“ถ้าเกิดว่าฉันไม่สบายขึ้นมาบ้าง เธอจะเป็นห่วงแบบนี้หรือเปล่า?”
“ไดมอนด์” พระพายมองคนตรงหน้าด้วยความรู้สึกอะไรบางอย่าง แววตาของเขาแสดงความน้อยใจออกมาอย่างชัดเจน
“ช่างมันเถอะ ฉันก็พูดไปเรื่อย ไม่มีอะไรหรอก” ไดมอนด์รีบพูดตัดบทเมื่อเห็นว่าหญิงสาวเอาแต่ยืนมองเขาอยู่แบบนั้น
“…..” ดวงตากลมโตมองตามแผ่นหลังของไดมอนด์ที่เดินออกไป ซึ่งเธอก็รับรู้ได้ว่าเขากำลังไม่พอใจอยู่
“ข้าวไข่เจียวที่นายสั่งได้แล้ว” ข้าวไข่เจียวหน้าตาน่าทานถูกวางลงต่อหน้าชายหนุ่มทั้งสอง
“ขอบใจ” แผ่นดินตอบกลับพลางหันไปมองหน้าเพื่อนชายเมื่อสัมผัสได้ถึงความผิดปกติ
“ส่วนจานนี้เป็นของนาย” พระพายยื่นจานข้าวให้เขา หลังจากที่เห็นว่าไดมอนด์เอาแต่นั่งเฉย เธอตัดสินใจทำเพิ่มให้เขาอีกจาน
“…..”
“ฉันทำให้นายเหมือนกับแผ่นดินทุกอย่าง ลองชิมดูนะว่าถูกปากไหม”
“ไม่คิดว่าเธอจะทำเผื่อฉันด้วย” ไดมอนด์รับจานข้าวพร้อมกับคำพูดประชดประชัน
“ถ้าไม่
