บทที่เจ็ด ประกาศตนเป็นศัตรู 1-1
4956 คำ
ณ ผับX85 ในโลกV-Word
อีรอสซึ่งกลับเข้ามาเชื่อมต่อสู่โลกวีเวิลด์แล้ว เขาก็รีบเดินเข้าไปในผับX85ในทันที
' เอ๋?.. จำได้ว่าอยู่แถวๆนี้นี่น่า? '
อีรอสมองซ้ายมองขวาไปมา ก่อนที่จะได้ยินเสียงกระซิบเบาๆที่คุ้นเคยข้างๆหูของเขา
“ ทางนี้ครับอีรอส ”
อีรอสหันไปตามเสียงนั้นทันที และเขาก็ยิ้มออกมาเมื่อเห็นเนคกำลังยืนอยู่ที่เคาเตอร์บาร์ เขาจึงรีบเดินเข้าไปหาอย่างรวดเร็ว
“ ยินดีต้อนรับนะครับอีรอส วันนี้มาช้ามากกว่าปกติเลยนะครับ ” เนคกล่าวพร้อมกับส่งยิ้มนุ่มๆให้อีรอส
“ โทษทีนะครับเนค กว่าจะเสร็จนะ เฮ้อ ” อีรอสถอนหายใจอย่างเหนื่อยๆ
“ ครับ ผมเข้าใจครับ ” เนคพูดและยิ้มนุ่มๆให้กับอีรอสเพื่อทำให้อีรอสรู้สึกสดชื่นขึ้น
อีรอสที่ดูเหนื่อยๆเมื่อเขาเห็นเนคยิ้ม เขาก็ยิ้มตอบ
“ เหนื่อยแค่ไหน มาเห็นคุณยิ้มแบบนี้แล้วก็หายเหนื่อยดื้อๆเลยนะครับ ” อีรอสพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มๆ
แก้มของเนคกลายเป็นสีชมพูนิดๆและยิ้มอย่างดีใจ
อยู่ๆอีรอสก็เหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ แล้วมองลงที่โต๊ะเคาเตอร์บาร์
“ เอ่อ.. ว่าแต่.. ” อีรอสกระพริบตาปริบๆมองไซคิที่ฟุบนอนหลับหมอบอยู่ที่โต๊ะเคาเตอร์บาร์
“ คุณไซคิกำลังหลับอยู่ครับ ”
“ หลับหรอครับ?.. ”
“ ครับผม ”
อีรอสโน้มตัวลงเข้าไปใกล้ๆใบหน้าของไซคิ เพื่อมองหน้าของไซคิใกล้ๆแล้วเอียงหัวของเขาเล็กน้อยเพื่อมองหน้าของเธอให้ชัดๆ ว่าเธอหลับอยู่จริงๆ
“ อืม.. ดูแล้ว.. กำลังหลับสนิทอยู่จริงๆด้วย.. ยัยนี่ดื่มไปกี่แก้วนะ? ”
“ แก้วเดียวครับ ”
“ ห๊า?! แก้วเดียว? ” อีรอสเงยหน้าถามเนคด้วยท่าทางตกใจ
“ ครับ ”
“ แก้วเดียว.. แล้วหลับแบบนี้เลยหรอ?.. ยัยนี่สั่งอะไรมาดื่มนะ? ” อีรอสถามเนคอย่างสงสัย
เนคได้แต่ยิ้มโดยไม่พูดอะไร
อีรอสเหลือบมองรอบบริเวณโต๊ะเคาเตอร์บาร์และเขาก็สังเกตเห็นบอร์ดกระดาษที่มีข้อความเขียนไว้ว่า
งั้นฉันขอสั่งเครื่องดื่มเดียวกับที่อีรอสชอบดื่มได้ไหม?
อีรอสเห็นแบบนั้นเขาก็ทำตาโตในทันที
“ ยะ-อย่าบอกนะ..ว่าคุณให้ไซคิดื่มมันอ่าเนค?! ” อีรอสถามเนคพร้อมกับสีหน้าช็อกๆ
“ ครับ เธออยากลองและผมก็ไม่อยากขัดใจเธอนะครับ ” เนคตอบด้วยน้ำเสียงเรียบๆ
“ คุณจะบ้าหรอ! เครื่องดื่มของผมอันนั้นมันอันตรายจะตาย ถ้าดื่มไม่ถูกวิธีล่ะก็..
