__ตอนเช้า___
เวลา 08:15น.
ตู๊ด…ตู๊ด…ตู๊ด…
รอสายอยู่สักพักคนปลายสายก็กดรับ
[ว่าไงคะเพื่อนสาว แกกลับมาถึงแต่เมื่อคืนใช่ป่ะ โทษทีนะไม่ได้โทรหาเลยอ่ะแก พอดีเมื่อวานที่บ้านมีเรื่องยุ่งๆนิดหน่อย]
“เฮ้ย! ไม่เป็นไรๆไม่ต้องขอโทษหรอก เรื่องแค่นี้เอง”
[เออๆ ว่าแต่วันนี้เรามาเจอกันหน่อยมั้ย ไปหาอะไรอร่อยๆกินกัน ไม่เจอกันตั้งนานคิดถึงมากเดี๋ยวโทรบอกไอ้ค็อปเตอร์ด้วย]
“เออๆ ดีเลยฉันก็คิดถึงพวกแกเหมือนกัน แล้วก็มีเรื่องอยากปึกษา และ ขอความช่วยเหลือจากพวกแกอยู่พอดีเลย” เธอรู้ดีว่างานนี้มันไม่ง่ายเลย อย่างน้อยก็ต้องหาตัวช่วย และ คนนั้นเป็นใครไปไม่ได้นอกจากเพื่อนสนิททั้งสองคนของเธอนั่นเอง
[เรื่องไรอ่ะ บอกเลยได้ป่ะ?] ปลายสายถามกลับมาด้วยความสงสัย
“เรื่องมันยาวน่ะ เอาไว้เจอค่อยเล่าทีเดียว”
[เออเครๆ งั้น11โมง เจอกันที่ร้านxxxนี้นะ]
“อะเครค้าบบ”หลังจากกดวางสายจากเพื่อนรักไป เธอก็รีบไปอาบน้ำแต่งตัวเพื่อจะออกไปตามนัดทันที
__เวลา 11:15น.__
ร้านxxxx
“แก!!ทางนี้ๆ” เมื่อหญิงสาวร่างสูงเพรียวเดินพ้นประตูร้านเข้ามาก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคยแว่วเข้าหูก่อนเลย พอหันไปตามเสียงก็เจอเพื่อนสองคนกำลังโบกมือย๋อยๆพร้อมกับส่งยิ้มมาให้อยู่ตรงโต๊ะมุมสุดของร้าน
“เฮ้อ…ก่วาจะหลุดมาได้ รถติดเป็นบ้า ร้อนก็ร้อน นี่มันแดดประเทศไทย หรือกำลังซ้อมลงนรกวะเนี่ย!!” พอนั่งลงเก้าอี้หญิงสาวก็บ่นไม่อุบ
“มาถึงก็บ่นไม่หยุดเลยนะเกี๊ยว อะนี่! ร้อนๆแบบนี้กินนี่ก่อน ชาเขียวไข่มุกแบบที่แกชอบ นี่ฉันสั่งไว้รอแกเลยนะ!”
คอปเตอร์หนุ่มหล่อผิวขาวหน้าตี๋ ซึ่งเป็นเพื่อนชายคนเดียวในกลุ่มรีบเบรคเพื่อน ก่อนจะดันแก้วชาเขียวไปตรงหน้าของเธอ
“คอปเตอร์แกนี่รู้ใจฉันที่สุดเลย ขอบใจมากนะเพื่อน ได้น้ำเย็นๆแบบนี้ค่อยชื่นใจหน่อย”
“แหมๆ พอยัยเกี๊ยวกลับมาก็เอาใจกันใหญ่เลยน๊าา อิจฉาค่าา”แอนนี่เพื่อนสาวอีกคนเห็นแแบนั้นก็รีบพูดแซวขึ้นมาทันที
ทั้งสามคนเป็นเพื่อนรักที่สนิทสนมกันมาตั้งแต่เด็กๆ เรียนโรงเรียนประถมห้องเดียวกันมาตลอด แต่พอโตขึ้นเข้ามัธยม เกี๊ยวซ่าดันย้ายไปเรียนที่ต่างประเทศ ตามพ่อแม่ที่ไปทำงานที่นู่น เนื่องจากว่าตอนเด็กเธอติดพ่อกับแม่มาก
ส่วนชูก้าที่เป็นพี่ชายคนโตจึงได้อยู่ที่บ้าน เพื่อจะได้ช่วยดูงานอะไรต่างๆให้คนเป็นบิดาที่ประเทศไทย แต่ถึงจะอยู่ต่างประเทศ เกี๊ยวซ่าก็ยังเดินทางไปๆมาๆ และ ติดต่อกับเพื่อนๆอยู่เสมอ
“นี่ไม่ต้องมาแซวเลยแอนนี่ ก็ไอ้เกี๊ยวนานๆทีจะได้เจอไง”
ถึงคอปเตอร์จะพูดออกไปแบบนั้นแต่ด้วยความที่เป็นเพื่อนกันมานาน สายตาที่คอปเตอร์มองเกี๊ยวซ่านั้น แอนนี่จึงมองออกว่ามันมีอะไรมากก่วานั้นแน่นอน แต่เกี๊ยวซ่าคงยังไม่รู้ตัว
หรืออาจจะรู้ แต่แค่ทำเป็นเฉยเพราะเห็นว่าเป็นเพื่อนกัน
“เอ่อ!! ฉันก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่ แกจะร้อนตัวเพื่อ…?”
“ใครร้อนตัว…”
“พวกแกหยุดๆ!! ตอนนี้ฉันเรี่มรู้สึกหิวแล้วว่ะ”เกี๊ยวซ่ารีบพูด พร้อมกับยกมือขึ้นเพื่อห้ามศึก ก่อนจะรีบเอื้อมมือไปหยิบเมนูขึ้นมาเลือกดูเพื่อตัดปัญหา
นั่นจึงทำให้ทั้งสองคนหันไปเลือกเมนูของตนเองทันที
ทั้งสามคนพากันสั่งอาหารมาทาน พร้อมกับคุยกัน ถามสาระทุกสุขดิบ จนเวลาผ่านไปได้สักพัก
“เอ่อ! ยัยเกี๊ยว ไหนเมื่อเช้าแกบอกมีเรื่องอะไรอยากจะปึกษานะ บอกฉันมาได้เลยเพื่อน”
แอนนี่ที่นึกขึ้นได้ว่าเพื่อนมีเรื่องอยากจะพูด ก็เลยเอ่ยถามออกไป
“คือ…เอ่อ…เฮ้อออ…!!” เกี๊ยวซ่าที่ได้ยินเพื่อนถามแบบนั้นก็เกิดอาการอึกอัก เพราะเธอไม่รู้ว่าจะเรี่มพูดจากตรงไหน ก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างคิดหนัก
“มีเรื่องอะไรงั้นหรอ? บอกพวกเราได้นะเกี๊ยว”
เมื่อเห็นอาการเธอเป็นแบบนั้น คอปเตอร์จึงรีบพูดเสริมขึ้นมาอีกคน จนสุดท้ายเกี๊ยวซ่าจึงตัดสินใจเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้แก่เพื่อนรักทั้งสองคนฟัง เพื่อจะได้หาทางช่วยกันแก้ปัญหา