NINJA ASSASSIN'S (Her Existence )

chapter 33

" Pwede ba kitang makausap....joy" napalingon sya ng marinig ang boses na jery

Tuwid syang umupo sa bakal na upuan. Imuwestra nya ang kamay sa kaharap na upuan. Umupo si jery dito at tumingin sa kanya. Tinaasan nya ito ng kilay at sumandal sa upuan

" You can speak" saad nya at sa malawak na lupain nakatingin. Pinagmasdan nya ang mga kasama habang nagtatake ng picture sa magandang tanawin

" Ang saya nila noh" tumingin sya dito na nakatingin pala sa mga kasama " sana ganoon tayo ka saya kung maari lang mabalik ang panahon"

Bumuga sya ng hininga at bumaling sa mga kasama na nagsasayahan " masaya sila dahil wala silang inintinding pakiramdam ng iba"

" Galit ka parin ba sa amin?" Mabilis naman ang pagbaling nya ng tingin dito. Kita nya ang lungkot na emosyon sa mga nata niyo habang nakatingin sa kanya

Ngumiti sya, ibinaling nya muli ang attention sa mga kasama. Galit?, Hindi nya alam, siguro pwedeng oo pwede ding hindi. Iba na ang katauhan na ginaganap nya kaya hindi nya alam kung galit ba ang nararandaman nya

" Kung si jessica ang tinatanong mo nyan, oo galit sya, minaliit kasi sya ng mga taong akala nya tunay sa kanya. Minahal nya kayo bilang kapatid, pero hindi nyo kasi sya kinompronta na sabihin na ampon at hinayaan nyong masaktan at makatanggap ng masasakit na salita" huminto sya at tumingin dito

" Pero hindi nya kayo masisi dahil nabigla lang din kayo sa mga pangyayari, pero dapat parin sinabi nyo may karapatan naman sya" patuloy nya

" Sana hindi mo masamain joy pero peke ba ang pinapakita mong kabaitan sa aming apat?"

Ngumiti sya dito at tumingin " peke?" Gulat nyang tanong dito at umiiling iling " bilang isang guro hindi ko pepekiin ang pagtrato ko sa studyante ko, oo't may hindi pagkakaunawaan si jessica sa inyo pero hindi iyon maging sapat para maging peke ako sa inyo, hindi maganda tignan kung kina klyde, mark, rocky, leah,shasha, at roan Lang ako maging mabait, fair ang trato ko sa inyong lahat, kung magagalit ako hindi ko sa inyo iyon ibubunton maliban nalang kung may mali kayong ginawa sa pamamalakad ko" paliwanag nya

" What is your point?" Mabilis ang kanyang pagbaling sa likod ng may marinig na nagsalita

Bumungad sa kanya ang dalawang lalaki. Naglakad ito palapit sa kanila ni jery at umupo sa bakanteng upuan na nasa gilid nya at gilid ni jery

" My point is kung ano ang namamagitan kay jessica at sa inyo mananatili iyon bilang kay jessica lang, ngayon na kilala na ako bilang ako hindi ko iisipin ang nakaraan dahil ako si sofia joy hindi si jessica, sa mga panlalait nyo pangalan ni jessica ang binabanggit hindi sofia or joy. Bakit ko pepekiin ang pagtrato ko kung wala naman akong sama ng loob sa inyo" paliwanag nya

" Pero ang gusto nyong mabalik ang dating tratohan ibang usapan na iyon, im no longer your sister, i am your cousin kaya hindi pwedeng ibalik ang ugnayan natin bilang magkapatid maliban kung gusto nyo ng tratohan na magpinsan kaya ko iyon ibigay"

Tumango naman ang tatlo at hinawakan ang kanyang kamay, nginitian nya ang mga ito, ginantihan naman sya ng mga ito ng matamis na ngiti

" Bumalik na kayo doon" pagtataboy nya sa mga ito

" Paano ka hindi kaba magsasaya" nginitian nya si jason

" Ang pagsasaya na iyan ay hindi nararapat sa tulad ko"

" Bakit hindi kaba tao?" Natawa naman sya sa ani ni jery

" Tao pero---

" Walang pero pero halika na, lumaki ka bilang isang mandiregma kaya nararapat sayong magsaya kahit minsan lang" putol ni jeremy sa kanya at hinila sya patayo sa kinauupuan

Hinayaan nya na hilain sya ni jason. May ngiti sa kanyang labi habang nasa likod sya ng mga ito. She never ever see this happening, akala nya hindi na mangyayari dahil sa nakaraan pero tulad nga ng sabi nya ang nakaraan ay sa nakaraan dapat ang isipin nya ang present