ดะ-เดี๋ยว.. คุณได้บอกวิธีดื่มให้กับเธอด้วยหรือเปล่า?.. ”
“ ผมกำลังจะบอกเธอ แต่บอกไม่ทันครับ เมื่อผมเสิร์ฟมันปุ๊ป คุณไซคิก็ยกมันขึ้นดื่มปั๊ปเลยครับ ”
“ ย-ยกดื่ม?.... ”
“ ครับ ยกขึ้นดื่มหมดแก้วรวดเดียวทันทีเลยครับ ”
อีรอสอ้าปากค้างแบบอึ้งๆ
' ยัยนี่มันดื่มเหล้าไม่เป็นหรือไง?!! '
“ แล้วคุณได้.. ” อีรอสยังไม่ทันพูดจบเนคก็พูดแทรกขึ้นมาทันที
“ ผมได้ให้คุณไซคิดื่มน้ำจากน้ำแข็งของคุณเรียบร้อยแล้วครับ หลังจากนั้นเธอก็ฟุบหลับยาวจนคุณมาถึงที่นี่อย่างที่เห็นนะครับ ”
อีรอสได้ยินแบบนั้นเขาก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ทันทีอย่างโล่งอก
“ เฮ้อ!.. ให้ตายเถอะพระเจ้า.. ขอบคุณครับเนค.. ผมเองก็ลืมสั่งคุณห้ามเรื่องเครื่องดื่มส่วนตัวของผมเอาไว้.. เพราะผมดื่มมันจนชินเป็นประจำและดันรีบมากเกินไปหน่อยจนลืมนะครับ ”
เนคยิ้ม
“ ไม่เป็นไรครับอีรอส ผมเข้าใจ ”
“ แล้วหลังจากเธอดื่มน้ำจากน้ำแข็งแล้ว.. เธอไม่มีอาการช็อกติดอยู่ในระบบอะไรแบบนั้นใช่ไหมครับ? ผมเป็นห่วงเธอนะ เพราะผมเองก็ไม่รู้ว่าถ้าดื่มรวดเดียวหมดมากเกินไปสำหรับเฟียร์นั้นจะส่งผลเสียหายร้ายแรงต่อระบบอย่างไงบ้าง ” อีรอสพูดด้วยความเป็นห่วง
“ ผมคิดว่าไม่น่ามีปัญหาอะไรครับ อีกทั้งเธอเป็นเฟียร์ซึ่งเกิดใหม่ ความทรงจำคงมีไม่มากนัก และคงไม่น่ามีอะไรกระทบกระเทือนสภาพจิตใจระบบความคิดของเธอ ยกเว้นแต่ว่าคุณไปทำอะไรกับเธอไม่ดีมาก่อนหน้านี้ ” เนคกล่าว
“ เอ่อ.. ” อีรอสได้ยินแบบนั้น แก้มของเขาก็กลายเป็นสีชมพูแดงในทันทีพร้อมกับเอานิ้วชี้เกาแก้มของตัวเองเบาๆในขณะที่เขากำลังนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน
เนคมองอีรอสด้วยใบหน้านิ่งๆพร้อมกับจับพิรุธอะไรบางอย่างแปลกได้ ทำให้เขาเอียงคอนิดหน่อย
“ หรือว่าคุณไปทำอะไรเธอไว้ครับ? ” เนคถามอย่างสงสัย
“ คือ..มันก็ไม่ใช่เรื่องไม่ดีหรอก.. เรื่องบ้าๆนะ.. เฮ้อ.. ” อีรอสถอดหายใจอีกครั้งพร้อมกับทำคอตก
เนคมองท่าทางอีรอสอย่างสงสัยเงียบๆ
' เรื่องบ้าๆ?.. มีพิรุธแปลกๆแหะ.. '
“ ชะ-ช่างเถอะครับเนค อย่างไงก็ขอบคุณที่คุณช่วยดูแลไซคิให้ผมนะครับ ”
“ ด้วยความยินดีครับ แล้ววันนี้คุณจะนั่งที่ประจำของคุณไหมครับ? มันยังคงว่างอยู่นะครับ เพราะผมจองไว้ให้คุณเรียบร้อยแล้ว ”
อีรอสฟังแบบนั้นเขาก็ใช้ความคิดนิดหน่อย
“ เอ่อ..ไม่รู้สิ.. วันนี้มียัยนี่อยู่ด้วย.. มันจะแปลกๆหรือเปล่า?.. ”
“ เราสามารถปล่อยให้คุณไซคิหลับอยู่แบบนี้ ตรงนี้ได้ครับ ” เนคกล่าว
“ เอ๋?.. มันจะดีหรอ? อย่างน้อยผมควรจะลองพยายามปลุกเธอไปนั่งด้วยกันดีกว่าไหม? เพราะอย่างไงเธอก็เป็นเฟียร์ของผม สักวันไงเธอก็ต้องรู้จักนิสัยจริงๆของผมอยู่แล้ว รู้ตอนนี้หรือรู้ภายหลัง มันคงไม่แตกต่างกันมากหรอกมั่งครับ? ”
เนคมองอีรอสด้วยสายตานิ่งๆ
' เฟียร์ของผมงั้นหรอ.. ได้ยินแล้วน่าโมโหจริงๆ '
“ อีรอส ผมขออนุญาตแสดงความเห็นนะครับ? ”
อีรอสพยักหน้า
