Ep.2 หาตัวช่วย

812 คำ
__ตอนเช้า___ เวลา 08:15น. ตู๊ด…ตู๊ด…ตู๊ด… รอสายอยู่สักพักคนปลายสายก็กดรับ [ว่าไงคะเพื่อนสาว แกกลับมาถึงแต่เมื่อคืนใช่ป่ะ โทษทีนะไม่ได้โทรหาเลยอ่ะแก พอดีเมื่อวานที่บ้านมีเรื่องยุ่งๆนิดหน่อย] “เฮ้ย! ไม่เป็นไรๆไม่ต้องขอโทษหรอก เรื่องแค่นี้เอง” [เออๆ ว่าแต่วันนี้เรามาเจอกันหน่อยมั้ย ไปหาอะไรอร่อยๆกินกัน ไม่เจอกันตั้งนานคิดถึงมากเดี๋ยวโทรบอกไอ้ค็อปเตอร์ด้วย] “เออๆ ดีเลยฉันก็คิดถึงพวกแกเหมือนกัน แล้วก็มีเรื่องอยากปึกษา และ ขอความช่วยเหลือจากพวกแกอยู่พอดีเลย” เธอรู้ดีว่างานนี้มันไม่ง่ายเลย อย่างน้อยก็ต้องหาตัวช่วย และ คนนั้นเป็นใครไปไม่ได้นอกจากเพื่อนสนิททั้งสองคนของเธอนั่นเอง [เรื่องไรอ่ะ บอกเลยได้ป่ะ?] ปลายสายถามกลับมาด้วยความสงสัย “เรื่องมันยาวน่ะ เอาไว้เจอค่อยเล่าทีเดียว” [เออเครๆ งั้น11โมง เจอกันที่ร้านxxxนี้นะ] “อะเครค้าบบ”หลังจากกดวางสายจากเพื่อนรักไป เธอก็รีบไปอาบน้ำแต่งตัวเพื่อจะออกไปตามนัดทันที __เวลา 11:15น.__ ร้านxxxx “แก!!ทางนี้ๆ” เมื่อหญิงสาวร่างสูงเพรียวเดินพ้นประตูร้านเข้ามาก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคยแว่วเข้าหูก่อนเลย พอหันไปตามเสียงก็เจอเพื่อนสองคนกำลังโบกมือย๋อยๆพร้อมกับส่งยิ้มมาให้อยู่ตรงโต๊ะมุมสุดของร้าน “เฮ้อ…ก่วาจะหลุดมาได้ รถติดเป็นบ้า ร้อนก็ร้อน นี่มันแดดประเทศไทย หรือกำลังซ้อมลงนรกวะเนี่ย!!” พอนั่งลงเก้าอี้หญิงสาวก็บ่นไม่อุบ “มาถึงก็บ่นไม่หยุดเลยนะเกี๊ยว อะนี่! ร้อนๆแบบนี้กินนี่ก่อน ชาเขียวไข่มุกแบบที่แกชอบ นี่ฉันสั่งไว้รอแกเลยนะ!” คอปเตอร์หนุ่มหล่อผิวขาวหน้าตี๋ ซึ่งเป็นเพื่อนชายคนเดียวในกลุ่มรีบเบรคเพื่อน ก่อนจะดันแก้วชาเขียวไปตรงหน้าของเธอ “คอปเตอร์แกนี่รู้ใจฉันที่สุดเลย ขอบใจมากนะเพื่อน ได้น้ำเย็นๆแบบนี้ค่อยชื่นใจหน่อย” “แหมๆ พอยัยเกี๊ยวกลับมาก็เอาใจกันใหญ่เลยน๊าา อิจฉาค่าา”แอนนี่เพื่อนสาวอีกคนเห็นแแบนั้นก็รีบพูดแซวขึ้นมาทันที ทั้งสามคนเป็นเพื่อนรักที่สนิทสนมกันมาตั้งแต่เด็กๆ เรียนโรงเรียนประถมห้องเดียวกันมาตลอด แต่พอโตขึ้นเข้ามัธยม เกี๊ยวซ่าดันย้ายไปเรียนที่ต่างประเทศ ตามพ่อแม่ที่ไปทำงานที่นู่น เนื่องจากว่าตอนเด็กเธอติดพ่อกับแม่มาก ส่วนชูก้าที่เป็นพี่ชายคนโตจึงได้อยู่ที่บ้าน เพื่อจะได้ช่วยดูงานอะไรต่างๆให้คนเป็นบิดาที่ประเทศไทย แต่ถึงจะอยู่ต่างประเทศ เกี๊ยวซ่าก็ยังเดินทางไปๆมาๆ และ ติดต่อกับเพื่อนๆอยู่เสมอ “นี่ไม่ต้องมาแซวเลยแอนนี่ ก็ไอ้เกี๊ยวนานๆทีจะได้เจอไง” ถึงคอปเตอร์จะพูดออกไปแบบนั้นแต่ด้วยความที่เป็นเพื่อนกันมานาน สายตาที่คอปเตอร์มองเกี๊ยวซ่านั้น แอนนี่จึงมองออกว่ามันมีอะไรมากก่วานั้นแน่นอน แต่เกี๊ยวซ่าคงยังไม่รู้ตัว หรืออาจจะรู้ แต่แค่ทำเป็นเฉยเพราะเห็นว่าเป็นเพื่อนกัน “เอ่อ!! ฉันก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่ แกจะร้อนตัวเพื่อ…?” “ใครร้อนตัว…” “พวกแกหยุดๆ!! ตอนนี้ฉันเรี่มรู้สึกหิวแล้วว่ะ”เกี๊ยวซ่ารีบพูด พร้อมกับยกมือขึ้นเพื่อห้ามศึก ก่อนจะรีบเอื้อมมือไปหยิบเมนูขึ้นมาเลือกดูเพื่อตัดปัญหา นั่นจึงทำให้ทั้งสองคนหันไปเลือกเมนูของตนเองทันที ทั้งสามคนพากันสั่งอาหารมาทาน พร้อมกับคุยกัน ถามสาระทุกสุขดิบ จนเวลาผ่านไปได้สักพัก “เอ่อ! ยัยเกี๊ยว ไหนเมื่อเช้าแกบอกมีเรื่องอะไรอยากจะปึกษานะ บอกฉันมาได้เลยเพื่อน” แอนนี่ที่นึกขึ้นได้ว่าเพื่อนมีเรื่องอยากจะพูด ก็เลยเอ่ยถามออกไป “คือ…เอ่อ…เฮ้อออ…!!” เกี๊ยวซ่าที่ได้ยินเพื่อนถามแบบนั้นก็เกิดอาการอึกอัก เพราะเธอไม่รู้ว่าจะเรี่มพูดจากตรงไหน ก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างคิดหนัก “มีเรื่องอะไรงั้นหรอ? บอกพวกเราได้นะเกี๊ยว” เมื่อเห็นอาการเธอเป็นแบบนั้น คอปเตอร์จึงรีบพูดเสริมขึ้นมาอีกคน จนสุดท้ายเกี๊ยวซ่าจึงตัดสินใจเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้แก่เพื่อนรักทั้งสองคนฟัง เพื่อจะได้หาทางช่วยกันแก้ปัญหา
อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม