คนขี้หึง
824 คำ
“พี่ก็ชอบลินนะ”
“ถ้าลินเป็นเด็กดี พี่จะให้ทุกอย่างที่ลินต้องการ”
“พี่ก็ชอบลินนะ”
“ถ้าลินเป็นเด็กดี พี่จะให้ทุกอย่างที่ลินต้องการ”
ฉันนอนกระสับกระส่ายไปมาอยู่บนเตียงใหญ่ภายในห้อง โดยที่มีลีอานอนหลับอยู่ข้างๆ คำพูดของพี่เจซียังคงลอยวนเวียนอยู่ในความคิดของฉันตลอดเวลา ไม่ว่าจะพยายามข่มตานอนมากแค่ไหน ฉันก็เลิกคิดถึงคำพูดพวกนั้นไม่ได้อยู่ดี
หัวใจของฉันมันยังคงเต้นระรัวพร้อมกับใบหน้าที่เห่อร้อน เมื่อคิดถึงใบหน้าของเขา ทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันเหมือนกับฝันไป เมื่อคนที่ฉันแอบชอบมาโดยตลอด มาวันนี้เขากลับบอกว่าชอบฉันเหมือนกัน
เช้าวันรุ่งขึ้น....
ฉันกับลีอาตื่นนอนแต่เช้า เพื่ออาบน้ำเตรียมตัวไปโรงเรียน โดยวันนี้มีพี่เจซีอาสาจะไปส่ง บอกตรงๆว่าฉันยังคงรู้สึกงัวเงียอยู่ไม่น้อย เพราะกว่าจะข่มตาให้หลับได้ก็ใช้เวลาอยู่ไม่น้อย ส่วนยัยลีอานอนหลับเป็นตายไม่รู้สึกตัวเสียด้วยซ้ำ
“หน้าตาแกดูไม่ค่อยสดชื่นเลยนะ เมื่อคืนนอนดึกเหรอ?” ลีอาที่นั่งตรงข้ามเอ่ยถามในระหว่างที่เราสามคนกำลังนั่งทานอาหารเช้ากันอยู่
“อืม” ฉันตอบกลับสั้นๆพลางก้มหน้าก้มตาทานอาหารเช้าต่อ มันรู้สึกเกร็งอย่างบอกไม่ถูกเมื่อเห็นว่าพี่เจซีกำลังมองมาทางฉัน แล้วมันควรจะทำตัวยังไงดี เพราะสิ่งที่กำลังทำอยู่ตอนนี้ ฉันก็ไม่รู้ว่ามันผิดหรือถูกกันแน่
แต่แล้วจู่ๆฉันก็สะดุ้งด้วยความตกใจ เมื่อมีอะไรบางอย่างมาโดนที่ขาฉันในระหว่างที่กำลังนั่งทานข้าวอยู่ ฉันเม้มปากก้มหน้านิ่งเมื่อเห็นว่าเป็นเท้าของพี่เจซีที่กำลังลูบไล้ที่ขาของฉันไปมาอยู่ใต้โต๊ะ
เขาจ้องหน้าฉันด้วยสีหน้าเรียบนิ่งทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ต่างจากฉันที่เลิ่กลั่กกลัวว่าตัวเองจะเผลอหลุดท่าทางหรือสีหน้าออกมา
“ลีช่วยไปชงกาแฟมาให้พี่หน่อยสิ เอาเหมือนเดิมนะ”
“งั้นรอแป๊บนึง เดี๋ยวลีไปชงให้” ลีอาลุกขึ้นแล้วเดินหันหลังจากไป ทำให้ตอนนี้เหลือแค่ฉันกับพี่เจซีที่นั่งอยู่ด้วยกันสองคน
เมื่อเห็นว่าตรงนี้ไม่มีคนอื่น พี่เจซีจึงหยัดตัวลุกขึ้นแล้วเดินอ้อมมาทางด้านหลังที่ฉันนั่งอยู่ ก่อนที่เขาจะโน้มใบหน้าคมคายลงมาคลอเคลียลำคอของฉัน ส่วนฉันได้แต่นั่งนิ่งไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัว
“อย่าทำแบบนี้เลยนะคะ เดี๋ยวมีคนมาเห็น” ฉันหันซ้ายหันขวาอย่างร้อนรน เพราะถ้ามีคนอื่นมาเห็น มันคงไม่ใช่เรื่องดีแน่
“พี่ว่าตื่นเต้นดีออก ลินไม่ชอบหรอกหรอ?” เขาถามฉันกลับ ก่อนที่จะกดริมฝีปากลงมาจูบที่ขมับฉันแบบหนักๆ พร้อมกับเอามือลูบหัวฉันเบาๆ
“พี่เจ ยะ...อย่าค่ะ” ฉันพยายามดันตัวเขาออก เมื่อเห็นว่าลีอากำลังเดินกลับมาแล้ว
“......” เขายอมฟังในสิ่งที่ร้องขอ พร้อมหันหลังเดินกลับไปนั่งที่ประจำของตัวเอง โชคยังดีที่ลีอาไม่เห็นหรือสงสัยอะไร
“คิดยังไง วันนี้อยากกินกาแฟ?” ลีอาเอ่ยถามพลางยื่นแก้วกาแฟให้เขา
“แค่อยากกินกาแฟต้องมีเหตุผลด้วยหรอ!?” เขาตอบกลับพลางยกกาแฟแก้วนั้นดื่มจนหมด
“......” ลีอาทำหน้างง แต่ไม่ได้ถามอะไรต่อ
@โรงเรียน
“ขอบคุณนะคะที่มาส่ง แล้วเจอกันค่ะ” ลีอากล่าวคำลาพร้อมกับฉันที่ยกมือไหว้ขอบคุณพี่เจซีอย่างนอบน้อม
“ตั้งใจเรียนนะ ห้ามไปเกเรที่ไหนนะรู้ไหม?”
“รู้แล้วน่า เอาไว้ตอนเย็นเจอกัน”
ลีอาพูดจบก็เปิดประตูลงจากรถไป ส่วนฉันก็เก็บของเตรียมลงจากรถตามลีอาแต่ทว่าพี่เจซีกลับคว้าข้อมือไว้ได้ทัน ฉันหันซ้ายมองขวาด้วยความเลิ่กลั่กก่อนที่จะเห็นว่าลีอาเดินเข้าไปในโรงเรียนก่อนแล้ว
“เลิกเรียนแล้วเดี๋ยวพี่โทรหานะ”
“ค่ะ” ฉันพยักหน้ารับรู้ แล้วเปิดประตูเดินลงจากรถมา
“เดี๋ยว!”
“?????” ฉันหันกลับไปมองด้วยความสงสัย
“ตั้งใจเรียน แล้วก็อย่าไปมองผู้ชายคนไหน!” เขาออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง
“......” ฉันเม้มปากเงียบไม่พูดอะไร ตอนนี้รับรู้แค่ว่าพี่เจซีกำลังส่งสายตาอะไรบางอย่างมองมาทางฉัน
“พี่เป็นคนขี้หึงมากนะ เพื่อลินยังไม่รู้”
“......”
- ผู้เขียน
