“คิดในแง่ดีสิคะเฮีย ว่าได้เห็นหน้าหลานเร็วขึ้น”
กัณหาให้กำลังใจ
“เปรียวก็เหมือนกัน คลอดลูกแล้วตั้งใจเรียนนะ หางานดีๆ ทำ เออ! ฝากท้องหรือยัง มีเงินไหม เอ้า”
เธอหยิบกระเป๋าเงิน ยื่นให้สามพันบาท
“ไปหาซื้อของบำรุงนะ”
นางสมพิศเป็นคนฉวยไปแทน
“ขอบคุณ คุณนิลมากค่ะ”
เปรียวกระพุ่มมือไหว้ ซาบซึ้งในน้ำใจเจ้าของบ้าน
“คุณก็องดิค มาเอาปาท่องโก๋ที่ร้านได้ตลอดนะ ผมให้กินฟรีตลอดชีวิต”
กัณณ์ดิษฐ์พยักหน้าให้เฮียชาติ ก่อนรถกระบะกลางเก่ากลางใหม่จะแล่นออกจากบ้านไป
กัณหา กุมุท ทิ้งตัวลงบนโซฟาอย่างเหนื่อยอ่อน เมื่อปัญหาจากไป ห้องก็เงียบลงในทันใด
“ผมขอโทษฮะ ที่ก่อเรื่องยุ่ง ทำให้เสียเงิน”
กัณณ์ดิษฐ์ไหว้พ่อแม่
“ไม่เป็นไรถือว่าทำบุญกับซื้อประสบการณ์ เดี๋ยวพ่อให้เลขาฯจัดการให้
