บทที่ 48

1378 คำ

“ก็ไม่ไงครับ เป็นญาติกัน น้องรู้ใช่ไหมครับว่าแม่พี่ริคเป็นคนไทย” พิรุณรักเริ่มเข้าใจอะไรมากขึ้น “อย่าบอกนะคะว่า...” “ถูกเผง” ดนุยกนิ้วชี้ขึ้นลง บอกเป็นนัย ๆ ว่าเธอคิดถูกแล้ว ความจริงที่ได้รู้ ไม่ใช่แค่พิรุณรักที่ตกใจ ทั้งหทัยรัตน์และเอมมี่ก็ตกใจไม่แพ้กัน “ร้ายกาจมากแก” หทัยรัตน์กระซิบพูดกับเพื่อน “คิดจะบอกกันเมื่อไหร่คะ” พิรุณรักหันมาถามคนที่ทำหน้านิ่งเสียงแข็ง เธอไม่กลัวเขาแล้ว ก่อนหน้านี้เธอกลัวแทบตายว่าเขาจะเปิดมวยกับดนุ แต่พอมารู้ความจริง ความกลัวมันก็หายไปหมด “ก็เร็ว ๆ นี้” แกริคพยายามควบคุมน้ำเสียง ทำไมเขาต้องรู้สึกหวาด ๆ กับน้ำเสียงของเธอด้วย “เร็ว ๆ นี้ ถ้าคุณไม่มาที่นี่ ไม่พบกันโดยบังเอิญกับพี่นุ หนูก็คงไม่รู้ใช่ไหมคะ” หทัยรัตน์ได้แต่กระตุกแขนเพื่อนเบา ๆ พยายามบอกให้เพื่อนลดเสียงแข็ง ๆ ลงบ้าง แต่พิรุณรักไม่ยอมฟัง ตอนนี้อารมณ์เธอขึ้นเต็มที่ มีอะไรที่เกี่ยวกับเธอแล้วเธอไม่ร

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม