“แก~ ไปเดินเล่นกัน” ฉันเดินออกมาจากห้องน้ำหลังจากที่เข้าไปอาบน้ำเติมหน้ามาใหม่ ก่อนหน้านี้เพิ่งไปเดินเล่นที่ตลาดแถวๆ นี้มาค่ะ เริ่มจะเย็นแล้วก็เลยอยากชวนพริกหวานไปเดินเล่นริมทะเลถ่ายรูปสวยๆ เพราะพรุ่งนี้ก็ต้องกลับกันแล้ว
“ไปไหนเดินเล่นที่ไหน”
“...พี่เปอร์!” ฉันมองหน้าของเจ้าของเสียงที่พูดประโยคเมื่อกี้ออกมา แทนที่จะเป็นเสียงหวานของพริกหวานกลับกลายเป็นเสียงหล่อๆ ของคนที่ฉันไม่คิดไม่ฝัน ไม่คาดคิดสักนิดว่าเขาจะมาอยู่ที่นี่ได้ คิดไม่ถึงจริงๆ นะคะ ทั้งตกใจทั้งดีใจ แต่หนักไปทางดีใจมากกว่า
“...มานี่มา ” พีคูเปอร์พยักหน้าเรียกฉันที่ยืนอึ้งแล้วค่อยๆ ยิ้มเพราะดีใจที่เห็นเขา พอเขาเรียกสติฉันก็กลับมารีบเดินไม่ใช่สิรีบปรี่เข้าไปหาเขาที่ยืนอยู่กลางห้องทันทีต่างหาก
“คิดถึงที่สุดเลยค่ะ” ฉันตรงเข้าไปกอดเขา กอดแล้วก็เอาหน้าซุกอก คิดถึงมาก คิดถึงกลิ่นตัวหอมๆ ของเขาที่สุดเลย
“พี่ก็คิดถึงครับ.../ ว้าย! พี