Pagkarating nila sa mga kasama ay agad namang naki join ang tatlo sa anim na naglalaro. Parang bata tignan ang mga ito. Nag aasaran at naghahabulan

Nakaramdam sya ng presensya na tumabi sa kanya. Nilingon nya ito at nakita si klyde na nakatingin din sa mga kaibigan na naglalaro

" Bakit hindi ka sumali sa kanya?" Tanong nya rito na nasa mga kasama ang tingin

" Natutuwa na ako habang nakatingin sa mga ginagawa nila" sagot nito " ikaw bakit hindi ka sumali?" Tanong nito pabalik

" Nakalimutan ko na kung paano ba magsaya" sagot nya

Simula nang tinuturuan sya ng lolo ay natigil na ang kanyang pagkabata at naging matanda sa batang edad. Pero nabalik ang kanyang saya noong nakilala nya ang kaibigan na kahit kaunting panahon na nagkasama ay naging matalik silang kaibigan

Nang iniwan sya ng kaibigan ay bumalik sya sa pagiging walang emosyon at parang galit. Hindi na sya natutu pang ngumiti noon. Hindi nga nya akalain na ngingiti pa sya uli. Nangmalaman ang katauhan ay ngumiti sya pero peke hindi totoo tulad ng kanyang pinapakita ngayon

" Madali lang naman gawin ang pagsasaya, ngumiti kalang ng boung puso masaya nayon"

" Madali sa inyo, pero sa pinag daanan ko mahirap" malungkot na ani nya ng biglang sumagi ang kaibigan sa kanyang isipan

" Lahat ng tao may pinag daanan joy pero hindi iyon sapat para makalimutan mo kung paano sumaya"

" Sya ang saya ko klyde, at sa paglinasan nya dinala nya iyon" tumingin sya kay klyde nakita nya ang nagtatakang emosyon dito

Tinalikuran nya ito at naglakad papasok sa loob ng kabahayan. Habang naglalakad ay naramdaman nyaa ng umagos na luha sa isang pisnge nya

Mapait syang tumawa at pinahid iyon. Tumingala sya sa kalangitan na para bang iyon ang dahilan ng pagtulo ng luha. Bumuga sya ng hangin at naglakad uli

Nakasalobong nya ang mayordoma ng mansyon. Nakatingin ito sa kanya na may pag alala sa muka. Lalampasan na nya sana ito ng hawakan nito ang kanyang braso

" Ayos ka lang ba?" Nginitian nya ang matanda bago sinagot

" Ayos lang ako manang" aalis na sana sya ng Magsalita ito muli

" Papasukin kona ba sila?"

Humarap sya rito at tinignana ng nagsasayang kasamahan " hayaan mo muna sila manang nagsasaya pa sila"

" Bakit hindi ka sumali sa kanila?" Tanong nito na ikinahinto ng kanyang pag iisip " huli kitang nakitang masaya ay noong buhay pa sya, kalimutan mona sya joy alam kung masakit pero iyon lang ang kailangang gawin para makapagpatuloy ka sa buhay mo at gumawa ng bagong memorya"

" Hindi ko kayang kalimutan si akira manang sya ang taong naroon sa akin sa panahon na hindi kona kilala ang sarili ko, ipinakilala nya sa akin ang sarili ko, pero binawi nya rin ng umalis sya"

" Hindi nya binawi joy, ang saya nasa puso yan wala sa ibang tao kaya magsisimula ka muli, kung nandito pa sya sigurado sasabihin non magsaya ka naman kahit minsan"

Ngumiti sya sa mayordoma " salamat manang pero magsisimula ako, hindi ko alam kung saan ako magsisimula"

" Magsisimula kang kilalanin ang ikaw" saad nito bago umalis

'magsimula sa sarili' napatawa sya sa isipan na iyon. Hindi nga nya kilala ang sarili tapos magsimula sa sarili. Naglakad sya papasok sa dining at dumiretso sa refrigerator at kumuha doon ng lollipop

Lollipop is her comforter candy, at tuwing nakakain sya noon ay nakakarelax sya kahit wala naman iyong ginawa kundi magbigay ng tamis sa kanyang panlansa

Pinagkatitigan nya ang lollipop hanggang sa maalala ang sinabi ng mayordoma. Nakikilala nya ang sarili kapag kumakain ng lollipop siguro simulan nya muna sa pagkain ng lollipop at kilalanin ang sarili

CZARINA SALEM