เหมือนกับเธอที่รักกรวิทย์เข้าเต็ม ๆ เธออยู่กับเขานานจนเกิดความผูกพัน และความเอาใจใส่ของเขามันทำให้เธอเข้าข้างตัวเอง ทำให้เธอหลงรักเขาโดยไม่มีข้อแม้ แต่เธอก็ไม่เคยปริปากพูดหรือถามเขาอย่างจริงจังสักครั้งว่าเขาจะให้ความสัมพันธ์แบบนี้อยู่นานแค่ไหน เพราะกลัวคำตอบและกลัวว่าความสัมพันธ์นี้จะจบลง
“มีอะไรก็โทรหาฉันได้”
“ค่ะ” เพราะเรื่องนี้ทำให้หทัยรัตน์ต้องย้ำเตือนตัวเองอยู่เสมอว่าอย่าทำอะไรให้เขาระแคะระคายเด็ดขาด ช่วงนี้เลยจำเป็นต้องกักเก็บความรู้สึกของตัวเองเอาไว้ เขาถามเธอตอบ เขาไม่ถามเธอก็ไม่เซ้าซี้
“เป็นอะไร ช่วงนี้ถามคำตอบคำ” กรวิทย์รู้สึกหงุดหงิดกับท่าทางของหญิงสาวตรงหน้า
“เปล่าค่ะ รีบไปเถอะค่ะเดี๋ยวตกเครื่อง หวานก็จะไปทำงานเหมือนกัน” เธอเดินไปลากกระเป๋าเดินทางมาให้เขา แล้วหยิบกระเป๋าของตัวเอง
เขาจะไปส่งเธอที่รถไฟฟ้าทุกวันก่อนไปทำงาน วันนี้ก็เหมือนเดิม ถึงเขาจะไม่ได้ไปทำงานก็ตาม
“ก
