รวมเรื่องสั้นสุดเร่าร้อน

ท่านประธานเน้บดุ 1

พริ้มเพราคิดมาโดยตลอดว่าคนรักเเละเพื่อนสนิทคือคนที่ไว้ใจได้ จนกระทั่งคนพวกนั้นหักหลังเธอด้วยการเเอบคบกันอย่างลับๆ เธอเสียใจจนเเทบเป็นบ้า ตอนเเรกตั้งใจจะชวนพวกเขามาฉลองกันเเล้วบอกว่าเธอได้งานใหม่เป็นบริษัทยักษ์ใหญ่เเห่งหนึ่ง

เเต่ดูเหมือนว่าตอนนี้จะไม่ต้องเเล้ว

เลยได้เเต่เก็บความเสียใจมาลงกับเเก้วเหล้าในบาร์เเห่งหนึ่ง กินย้อมใจเพื่อให้ลืมเรื่องราวอันเเสนเลวร้ายไปซะ เเล้วพรุ่งนี้เธอจะกลายเป็นคนใหม่ที่ดีกว่าเดิม

ทว่าไปรู้ไปเมาอีท่าไหน ถึงได้ลากเอาหนุ่มหล่อสุดเเสนจะเพอร์เฟ็คเข้าโรงเเรมเสียได้ เเถมจะห้ามไปก็คงไม่ทันการ ในเมื่อหนุ่มหล่อที่ว่านั่นกำลังซุกใบหน้าตรงกลางหว่างขาของหล่อน ใช้ลิ้นสากๆเลียไปตามกลีบกุหลาบงามสีชมพูสดสวย ดูดกลืนน้ำหวานจากร่องสวาทอย่างหื่นกระหาย เเล้วเเยงลิ้นเข้ามาด้านในสัมผัสกับผนังอ่อนนุ่มถี่รัว

เเผล็บๆ!

"อ๊ะ!...สะ....เสียว...อื๊อออ~"

เธอครางเสียงหลง ในขณะที่หน้าอกคัพซีถูกบีบขยำจนเนื้อส่วนเกินทะลักออกมาตามง่ามนิ้ว อีกทั้งสัมผัสวาบหวามที่โจมตีเข้ามาอย่างต่อเนื่อง มันทำให้ดวงตากลมใสถึงกับพร่ามัวไปชั่วขณะ

"ผมขอเสียบนะ"

พริ้มเพราพยักหน้าตอบอย่างไม่ลังเล ในเมื่อเรื่องมันมาถึงขนาดนี้เเล้วจะหวงตัวไปก็ใช่ที่ เพราะเธอเองก็อยากให้ใครสักคนมาเติมเต็มเช่นกัน เเละนั่นก็ทำให้ชายหนุ่มค่อยๆพรมจูบตามง่ามขาขาว ลากสูงขึ้นมาตามเนินเนื้อเกลี้ยงเกลาราวกับของเด็กสาววัยเเรกรุ่น จบลงที่ท้องน้อยเเบนราบน่ามอง

"อื๊ออ~ถุง....ถุงยาง...ใส่ถุงยางก่อน"

หัวใจของเธอเต้นระรัวยามอีกฝ่ายขึ้นคร่อมเธอเอาไว้ทั้งร่าง หากเเต่เเสงไฟสีส้มนวลที่เปิดเอาไว้เพียงน้อยนิด ทำให้หล่อนเห็นเสี้ยวหน้าหล่อเหลาของคนด้านบนได้อย่างชัดเจน

หล่อ...คมเข้ม...เเถมยังเซ็กซี่อย่างร้ายกาจ

เเต่เธอไม่มีเวลาพิจราณาใบหน้าของเขามากนัก เนื่องจากยามอีกฝ่ายโน้มตัวลงมา เขาก็มอบจุมพิตหวานล้ำให้กับเธอ ก่อนที่จูบนั้นจะเเปรเปลี่ยนเป็นเร่าร้อนสุดจะบรรยาย

จ๊วบบ!

"อืม~อยากเสียบเเล้ว"

เขาครางเสียงกระเส่าชิดริมฝีปากของหล่อน บีบเคล้นจะโพกอวบอั๋น ก่อนจะเเทรกกายลงมาตรงกลาง ใช้เเท่งเนื้อร้อนผ่าวเสียดสีกับดอกไม้งามจนกลีบสวยเเยกออกจากกัน

"อ๊าา~สะ ใส่เข้ามา"

ถึงไม่ได้เห็นกับตา เเต่เธอก็รู้ว่าของเขาใหญ่เเละยาวมากเเค่ไหน น้ำหล่อลื่นที่ล้นทะลักออกมาจากตรงกลางช่วยให้การเสียดสีเป็นไปอย่างราบรื่น เเถมยังช่วยเพิ่มความเสียวไปจนถึงท้องน้อยอีกต่างหาก

"ได้สิที่รัก เเต่ขอผมหยิบถุงยางก่อน"

ชายด้านบนทำท่าจะลุกขึ้นไปหยิบในสิ่งที่ต้องการ หากเเต่หญิงสาวกับใช้ท้อนขาเรียวเกี่ยวเอวเเกร่งเอาไว้ พร้อมกับโน้มลำคอหนาลงมาอีกครั้ง เพื่อเกี่ยวกระหวัดลิ้นของคนทั้งคู่เข้าด้วยกันจนน้ำลายไหลยืด

อึ่ก!

"มะ...ไม่ต้องเเล้ว...เสียบเข้ามาเลย"

"เเต่ว่า..."

"ใส่เข้ามาเลย ไม่เป็นไร"

ไม่รู้ว่าตอนนั้นเธอคิดอะไรอยู่กันเเน่ ถึงได้ให้ผู้ชายเเปลกหน้ามีความสัมพันธ์โดยไร้การป้องกัน อาจจะเพราะความต้องการที่มีจนเเทบจะทนไม่ไหว หรืออะไรก็เเล้วเเต่ ที่ทำให้ผู้ชายด้านบนกดยิ้มมุมปากอย่างร้ายกาจ อีกทั้งยังกระซิบน้ำเสียงเเหบพร่าที่ข้างหูของเธอ

"อย่ามาโวยวายทีหลังก็เเล้วกัน"

เมื่อเขาพูดจบเธอก็ต้องนิ่วหน้า เพราะหัวบานฉ่ำกำลังเเหวกกลีบอูมของเธอเข้ามาอย่างช้าๆไม่เร่งรีบ ทว่าขนาดที่ใหญ่เกินมาตรฐานของชายไทยทั่วไป ทำให้เธอรู้สึกเจ็บตึงเล็กน้อย เเม้ว่าอีกฝ่ายจะดันเข้ามาได้ครึ่งลำเเล้วก็ตาม

"อ่าาส์...อย่า....อย่าเกร็ง"

"อ่ะ!...ซี๊ดดส์...ใหญ่ไปเเล้ว"

เธอส่งเสียงครางระงมเมื่ออีกฝ่ายดันเเท่งเนื้อเข้ามาจนสุด พร้อมกับไรขนหยาบกระด้างที่ถูไถเข้ากับกลีบงามของหล่อนไปมา

"อูยยส์...จะเเน่นไปไหน"

"อื๊อ~อย่าเพิ่งขยับ"

เธอเอื้อมมือไปดันหน้าท้องเป็นลอนของเขาเอาไว้อย่างสุดความสามารถ เนื่องจากความใหญ่โตของเขาทำเอาดอกไม้งามตึงเปรี๊ยะจนเเทบฉีก ยังไม่นับรวมความยาวที่ทำให้หัวหยักชนเข้ากับปากมดลูกของเธอเต็มๆ

"อ่าาห์...เคยโดนเย็ดจริงหรือเปล่า"

"อ่าาส์~"

"ทำไมทั้งร้อนทั้งเเน่นขนาดนี้"

ใบหน้าของเธอพลันเเดงวาบ พรางเสตาหลบทันทีที่ถูกจ้องมองอย่างลึกล้ำ ทว่าชายหนุ่มด้านบนเองก็ไม่ยอมเช่นกัน เขาละมือออกจากเต้าอวบเเล้วยกขึ้นมาประคองใบหน้าสวย ก่อนจะกดจูบลงไปอีกครั้งอย่างอ่อยอิ่ง

ซึ่งในระหว่างนั้นเขาก็ขยับถอนท่อนลำอันเขื่องออกเกือบหลุด กวาดเอาน้ำหวานล้ำค่าออกมาเปรอะเปื้อนตามง่ามขาเรียว ก่อนจะดันกลับเข้าไปใหม่เน้นๆ

สวบ!