“ อีรอส คุณกลับมาเหนื่อยๆ เท่าที่ผมรู้จักคุณมา คุณชอบพักเงียบๆไม่วุ่นวายและชอบความเป็นส่วนตัวสูง โดยส่วนตัวผมเห็นว่า คุณไซคิยังไม่รู้จักคุณดีมากพอที่จะทำให้คุณรู้สึกผ่อนคลายได้ รอเธอรู้จักคุณให้มากกว่านี้ก่อนสักหน่อย ค่อยให้เธอร่วมดื่มใช้เวลากับคุณก็ยังไม่สาย อีกอย่างช่วงเวลาส่วนตัวดีๆนั้นเป็นสิ่งที่ดีต่อการฟื้นฟูความเหนื่อยล้าทางด้านจิตใจนะครับ ” เนคพูดแล้วยิ้มนุ่มๆให้กับ อีรอส
อีรอสได้ยินก็ทำท่าคิดพร้อมกับก้มหน้ามองไซคิอีกครั้งด้วยสายตาที่กำลังฉายแววความเป็นห่วงเป็นใยแปลกๆ
เนคเห็นอีรอสแบบนั้น เขาจึงลองพูดอะไรบางอย่างต่อ
“ ที่สำคัญ ผมคิดว่าคุณไซคิกำลังหลับสบายๆอยู่ เธออาจจะกำลังฝันดีอยู่ก็ได้นะครับ คุณก็ควรไปใช้เวลาส่วนตัวพักผ่อนสักครู่ ก็ไม่เสียหายอะไรนี่ครับ? การปลุกเธออาจจะทำให้เธออารมณ์เสียก็ได้นะครับ คุณว่าจริงไหมครับ? ”
อีรอสพยักหน้าเบาๆและยิ้มนุ่มๆออกมาในขณะที่เขายังคงก้มหน้ามองใบหน้าของไซคิอยู่
“ นั้นสินะ.. ดูท่าเธอกำลังหลับสบายเลย เธอคงกำลังฝัน.. เอ๊ะ?!.. ”
อีรอสดวงตาเบิกกว้างและกระพริบปริบๆเมื่อเห็นหยดน้ำใสๆไหลออกมาจากตาขวาที่กำลังหลับอยู่ของไซคิ
' เฮ้ย! น้ำตา?! ยัยนี่กำลังร้องไห้?! ทำไมร้องไห้?! ฝันร้ายหรอ?! เดี๋ยวนะ? ฝันร้ายได้ด้วยหรอ? ฉันก็ไม่ได้ทำอะไรไม่ดีกับเธอจนเธอต้องมาฝันร้ายนิ?! '
“ มีอะไรหรอครับอีรอส? ” เนคก้มลงมองหน้าของไซคิ ด้วยอีกคน เมื่อเขาเห็นน้ำตาที่ไหลของไซคิ เขาก็เบิกดวงตากว้างอย่างแปลกใจ แล้วขมวดคิ้วเข้าหากันพร้อมกับมองไซคิด้วยสายตาแคบลงในทันทีอย่างสงสัย
' ทำไมมีน้ำตาไหล? เธอพึ่งถูกเปิดใช้งานมาไม่ใช่หรอ? หรือว่าอีรอสทำอะไรไม่ดีกับเธอ?..ไม่สิ..อีรอสไม่น่าทำอะไรแบบนั้น.. ตะ-แต่ ที่สำคัญ ทำไมต้องมาน้ำตาไหลตอนนี้ด้วย?! '
อีรอสจับไหล่ของไซคิแล้วเริ่มเขย่าเพื่อพยายามปลุกให้เธอตื่น
“ นี่! ไซคิ! ไซคิ! ตื่นสิ! ได้ยินไหม?! ไซคิ! ฉันกลับมารับเธอแล้ว! ไซคิ! ไซคิ! ” อีรอสพยายามเรียกปลุกไซคิให้ตื่นด้วยท่าทางตึงเครียดนิดๆ
' หวังว่าบรั่นดีนั้นจะไม่มีผลร้ายกับเธอมากนะ! ตื่นสิ!! '
“ ไซคิ!! ตื่น! ไซคิ!! ”
เปลือกตาของไซคิสั่นเบาๆ หลังจากนั้นเธอก็ค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นช้าๆ ภาพแรกที่เธอเห็นหลังตื่นก็คือ ภาพใบหน้าของอีรอสที่กำลังยิ้มอย่างดีใจที่ในที่สุดเธอก็ลืมตาตื่นขึ้นแล้ว
“ ในที่สุดเธ..อื้อ! ”
ไม่ทันที่อีรอสจะพูดจบ ไซคิก็กระโจนพุ่งเข้ามาจูบอีรอสในทันที ทำให้เขาหงายหลังล้มลงนอนบนพื้นโดยที่มีร่างของไซคิซึ่งกำลังจูบเขาอยู่นอนทับคร่อมอยู่บนร่างกายของเขา
อีรอสจูบไซคิกลับนิดหน่อยแต่แล้วสักพักเขาก็รู้ตัวว่านี่มันไม่ใช่เวลาทำแบบนี้ ดังนั้นเขาจึงจับไหล่ของไซคิแล้วดันเธอออกเพื่อให้เธอหยุดจูบเขา
“ ไซคิ!! เธอต้องเลิกทำกับฉันแบบนี้ได้แล้วนะ!! ” อีรอสพูดด้วยน้ำเสียงโมโหนิดๆในขณะที่แก้มของเขากลายเป็นสีแดง
ไซคิที่แก้มแดงเช่นกัน เธอเพียงแค่ยิ้มกลับอย่างใสซื่อ
“ โธ่!! ให้ตาย! ถ้าเป็นเรื่องจริงฉันคงกระดูกหักไปทั้งตัวนานแล้วเพราะเธอทำกับฉันแบบนี้ รู้บ้างไหม?!! ”
เมื่อไซคิได้ยินแบบนั้น รอยยิ้มบนหน้าของเธอก็หายวับไปทันที จากนั้นหยดน้ำใสๆก็เริ่มเอ่อล้นขึ้นที่ขอบตาของเธอแล้วตามมาด้วยท่าทางสะอื้นเหมือนเธอกำลังจะร้องไห้
