หลังจากที่ฉันอาบน้ำล้างหน้าล้างตา ก็เดินมาเก็บกระเป๋าเสื้อผ้าเพื่อจะกลับไปอยู่บ้านในช่วงปิดเทอม เพราะตอนนี้ก็หมดกิจกรรมที่มหาลัยแล้ว ว่าจะกลับไปอยู่กับป๊าและม๊าที่บ้านสักสองอาทิตย์แล้วค่อยกลับมาอีกทีตอนเปิดเทอมอย่างที่ตั้งใจไว้ ฉันลากกระเป๋าออกมาจากห้องนอน ก็เจอกับความว่างเปล่า อันที่จริงฉันก็แอบหวังนิด ๆ ว่าออกมาแล้วจะเจอกับพี่มาร์ตินที่นี่ แต่มันกลับว่างเปล่า
รู้ตัวอีกทีน้ำตามันก็ไหลออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ ฉันเดินออกมาจากห้องทั้งน้ำตากับความรู้สึกที่เจ็บปวดอย่างบอกไม่ถูก ฉันเลือกมันเอง…ฉันก็ต้องรับมันได้สิ ฉันเลือกที่จะให้ครั้งแรกของฉันกับพี่มาร์ตินง่าย ๆ เอง มันก็สมควรแล้วที่พี่มาร์ตินจะทิ้งฉันไปง่าย ๆ แบบนี้ ฉันมันผิดเองที่ยอมให้พี่มาร์ตินมากมายขนาดนี้
@Meen house
18.25 น.
ฉันกลับมาถึงบ้านในช่วงค่ำ ๆ ของวันนั้น ความจริงบ้านของฉันก็อยู่แค่ที่ชานเมืองนี่เอง ขับรถไม่ถึงชั่วโมงก็ถึงแล้ว