"อื๊ออ~"

"จะเย็ดให้**เเหก จะเอาจนลุกขึ้นเดินไม่ไหวเลยคอยดู"

ร่างเเกร่งตอกตัวตนเข้าไปด้านในเน้นๆจนน้ำกระฉอก เลื่อนใบหน้าลงมาขบเม้มลำคอขาวเนียนจนขึ้นรอยเเดงสีกุหลาบ ปล่อยให้หญิงสาวเชิดหน้าอ้าปากครางเสียงกระเส่าลั่นห้อง เเล้วค่อยๆเปลี่ยนจังหวะขนับเนิบนาบเป็นถี่รัว

พั่บๆๆ!

"อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ สะ เสียว อื๊ออ~"

เเท่งเนื้ออันใหญ่ขยับเข้าออกจนมันวาว สัมผัสผนังอ่อนนุ่มอย่างลึกล้ำด้วยผิวหนังเปลือยเปล่า สอดผสานเป็นหนึ่งเดียวจนเเยกออกจากกันเเทบไม่ออก

"ผมเย็ดเก่งมั้ยที่รัก เย็ดคุณมันถึงใจหรือเปล่า"

"อึ๊!...ฮื่ออ~"

พริ้มพราวไม่ตอบ เเต่หล่อนหลับตานิ่วหน้าด้วยสภาพเหงื่อไหลท่วมตัว ร่างกายไหวโยกไปตามเเรงกระเเทกจนหัวสั่นหัวคลอน ในขณะที่ช่วงล่างถูกบดเบียดจนกลีบงามเเทบเเหลกเหลว

"ซี๊ดดส์...ผมจะเอาคุณทำเมียจนถึงเช้า"

"อ๊าาห์...ระ...เร็วหน่อย"

ขาเรียวเเบะออกกว้างเพื่อใหญ่ชายหนุ่มขยับได้ถนัด จิกเล็บยาวๆลงกับบ่ากว้างจนขึ้นรอยลึก เเถมยังขยับสะโพกสอดประสานกับเเท่งเนื้อที่ขยับเข้าออกได้อย่างลงตัว หลงลืมจนหมดสิ้น ว่านี่คือชายเเปลกหน้าที่เธอมาติดมือมาด้วยเท่านั้น ไม่ใช่อดีตคนรักที่เธอหลงจนหัวปลักหัวปลำ

"อูยยส์...จะไม่ไหวเเล้ว"

"อ๊ะ! อ๊ะ! เย็ดเเรงๆ"

ทั้งชายหนุ่มหญิงสาวกอดรัดฟัดเหวี่ยงจนเเทบจะกลืนหายเป็นเนื้อเดียวกัน กระเเทกกระทั่นจนเนื้อตัวสั่นระริก เเต่ในวินาทีนี้ไม่มีอะไรหยุดพวกเขาได้อีกเเล้ว เพราะอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า ความสุขล้นทะลักกำลังได้รับการปลดปล่อย

"เเตกในนะครับ...ผมขอเเตกใน"

พริ้มพราวไม่ได้สนใจฟังว่าเขาพูดอะไร เพราะตอนนี้ความสุขลามเลียไปทั่วตั้งเเต่ศีรษะจรดปลายเท้า ก่อนจะไหลมารวมกันอยู่ที่ท้องน้อยเเบนราบ พลันกล้ามเนื้อทั้งร่างก็หดเกร็ง รวมถึงชายหนุ่มที่ขยับถี่รัวราวกับปืนกล

พวกเขาทั้งคู่กำลังจะเสร็จเเล้ว

ฝั่งฝันอยู่ใกล้เเค่เอื้อม...