อีรอสเห็นไซคิจะร้องไห้เขาก็สะดุ้งผงะด้วยความตกใจในทันที
' ดุแค่นี้ถึงกลับร้องไห้เลยหรอ?!.. หรือว่าฉันจะดุเธอแรงไปนะ?.. '
ทันใดนั้นหยดน้ำใสๆก็ไหลลงบนแก้มของไซคิในขณะที่เธอกำลังมองใบหน้าของอีรอสด้วยสายตาเศร้าๆและแสดงอาการสะอื้นไห้
อีรอสเห็นแบบนั้นเขาก็รู้สึกผิดมากๆขึ้นมาในทันที
“ เอ่อ..เอ่อ.. ไซ-ไซคิ ไซคิ ฉันขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจว่าเธอแรงแบบนั้น.. น่านะ.. ยะ-อย่าร้องไห้เลยนะ ฉะ-ฉันไม่ดีเอง! ใช่ๆฉันมันไม่ดีเอง นะๆคนดีนะ.. ยะ-อย่าร้องไห้เลยนะ.. อ่าใช่! ธะ-เธอคงคิดถึงฉันมากเลยใช่ไหม? ถูกไหม? ”
ไซคิพยักหน้าในขณะที่น้ำตาของเธอยังไหลอาบแก้ม
อีรอสใช้มือของเขาจับแก้มของไซคิแล้วใช้นิ้วโป้งปาดและเช็ดน้ำตาบนแก้มของเธอออกอย่างเบามือ
“ โอเค โอเค ฉันรู้แล้ว ฉันขอโทษนะ ฉันก็คิดถึงเธอมากเหมือนกัน งั้น..เอ่อ..ตอนนี้ลุกขึ้นก่อนนะ.. ได้ไหม? ” อีรอสพูดในขณะที่เขาเริ่มรู้สึกว่าเหมือนมีคนมองเขาอยู่
ไซคิพยักหน้าแล้วลุกขึ้นยืนแล้วก้มตัวไปจับมือของอีรอสเพื่อพยายามช่วยดึงให้เขาลุกขึ้นยืนตามเธอ
“ อะ-อืม ขอบคุณนะ ” อีรอสกล่าวพร้อมกับใช้มือยันกับพื้นและลุกขึ้นตามแรงดึงของไซคิ
จากนั้นอีรอสก็ปัดเนื้อปัดตัวของเขานิดหน่อย แล้วเขาก็หันไปปัดเนื้อตัวและจัดชุดยูกาตะสีชมพูของไซคิให้เรีอยร้อย
ในขณะที่ไซคินั้นกำลังยิ้มอย่างอารมณ์ดี
ซึ่งแตกต่างจากเนคที่กำลังเฝ้าดูเหตุการณ์เมื่อกี้อยู่ตลอดเวลา เขาจ้องไปทางไซคิด้วยสายตาถมึงทึงน่ากลัว
' อยากขยี้มัน! อยากขยี้มันให้เละเลย!! ไอ้เอไอประเภทนี้ ทำตัวแบบนี้ สำอางค์เก่งเหลือเกิน หลอกล่อเก่งจริงจริง! ยกโทษให้ไม่ได้เด็ดขาด!! '
อีรอสที่รู้สึกได้ไวถึงกลิ่นอายแปลกๆที่อันตราย สายตาของเขาก็เหลือบไปมองทางเนคทันทีโดยอัตโนมัติ ภาพที่เขาเห็น คือ เนคกำลังยืนมองมาที่เขาและไซคิด้วยรอยยิ้ม ในขณะที่ตอนนี้กลิ่นอายบรรยากาศแปลกๆที่อันตรายเมื่อกี้นั้นมันก็ได้หายไปแล้ว
' แปลกจัง..เมื่อกี้เหมือนรู้สึกได้ถึงแรงอาฆาตน่ากลัวมากๆมาจากทางเนคนี่น่า?.. แต่ไม่น่าเป็นไปได้?.. หรือว่ามีคนแถวนี้ปล่อยจิตอาฆาตกันนะ?.. '
ไซคิเข้ากอดอีรอสแน่นๆด้วยความดีใจและรอยยิ้มอย่างสดใจที่อีรอสกลับมาแล้ว ทำให้เขาต้องละสายตาจากทางเนคมามองเธอแทน
อีรอสเห็นแบบนั้นเขาจึงใช้มือลูบหัวของไซคิเบาๆ
“ อีรอสครับ ” เนคส่งเสียงเรียกอีรอส ทำให้อีรอสและไซคิหันไปมองทางเนค
เนคที่เห็นทั้งคู่หันมาทางเขา เขาก็ยิ้มพร้อมเอียงคอของตัวเองเล็กน้อย
“ ขอโทษที่ขัดจังหวะนะครับ อีรอสครับ แต่คุณยังอยากจะไปนั่งที่นั่งประจำซึ่งผมจองไว้ให้คุณอยู่ไหมครับ? ”
“ แน่นอนครับ ” อีรอสตอบพร้อมรอยยิ้ม จากนั้นเขาก็จูงมือของไซคิเข้าไปที่โต๊ะเก้าอี้บาร์ด้านในสุดที่เป็นที่นั่งประจำของเขา
“ เอ๊ะเนค? คุณจองไว้ที่เดียวหรอ? ”
“ ครับ วันนี้ลูกค้าแน่นมากๆเลย เก้าอี้ข้างคุณก็ถูกจองไว้แล้วเช่นกันครับ อีกอย่างตอนแรกผมไม่มั่นใจว่าคุณไซคิจะตื่นมานั่งกับคุณ ได้หรือไม่ ดังนั้นจึงไม่ได้จองที่นั่งข้างๆไว้ให้นะครับ ” เนคกล่าว
“ งั้นคุณช่วยเปิดระบบบล็อคส่วนตัวแบบเสริมพื้นที่.. ” อีรอสยังไม่ทันพูดจบเนคก็พูดแทรกขึ้นมาในทันที
“ ตอนนี้ระบบบล็อคส่วนตัวแบบเสริมพื้นที่นั่งของทางร้านกำลังมีปัญหาอยู่นิดหน่อยครับ คงยังใช้งานไม่ได้อีกสักพักหนึ่งเลยครับ ” เนคกล่าว
“ เอ๋?.. งั้นหรอ.. ทำไงดีล่ะ?.. ” อีรอสทำสีหน้ากังวลนิดหน่อยในขณะที่กำลังใช้ความคิด
เนคมองอีรอสนิ่งๆเหมือนกำลังจับพิรุธอะไรบางอย่างและใช้ความคิด
“ เอ-เอ๊ะ?.. ” อีรอสส่งเสียงด้วยความแปลกใจในขณะที่เขารู้สึกได้ถึงแรงผลักที่มาจากทางด้านหลังของตัวเอง
ไซคิค่อยๆผลักหลังของอีรอสไปทางเก้าอี้ที่นั่งริมหน้าต่างตรงบริเวณเคาเตอร์บาร์ จากนั้นเธอก็ใช้มือจับไหล่ของ อีรอสทั้งสองข้างแล้วดึงกดลงให้อีรอสนั่งลงบนเก้าอี้ในขณะที่เธอยืนอยู่ข้างหลังของเขา
อีรอสหันหน้าไปมองไซคิแล้วกระพริบตาปริบๆ
ไซคิเห็นดังนั้น เธอจึงแบมือออกและทำท่าเหมือนกำลังเขียนอะไรบางอย่างลงบนมือของตัวเอง
เนคสังเกตเห็นแบบนั้นเขาจึงรีบส่งบอร์ดกระดาษและปากกาให้ไซคิในทันที
ไซคิรีบรับพวกมันมาจากเนคแล้วลงมือเขียนข้อความ จากนั้นเธอก็โชว์ข้อความที่เขียนให้อีรอสอ่าน
[ข้อความที่ไซคิเขียน :
อีรอสนั่งเถอะ ฉันยืนได้]
อีรอสขมวดคิ้วในขณะที่อ่านข้อความ
“ เอ๊ะ? ได้ไงล่ะ? มันไม่แฟร์เลยนะ เธอเองก็เป็นผู้หญิงนะจะมาสละให้ฉันนั่งแบบนี้เนี่ยนะ? ” อีรอสพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจนิดหน่อย
ไซคิลบข้อความเก่าทิ้ง และเขียนข้อความใหม่แล้วโชว์ให้อีรอสอ่าน
[ข้อความที่ไซคิเขียน :
ไม่แฟร์ตรงไหน? ที่นั่งก็ที่นั่งของคุณ ดังนั้นฉันยืนได้]
อีรอสอ่านข้อความเหล่านั้นเขาก็ยิ่งขมวดคิ้วผูกเป็นปมมากขึ้นกว่าเดิม มุมปากของอีรอสโค้งลงเล็กน้อยด้วยความไม่พอใจและหงุดหงิด
“ ฉันบอกว่าไม่แฟร์! ก็ไม่แฟร์ดิ! ยังจะมาเถียงฉันอีกหรอ?! เธอจะให้ฉันเอาเปรียบเธอหรือไง?! ” อีรอสถามด้วยน้ำเสียงไม่พอใจและเริ่มอารมณ์เสีย
ไซคิมองหน้าอีรอสพร้อมกับทำหน้ามุ่ย จากนั้นเธอก็ลบข้อความเก่าทิ้ง แล้วกำลังจะเขียนข้อความใหม่
แต่ในระหว่างที่ไซคิกำลังเขียนข้อความใหม่อยู่นั้นอีรอส ก็หันไปใช้มือจับช่วงเอวของไซคิแล้วยกร่างของเธอขึ้นลอยให้มานั่งลง บนตักของเขา
ไซคิเบิกดวงตากว้างด้วยความตกใจนิดหน่อย เมื่อเธอรู้ตัวว่าตอนนี้เธอกำลังนั่งอยู่บนตักของอีรอส แก้มของเธอก็เปลี่ยนกลายเป็น สีแดงในทันทีพร้อมกับรีบยกบอร์ดกระดาษขึ้นปิดครึ่งใบหน้าของตัวเองอย่างเขินอาย
“ นั่งแบบนี้ก็จบ แฟร์ทั้งคู่ ตัวของเธอก็ไม่ได้ใหญ่มากจนฉันจะดื่มเหล้าไม่ได้สักหน่อย จะยืนอยู่แบบนั้นทำไม ฉันไม่ชอบ มันดูเกะกะข้างหลังของฉัน ” อีรอสกล่าวด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ
ไซคิที่ยังคงแก้มแดง เธอรีบลบข้อความในตอนแรกที่จะเขียนแล้วกำลังจะเริ่มเขียนข้อความใหม่ แต่อยู่ๆอีรอสก็รีบคว้าฉกหยิบแย่งบอร์ดกระดาษและปากกานั้นไปจากมือของเธอในทันทีอย่างง่ายดาย
ไซคิเบิกดวงตากว้างด้วยความตกใจอีกครั้งในขณะที่งุนงงอยู่ว่าอีรอสทำได้อย่างไง
“ น่ารำคาญน่า มาเขียนอะไรยุกยิกๆแบบนั้น ดูแล้วมันน่าหงุดหงิดชะมัด ก่อนหน้านี้เธอไม่ต้องเขียน ฉันก็ยังเข้าใจได้เลยว่า เธอจะพูดอะไร ดังนั้นมันไม่จำเป็น เนคเอามันไปเก็บ ” อีรอส กล่าวพร้อมยื่นบอร์ดกระดาษและปากกาส่งคืนให้กับเนคทันที
เนครับบอร์ดกระดาษและปากกามาจากอีรอสไปเก็บ
ไซคิทำแก้มป่องอย่างไม่พอใจ เธอมองหน้าของอีรอสและขยับปากเร็วๆเหมือนกำลังพูดอะไรสักอย่าง
แต่อีรอสมองท่าทางของไซคิแบบนั้นเขาก็แสดงออกด้วยท่าทางนิ่งๆ
“ ฉันไม่สนถ้าเธอจะไม่พอใจ แต่มันขัดหูขัดตาฉัน ไว้ฉันแก้เสียงให้เธอแล้วอยากพูดอะไรก็ค่อยไปพูดตอนนั้นล่ะกัน ”
ไซคิได้ยินแบบนั้นเธอก็ทำแก้มป่องมากกว่าเดิม แล้วหันเงยหน้ามองใบหน้าของอีรอสและขมวดคิ้วด้วยสีหน้าไม่พอใจมากๆ
' เอาแต่ใจสุดๆ! '
หลังจากนั้นไซคิก็เริ่มดิ้นและพยายามจะกระโดดไหลลงจากบนตักของอีรอส แต่อีรอสก็รีบดึงและจับให้เธอนั่งอยู่บนตักของเขาดีๆอย่างเดิม
“ อ๊ะ!อ๊ะ! หยุดเลยนะ! ” อีรอสใช้แขนของเขารัดช่วงเอวของไซคิไว้แน่นเพื่อบังคับให้เธอยังคงนั่งอยู่บนตักของเขา
ไซคิพยายามใช้มือของเธอดึงแขนของอีรอสออก อีรอสจึงกระซิบข้างหูของไซคิเบาๆ
“ อย่าดื้อสิ ถ้าเป็นเด็กดีเดี๋ยวจะรีบแก้เสียงให้ทันทีที่ไปซื้อของเสร็จเลยนะ โอเคไหม? ”
ไซคิหันเงยหน้ามามองใบหน้าของอีรอสอีกครั้งด้วยใบหน้าบึ้งตึงอย่างไม่พอใจในขณะที่แก้มของเธอยังป่องอยู่หน่อยๆ
“ อะไรล่ะ?.. ฉันรู้น่า ว่าฉันต้องแก้เสียงให้เธออยู่แล้ว แต่ตอนนี้ช่วยทำตัวเป็นเด็กดีหน่อยได้ไหม? วันนี้ฉันเหนื่อยนะ ไหนอีกเดี๋ยวฉันต้องพาเธอไปซื้อของอีกด้วยนะ ดังนั้นขอพักเงียบๆสักครู่เถอะนะ ” อีรอสพูดน้ำเสียงเรียบๆปนเหนื่อยๆ
ไซคิมองหน้าอีรอสแล้วเอียงคอนิดหน่อยอย่างสงสัย
“ ฉันรู้ว่าเธอใส่ชุดยูกาตะไม่เป็น อีกอย่างฉันก็ไม่ค่อยชอบชุดสไตล์นี้สักเท่าไหร่ ดังนั้นฉันว่าจะไปหาชุดง่ายๆให้เธอสวมใส่แทน อ๋อ ใช่ ทางเจ้าหน้าที่ติดต่อมาแล้วบอกว่าระบบห้องของฉันมีปัญหาที่พวกเขาแก้ไขไม่ได้ ฉันต้องไปหาซื้อระบบห้องใหม่ให้พวกเขาไปติดตั้งด้วยนะ เฮ้อ.. ” อีรอสพูดจบก็ถอนหายใจแบบเหนื่อยๆ
“ อีรอสครับ มันพังหนักมากถึงขนาดซ่อมไม่ได้เลยหรอครับ? ” เนคถามด้วยน้ำเสียงสงสัยปนกังวล
อีรอสยักไหล่ของเขาเบาๆและพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ
“ อันนี้ฉันก็ไม่รู้ โดยปกติระบบห้องของฉันมันเป็นระบบค่อนข้างพิเศษนิดหน่อย แต่ก็ไม่ได้เปลี่ยนหรืออัพเกรดมันมานานมากแล้วนะ ถ้ามันพังจริงๆซ่อมไม่ได้ ฉันก็ไม่แปลกใจมากนักหรอก หรือดีไม่ดีอีกแง่หนึ่งก็คือพวกเขาแค่อยากให้ฉันเสียเงินไปซื้อของใหม่ก็เท่านั้น ”
เนคจับคางของตัวเองแล้วครุ่นคิด
' น่าแปลกมาก.. แค่เปิดใช้งานเฟียร์ตัวเดียวเอง มันก็เป็นเรื่องปกติไม่ใช่หรอ?.. ทำไมห้องของอีรอสถึงได้พังขนาดซ่อมไม่ได้กันนะ? แม้มันอาจจะถือว่าเก่าแต่เทียบกับสมัยนี้ก็ยังถือว่าดีมาก ทั้งระบบภายในของมันก็ไม่น่าได้รับความเสียหายอะไรจากเรื่องแค่นี้นี่น่า ทำไมกัน?.. ไอเอตัวนี้มันอย่างไงกันแน่ ทำไมเปิดระบบแล้วถึงทำห้องนั้นพังได้?.. '
“ เนค~ ” อีรอสเรียกเนคด้วยน้ำเสียงอ้อนนิดๆในขณะที่เขากำลังจ้องมองไปทางเนค
เนคที่ได้ยินอีรอสเรียกเขาก็สะดุ้งเล็กน้อยและหลุดออกจากภวังค์ความคิดของตัวเอง
“ คะ-ครับอีรอส? ”
“ เวลาคุณกำลังใช้ความคิดนี่ คุณก็ดูน่าเอ็นดูดีนะ ” อีรอสส่งยิ้มหวานไปทางเนค
“ ... ” เนคเงียบพยายามทำมาดนิ่งๆและไม่ยิ้มในขณะที่แก้มของเขาเป็นสีชมพูจางๆพร้อมกับมองกลับไปทางอีรอส
ไซคิที่นั่งอยู่บนตักของอีรอสเห็นแบบนั้น เธอก็ใช้มือจับใบหน้าของอีรอสให้หันมามองใบหน้าของเธอแทน
“ เธอทำอะไรของเธอ?...มีอะไรติดหน้าของฉันงั้นหรอ? ” อีรอสเลิกคิ้วอย่างแปลกใจและไม่เข้าใจในการกระทำของไซคิพร้อมทำ หน้าตางงๆอย่างสงสัยและกระพริบตาปริบๆมองใบหน้าของไซคิ
ไซคิทำแก้มป่องนิดๆในขณะที่เธอมองใบหน้าของอีรอส กลับ
“ อะไร? อยากดื่มเครื่องดื่มหรอ? อ่าใช่เนค ผม..เอ่อ.. ” อีรอสหยุดพูดในสิ่งที่เขากำลังจะพูดทันทีพร้อมกับทำท่าเกร็งๆในขณะที่เขา ยังคงมองใบหน้าของไซคิอยู่
ไซคิเอียงคอมองอีรอสกลับอย่างสงสัย
อีรอสใช้มือของเขาจับมือของไซคิออกจากใบหน้าของเขาเบาๆในขณะที่เขาหันไปคุยกับเนค
“ คือ.. คุณช่วยจัดอะไรก็ได้ให้ผมผ่อนคลายและแก้เครียดที แล้วช่วยเอาอะไรก็ได้ที่ไม่มีแอลกอฮอล์ให้ยัยนี่ทีนะครับ ”
“ เอ่อ..อีรอสครับ..ที่นี่มันผับนะครับ..ผมเกรงว่า ที่นี่จะไม่มีอะไรที่ไม่มีแอลกอฮอล์นะครับ.. นอกจากจะเป็นน้ำเปล่า.. ”
“ เออ..ผมลืมไป.. ขนมและของหวานที่นี่ก็ล้วนใส่พวกเหล้าหมดซะด้วยสิ.. ” อีรอสพูดพลางในขณะใช้ความคิด
“ งั้นเอาน้ำเปล่าให้เธอก็ได้ครับ ” อีรอสกล่าว
“ ครับ ” เนคตอบพร้อมกับหยิบแก้วธรรมดามาวางเบื้องหน้าของไซคิและรินน้ำเปล่าเย็นๆให้กับเธอ
ไซคิมองตาขวางไปทางอื่นพร้อมกับกอดอกอย่างเบื่อๆและไม่พอใจ
' ให้ดื่มน้ำเปล่า?! นี่เห็นว่าเป็นเด็กน้อยหรือไงห๊ะ?! '
“ ถ้าคุณให้ผมเลือกให้คุณ งั้นผมขอแนะนำบรั่นดีตัวนี้นะครับ อาจจะแรงไปหน่อยแต่รสนุ่มมากและมีกลิ่นหอมเป็นเอกลักษณ์ที่ช่วยทำให้รู้สึกผ่อนคลายได้ด้วยครับ ” เนคพูดในขณะที่เขาวางแก้วคริสตัสสวยๆดูมีเอกลักษณ์ซึ่งใส่น้ำแข็งไว้อยู่ลงบนเคาเตอร์เบื้องหน้าของอีรอสแล้วเริ่มเทบรั่นดีลงในแก้ว
“ งั้นหรอครับเนค ขอบคุณมากเลยนะครับ ” อีรอสกล่าวพร้อมรอยยิ้ม
เนคยิ้มให้กับอีรอสพร้อมกับปิดฝาขวดบรั่นดีในมือ
ไซคิที่นั่งอยู่บนตักของอีรอส เหลือบเห็นแก้วบรั่นดีนั้น เธอก็กำลังจะเอื้อมมือไปคว้าหยิบมัน แต่อีรอสที่ตาไวและมือไวกว่า เขาก็รีบคว้าหยิบแก้วของเขาขึ้นมาก่อนที่ไซคิจะได้หยิบมัน
“ เฮ้ย! หยุดเลย! เธอห้ามดื่ม! ”
ไซคิหันไปเงยหน้ามองใบหน้าของอีรอสพร้อมกับขมวดคิ้วเข้าหากัน หลังจากนั้นริมฝีปากของเธอก็ขยับเหมือนจะพูดอะไรบางอย่าง
อีรอสขมวดคิ้วของเขานิดหน่อยในขณะที่มองหน้าของไซคิกลับ
“ ไม่ต้องมาขมวดคิ้วใส่ฉันเลยนะ ฉันรู้จากเนคแล้วว่าเธอนะดื่มเหล้าไม่เป็น แถมดูท่าน่าจะคออ่อนเอามากๆอีกด้วย ดังนั้น ห้ามดื่ม ”
ไซคิซึ่งยังคงขมวดคิ้วอยู่ เมื่อเธอได้ยินแบบนั้นเธอก็หันหน้าขวับไปมองทางเนคในทันทีด้วยสีหน้าไม่พอใจ ไซคิขยับปากของเธอเหมือนพูดอะไรบางอย่างออกมาแต่ก็ปราศจากซึ่งเสียงพูดเหมือนเดิม
เนคเพียงแค่ส่งยิ้มให้กับไซคิพร้อมกับเอียงคอและแสดงสีหน้าไม่เข้าใจ โดยเขาไม่ได้พูดอะไรออกมา
อีรอสเอียงหัวมองใบหน้าของไซคิที่กำลังมองหน้าของเนคแบบนั้น จากนั้นเขาก็แสดงสีหน้าไม่พอใจออกมา
