laila sa asawa. May nakaaway kaba? Tila nag aalalang tanong nito sa asawa at kumuha siya ng pwedeng pang gamot sa cabinet. Hinayaan lang ni dexter kung anong ginagawa ng asawa sa kaniya. Pigil ang sariling wag mapaluha dahil wala itong kaalam alam sa mga nangyayari. ONE WEEK LATER. -The windows should be very big, okay? I want it to be bright. Everything you want. Nasa Baguio kasi ang mag asawa ngayon. Hinawakan ni dexter ang mukha mg asawa. Come on magdidilim na mahaba pa ang byahe natin pabalik ng maynila. -Okay. Inalalayan muna ni dexter ang asawa bago naunang naglakad papuntang sasakyan nila pero napahinto siya ng magsalita ang asawa. -Sherwin! Pilit ang mga ngiting humarap ulit si Dexter kay laila. Huh.... -I love you". Kahit na ibang pangalan ang sinabi ng asawa alam niyang para sa kaniya ang mensahin iyon" i love you too". Inalalayan niya munang sumakay ang asawa. Nang makasakay ang asawa paikot na siya para pupuntang driver seat pero huminto muna siya sa likod ng sasakyan hindi na kasi niya napigilan ang kaniyang sariling mapaiyak. -It is important that the patient keeps away from stress i know how you feel don't let it defeat you. The first memories to get lost ore the newest ones. Like her husband but they will all get erased slowly." Nakikinig lang si Dexter sa paliwanag nito. Nandon kasi sila kasama niya ang ama ng asawa. tinawag niya ako sa pangalan ng ex-Boyfriend niya. And she said " I love you" Who does she really love? Does she want to go back to her old days. Is that true? -I don't know you got her love not me" "oo nga naman dexter para kang tanga" galit ng kabila niyang isip. Palakad-Lakad si laila sa bahay na hindi niya kilala hindi niya alam kong aano siya nakapunta doon at kong ano ang ginagawa niya doon. Naaptingin siya sa bracelet na suot niyang may nakasulat na "LAILA MANZANO DURAN. at Telepono Number. Kunot noo ng biglang may pumasok sa isip niya. "I LOVE YOU TOO.' Don na pumatak ang mga luhang hindi niya inaasahan. kakarating lang ni Dexter galing sa trabaho marami kasi siyang tinapus hindi kasi siya papasok bukas gusto niyang makasama ang kaniyang asawa. Pinalibot nito ang mga mata para hanapin ang asawa pero ni aneno nito hindi niya makita. Nabaling ang tingin niya sa papel na nakapaibabaw sa table kaya nilapitan niya ito. "FORGIVE ME" I'm sorry, very sorry. I never wanted to break your heart oh my god. What I have done? I am laila. Only love DEXTER. Are you crying right now? Please love don't cry. Dahil wala ako diyan sa tabi mo para punasan ang mga luha mo. I never wanted to see you crying alam mo yan. Or suffering. I just wanted to make you happy but at the and all i could give you was pain. Dexter my love.... My life.... Please don't get me wrong okay? I loved you anly. I thought of you only and i Remembered you only. I'l die to show you my heart. I am afraid, i will lose the memories that come back, again, and there are so many things i want to tell you. I love you and i feel sorry. Very sorry. I meet you because of my oblivion. And I'm leaving you because of my oblivion.. you are the most beautiful thing that happened to me. Wag mo sanang isasara ang pintuan papasok diyan sa puso mo. Alam ko makakalimutan mo din ako balang araw. At makakahanap ka ng ibang mas magmamahal at mag aaga sayo na mas higit pa sa mga nagawa ko i love you so much you are my home. LAILA!!!!!!!! Aaaaaaahhhhhh!!!!!!!!!! I don't need to remember you. You are a part of my life i am smiling like you. Laughing like you. Am looking like you. I my forget you but nothing can tear you out of me. My heart will always be one with you. Will live there until i die. How could u ever forget you? Even if you never said that you loved me. ... deep in my heart i know you are loving me. Please forgive me that, i am leaving you. Always remember that i love you more than anything else. Love Laila One week later. Kagagaling niya lang sa bahay ng familya ng asawa niya pero bigo parin siyang makita ito sa loob ng isang linggo araw araw siyang nagpupunta doon pero laging sinasabi ng mga itong nasa ibang bansa ang anak para magpatingin sa ibang doctor. Kahit gustuhin man niyang makasama ang asawa hindi niya magawa dahil hindi sinasabi ng mga ito kong saan ang asawa. Dumaan muna si Dexter kung saan sila lagi ng kaniyang asawa. Lahat mg pinupuntahan nila nakikita niya doon ang kaniyang asawa na nakangiti ito sa kaniya. "You are so cruel. Couldn't you give me another chance? What am i supposed to do now? I am lonely again. Mabilis na pinunas ni dexter ang kaniyang mga luha. At umalis na para puntahan na naman ang familya ng kaniyang asawa. Nasa malaking bahay na siya nakita niya ang mga ito na nakaupo sa sala. Kaya lumapit siya. -Kunin mo to at permahan. Napatingin si dexter sa inaabot ng matandang lalaki kunot noo niya nang makita kong ano yon. Mabilis niyang pinunit at humarap sa mga ito. Hinding- hindi ko makikipaghiwalay sa asawa ko. Hinding hindi kaya please. I beg you tell me where she is. -It's butter this way she is our daughter we suffer much more than you. Its the best for both of you to leave her with us. Look you're still young. Go make a good life for yourself now, go home. S-She is my wife at may ka-karapatan din a-akong m-malaman kong nasaan siya. D-Dapat ako ang kasama niya sa panahong kailangan niya ng makakapitan at masasandalan. ...If...if you t-take her from me. I want able to het b-back on my feet again. -I sent her to the us. She'll gat a long lasting therapy there. Kalimutan muna siya. Pagkauwi ni dexter sa bahay lahat ng gamit pinagtatapon at pinagsisira hindi siya tumigil hanggat hindi siya napapagod. Lumipas pa ang mga araw na wala paring nangyayari. Next
อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม