มะเขือยาวชุบไข่หอมอวล วางในจานรองด้วยกระดาษซับน้ำมัน ในกระทะยังกัณณ์ดิษฐ์ยังทอดอะไรบางอย่างฉี่ฉ่า ส่วนแขกไม่ได้รับเชิญค้อมกายค้นอะไรในตู้เย็นกุกกัก
“อีกเดี๋ยวนะแม่ จะได้กินแล้ว”
ชะอมคลุมไข่บางกรอบน่ากิน โปะลงใกล้มะเขือยาว น้ำพริกกะปิกลิ่นเปรี้ยวเค็มก็ชวนน้ำลายสอ ข้างกันเป็นปลาทูทอดตัวพอประมาณ
กุมุทได้ของที่ต้องการแล้ว ชายหนุ่มยกเขียงไม้อัดขนาดกะทัดรัดซึ่งห้อยบนข้างฝามา ตัดแบ่งหมูเฉพาะพอใช้ ส่วนที่เหลือกลับแช่ตู้เย็น
“เดี๋ยวทำหมูหวานเพิ่มให้นะ”
“ไม่เอา ฉันไม่ชอบ เลี่ยน” กัณหาเบ้ปาก
“ลองกินดูก่อน สมัยเรียนอเมริกา ผมเป็นผู้ช่วยพ่อครัวร้านอาหารไทย สูตรหมูหวานที่ร้านเด็ดมาก ฝรั่งติดใจกันเยอะ”
มิน่าเล่ากุมุทถึงใช้อุปกรณ์ครัวคล่องแคล่วนัก ไม่อยากเชื่อว่าคนแสนเนี้ยบในสายตาเธอวันนี้ จะเป็นพ่อครัวทำกับข้าวให้กิน
“เสร็จแล้ว ผมไม่รอนะ แม่กินข้าวเถอะ”
กัณณ์ดิษฐ์ตักผักทอดชุดสุดท้ายลงจาน ตักข้าว