“ หยุดมองเนคด้วยสีหน้าไม่น่ารักแบบนั้นเลยนะ เนคเขาเป็นห่วงเธอนะ เขาถึงได้มาบอกฉันนะ อีกอย่างมีหวังปล่อยให้เธอดื่ม เธอคงได้เมาแน่ๆ เอางี้ ถ้าเธอไม่อยากจะดื่มน้ำเปล่างั้น เธอดื่มนี่ไปก่อนละกัน ”
อีรอสใช้มืออีกข้างหนึ่งล้วงเข้าไปภายในบริเวณอกเสื้อของชุดยูกาตะซึ่งเขากำลังสวมใส่อยู่ แล้วเขาก็หยิบกล่องนมรสสตรอเบอร์รี่ออกมาหนึ่งกล่องยื่นให้แก่ไซคิ
ไซคิมองกล่องนมรสสตรอเบอร์รี่ในมือของอีรอสด้วยสายตานิ่งๆ
“ นิ่งทำไม? เอาไปดื่มก่อนสิ ในระหว่างที่ฉันดื่มเหล้าอยู่ เธอก็ดื่มเจ้านี่ไปก่อน เข้าใจไหมเด็กน้อย ” อีรอสกล่าวด้วยท่าทางนิ่งๆ
เมื่อไซคิได้ยินแบบนั้น เธอก็หันขวับจ้องมองบนเขม็งไปที่ใบหน้าของอีรอสด้วยสีน่ากลัวแบบไม่พอใจ ทำให้อีรอสรู้สึกสะดุ้งขนลุก เล็กน้อย
' โห..สีหน้าเหมือนโคตรไม่พอใจเลย.. ฉันพูดไรผิดเนี่ย?.. หรือว่าไม่ชอบนมรสนี้หรือเปล่านะ?.. '
อีรอสเห็นหน้าของไซคิแบบนั้นเขาก็เปลี่ยนน้ำเสียงและพยายามพูดกับเธอด้วยน้ำเสียงนุ่มๆแทน
“ เอ่อ.. ฉันไม่มีนมรสอื่นเลยนะ.. พอดีตั้งแต่กลับเข้ามาที่นี่ก็ยังไม่ได้ซื้อเครื่องดื่มหรือขนมติดตัวเพิ่มไว้เลย.. ตอนนี้ก็มีเพียงแค่นมรสนี้เท่านั้น..เธอดื่มไปก่อนได้ไหม?.. ”
ไซคิชี้ไปที่แก้วเหล้าบรั่นดีของอีรอสที่เขากำลังถืออยู่อีกมือหนึ่ง
อีรอสที่เห็นแบบนั้น คิ้วของเขาก็กลับมาขมวดเข้าหากันอีกครั้งและพูดด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว
“ ไม่มีทาง! เธอจะไม่มีทางได้ดื่มเจ้านี่! เลิกคิดได้เลย ถ้าเธอไม่ดื่มนมนี่ก็ไม่ต้องดื่มอะไรทั้งนั้น! ”
ไซคิกอดอกและสะบัดหน้าหันไปทางอื่น
อีรอสเห็นแบบนั้นเขาก็กัดฟันแน่นมองไซคิอย่างอารมณ์เสีย
' ยัยนี่! เชอะใส่ฉันหรอ?! '
อีรอสทำสีหน้านิ่งๆมองไซคิ
“ ได้ ตามสบาย ฉันไม่ง้อเธอหรอกนะ ” อีรอสนำกล่องนมรสสตรอเบอร์รี่สอดเก็บเข้าไปภายใต้ชุดยูกาตะบริเวณแผ่นอกของเขาเพื่อเก็บมันไว้เหมือนเดิม
“ อีรอสครับ อย่าอารมณ์เสียสิครับ คุณไซคิคงแค่ยังปรับตัวไม่ได้นะ จึงดูเอาแต่ใจไปหน่อย คุณลองอนุญาตให้เธอดื่มเครื่องดื่มที่มี แฮลกอฮอล์น้อยๆดูแทนดีไหมครับ? ” เนคพูดแนะนำและแสดงความเห็นให้กับอีรอสด้วยน้ำเสียงนุ่มๆ
“ และเสี่ยงให้ยัยนี่เมาในขณะที่ไปซื้อของงั้นหรอ? ไม่มีทาง แบบนั้นฉันไม่เอาด้วยหรอก ฉันหวังดี แต่ถ้ายัยนี่จะดื้อรั้นเอาแต่ใจ ฉันก็จะปล่อยให้เธองอลไป คุณก็ไม่ต้องไปสนใจเธอหรอกครับเนค ” อีรอสจิบเครื่องดื่มในมือช้าๆพลางเคี้ยวน้ำแข็งภายในปากของเขาไปด้วยอารมณ์หงุดหงิด
ไซคิที่ได้ยินแบบนั้นริมฝีปากล่างของเธอก็ยกขึ้นนิดหน่อยอย่างไม่พอใจกับคำพูดของอีรอส
ผ่านไปสักครู่ ไซคิก็เหลือบสายตาหันเงยขึ้นเพื่อมองใบหน้าของอีรอส แต่อีรอสก็ไม่หันมองลงมาที่หน้าของเธอเลย เขาเพียงแค่นั่งดื่มเงียบๆด้วยใบหน้านิ่งๆแบบไม่สนใจเธอเลย โดยมีเนคคอยเติมเครื่องดื่มให้กับเขาอยู่เงียบๆ
ไซคิเห็นแบบนั้นเธอก็มองลงนิ่งๆด้วยสีหน้าหงอยๆ
บรรยากาศตกอยู่ในความเงียบโดยมีเพียงแค่เสียงดื่มเบาๆและเสียงเคี้ยวน้ำแข็งจากภายในปากของอีรอสเท่านั้น
- ผู้เขียน