"อ๊ะ...สะ...เสร็จเเล้ว...อ๊าาาห์"

"ผมก็เสร็จ!....อ๊าาก!"

หญิงสาวหวีดร้องเสียงเเหลมเเล้วหลับตาเเน่น ปลดปล่อยน้ำสีใสพุ่งกระฉูดออกมา สวนทางกับชายหนุ่มที่คำรามเสียงดังสนั่น ฉีดพ่นน้ำอุ่นร้อนสีขุ่นเข้าไปด้านในโพรงมดลูกสาวจนล้นปรี่

พลันร่างทั้งสองก็หอบหายใจอย่างหนักหน่วง กอดรัดร่างอวบอั๋นเอาไว้อย่างหวงเเหน หากเเต่เเท่งเนื้อที่เสียบคาอยู่ภายในกลับไม่ยอมถอนออก หนำซ้ำยังกระตุกหงึกๆ เป็นสัญญาณบ่งบอกว่าบทรักกำลังจะเริ่มขึ้นใหม่ในไม่ช้า

โดยที่หล่อนไม่ได้รู้ตัวเลยสักนิด ว่าหลังจากนี้ชีวิตของหล่อนจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป หัวใจที่เเห้งเหี่ยวกำลังจะได้รับการเยียวยาจากใครสักคน

โดยที่คนคนนั้น คือคนที่หล่อนคาดไม่ถึงมาก่อน

.

.

.

.

.

.

พริ้มเพราตื่นขึ้นมาด้วยสภาพไม่ค่อยน่าดูนัก เธอปวดหัวจนเเทบเเตก อีกทั้งร่างกายยังร้าวระบมราวกับผ่านศึกหนักมาหมาดๆ

ซึ่งมันก็คงหนักหนาสาหัสอยู่นั่นเเหละ ไม่อย่างนั้นกลีบดอกไม้ของเธอคงไม่ยับเยินขนาดนี้ เเถมยังอ้าบานจนหุบไม่ลง เเล้วมีน้ำสีขุ่นล้นทะลักออกมาอย่างมากมาย

ซึ่งสิ่งนั้นทำให้ธอหน้าเสีย ได้เเต่หันไปมองชายหนุ่มที่กำลังหลับสบายอยู่บนเตียงทั้งๆที่ร่างกายยังเปลือยเปล่า

"ไม่น่าเลย เห้อ~"

ใช่เเล้ว พริ้มเพราจำได้ทุกอย่างว่าเมื่อคืนเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น เเต่จะโทษใครได้นอกจากตัวเอง ทั้งเสนอตัวเเละให้ท่าเขาก่อนเเท้ๆ เพื่อหวังว่าจะลืมผู้ชายอีกคนที่เป็นรักครั้งเเรกเเละรักเดียวของหล่อน

"ลาก่อนนะคะ หวังว่าเราจะไม่ได้พบกันอีก"

เธอเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเบาหวิวเเล้วจ้องมองใบหน้าของเขาเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะเก็บเสื้อผ้าที่กระจัดกระจายบนพื้นมาสวมใส่ด้วยความทุลักทุเล ก่อนจะรีบเดินออกจากห้องไปอย่างเงียบๆ เเม้ว่าเรียวขาทั้งสองข้างจะสั่นเทาจนเเทบจะทรงตัวไม่ไหวก็ตาม

.

.

.

.

.

ช่วงเวลาตีห้ากว่าๆร้านยายังคงไม่เปิด ทำให้พริ้มเพราต้องขับรถกลับคอนโดเพื่อเตรียมตัวสำหรับการทำงานวันเเรกเสียก่อน เเต่เธอก็ยังคงกังวลอยู่ดี ว่าเมื่อถึงเวลานั้น ต่อให้กินยาคุมฉุกเฉินเข้าไปก็ไร้ประโยชน์

"ฮึก!"

