ข้างสระว่ายน้ำยามบ่าย ในวันที่มีแดดเพียงเบาบาง ตรงเก้าอี้สนามใต้ซุ้มไม้เลื้อย บัวบูชากำลังนั่งคุยกับพ่อแม่บุญธรรม โดยมีหยกคอยรับใช้และนั่งฟังการพูดคุยไปด้วย บางครั้งบางตอนก็ร่วมผสมโรงบ้าง บัวบูชาสังเกตเห็นสวยมายืนด้อมๆ มองๆ อยู่ จึงกวักมือเรียก
“สวยมานี่หน่อย” เธอรู้ว่าสวยยังไม่ค่อยกล้าเข้าหน้าเธอเท่าใดนัก แต่เมื่อเรียกสวยก็เดินเข้ามาอย่างว่าง่าย
“คุณบัวจะเอาอะไรหรือคะ”
“เปล่าหรอก แค่อยากถาม หมอนัดไปดูแผลหรือตรวจอะไรอีกเมื่อไหร่”
“พรุ่งนี้ค่ะ” สวยทั้งแปลกใจและตื้นตันที่บัวบูชาสอบถามอย่างใส่ใจ ทั้งที่ตนเองเคยร้ายใส่ เคยกลั่นแกล้ง เมื่อคิดเช่นนี้ความตื้นตันก็ดันน้ำตาออกมาอีกครั้ง
“อ้าว! ร้องไห้ทำไม” บัวบูชาถามอย่างแปลกใจ เช่นเดียวกับพ่อจ๋าแม่จ๋าของเธอที่หันมามองอย่างสงสัย เพราะยังไม่ทราบเรื่องราวอะไรมากมาย
“กลัวเสียโฉม กลัวมีแผลเป็นใช่ไหมนังสวย แกจะกลัวทำไม ไหนๆ แกก็เก็บเงินไว้ทำศัลยก