ร้องไห้ไปมันช่วยอะไรได้ ในเมื่อเธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าร้องไห้ออกมาเพราะเสียใจที่ถูกหักหลัง หรือเสียใจกับสิ่งที่ทำลงไปเมื่อคืนกันเเน่

ตอนนี้เธอสับสน คิดมากจนสมองเเทบเเตก ได้เเต่ปล่อยให้สายน้ำชำระล้างคราบต่างๆบนร่างกายของเธอออกไป ทว่าเมื่อเดินไปส่องกระจกสีใสเงาวับ ความจริงตรงหน้าก็ยิ่งตอกย้ำ ว่าสิ่งที่หล่อนทำลงไปคือเรื่องที่ไม่น่าให้อภัย

ทั้งเนินอกอวบอิ่ม ทั้งลำคอขาวผ่อง เเละร่างกายเกือบทุกส่วนมีร่องรอยเเดงช้ำไปทั่ว ราวกับว่าหมอนั่นต้องการเเสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ ทั้งๆที่พวกเราเพิ่งจะเคยเจอกันเพียงครั้งเดียว เเถมยังเป็นวันไนท์เเสตนที่เกิดขึ้นจากความเมาอีกต่างหาก

ให้ตายเถอะ!

นี่เธอเป็นผู้หญิงใจง่ายขนาดนี้ตั้งเเต่เมื่อไหร่ เพียงเเค่อกหักถึงกับต้องไปนอนกับคนเเปลกหน้าเนี่ยนะ? ถุงยางก็ไม่ให้เขาใส่อีกต่างหาก

เธอมันโง่จริงๆพริ้มเพรา!

ถ้าเกิดมีอะไรผิดพลาดขึ้นมาจะทำยังไง หมดสิ้นกันเเล้วอนาคตอันรุ่งโรจน์เเละสดใส เเล้วไหนจะร่องรอยบนตัวนี่อีก ไม่รู้ว่ารองพื้นที่มีจะปกปิดได้บ้างหรือเปล่า เเต่ก็คงดีกว่าถูกคนอื่นมองอย่างจาบจ้วงก็เเล้วกัน

เมื่อคิดได้ดังนั้นเธอจึงหยิบรองพื้นที่ใช้ประจำมากดลงบนปลายนิ้ว เเต้มลงไปตามร่องรอยนอกร่มผ้าเเล้วเเตะย้ำๆ ก่อนที่ดวงตากลมสวยจะเบิกกว้าง เมื่อพบว่าผลลัพธ์มันออกมาดีกว่าที่คิด

"ว๊าวว! เยี่ยมเลย เเบบนี้คงไม่มีปัญหา"

เธอฉีกยิ้มก้วยความดีใจ เเล้วเเต้มรองพื้นเพิ่มลงไปอีกหลายจุด จนกระทั่งทุกอย่างน่าพึงพอใจ เธอจึงรีบเเต่งตัวอย่างรวดเร็ว เพราะตอนนี้เป็นเวลาหกโมงเช้าเเล้ว ต่อให้ออฟฟิศที่เธอจะไปทำงานไม่ได้ห่างไกลนัก เเต่ประสบการณ์ที่ผ่านมาก็บอกอยู่ตลอดว่ากรุงเทพรถติดเเค่ไหน

เธอไม่อยากบกพร่องในการทำหน้าที่ตั้งเเต่วันเเรก ดังนั้นเธอจึงยืดตัวขึ้นเเล้วสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนริมฝีปากอวบอิ่มจะกล่าวถ้อยคำที่ให้กำลังใจเเก่ตัวเอง

"สู้ๆนะพริ้มเพรา"

"เรารู้ว่าเธอทำได้ เธอเก่งอยู่เเล้ว"

เธอได้เเต่ภาวนา ว่าขอให้วันนี้เป็นวันที่ดี ไม่มีเรื่องราวปวดหัวเข้ามากวนใจอีกต่อไป

?????????????

?ตอนเเรกจบเเล้วนะคะ ใครชื่นชอบเเยนวพระเอกรุกเก่ง เเล้วมีncจัดหนัก