พรหมจรรย์
1590 คำ
“ผู้ชายกับผู้หญิงอยู่ด้วยกันสองต่อสอง เธอคิดว่าเขาจะทำอะไรกันล่ะ?”
ฉันถอยหลังหนีจนติดกับหัวเตียง ดวงตากลมโตสอดส่องสายตามองซ้ายมองขวาอย่างเลิ่กลั่ก ก่อนที่ฉันจะถูกพี่เจซีกระชากข้อเท้าทั้งสองข้างอย่างแรงเพื่อเข้าหา
“พะ...พี่เจปล่อยนะคะ ลินเจ็บ” ริมฝีปากบางสั่นระริกเมื่อถูกเขาบีบที่ข้อเท้าอย่างแรง
“ถอดเสื้อผ้าออก”
“?????”
“พี่บอกให้ถอดเสื้อผ้าออก!” พี่เจซีออกคำสั่งด้วยเสียงที่ดังกว่าเดิม
“ไม่เอา ลินไม่ถอด” ฉันส่ายหน้าปฏิเสธ พลางกระชับเสื้อที่สวมใส่ไว้แน่น เมื่อเห็นสายตาของเขาที่มองมา
“ไม่อยากเป็นเมียพี่หรอ?” เขาจ้องหน้าฉันพร้อมพูดประโยคนั้นออกมา หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบเมื่อได้เห็นแววตาอันสั่นไหวของเขา
“พะ...พี่เจ”
“ไหนบอกว่าชอบพี่มาก ไหนบอกว่ารักพี่ ทำไมเรื่องแค่นี้ถึงให้พี่ไม่ได้!?”
“......” ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันแน่น ความรู้สึกตอนนี้มันตีกันมั่วไปหมด ใช่! ฉันรักเขา แอบรักเขามานาน นานจนไม่คาดฝันว่าเราทั้งสองคนจะได้มาคบกันด้วยซ้ำ
“เราเป็นแฟนกันแล้วนะลิน” มือทั้งสองข้างของเขาประคองหน้าฉันเอาไว้แบบหลวมๆ
“แต่หนู...”
“ให้พี่ทำนะ”
“......”
“นะลิน” ใบหน้าคมคายโน้มลงมากระซิบข้างหูอย่างแผ่วเบา ก่อนที่ริมฝีปากหนาจะประทับจูบลงมาแบบหนักๆ จนร่างกายฉันมันอ่อนระทวย
“คะ...ค่ะ ถ้าพี่ต้องการแบบนี้ ลินจะยอมให้พี่ทำ”
“เด็กดีของพี่”
สิ้นสุดประโยคนั้น ฉันจึงค่อยๆถอดเสื้อออกตามคำสั่งของเขา จนตอนนี้ร่างกายท่อนบนมันเหลือเพียงแค่ชุดชั้นในปกปิดหน้าอกอันอวบอิ่มเอาไว้ สายตาที่เขามองมา มันทำให้ใบหน้าของฉันค่อยๆเห่อร้อนขึ้นมาเสียดื้อๆ
“ถอดกระโปรงออกด้วย ถอดออกให้หมดเลยนะ พี่อยากเห็นของลิน”
“......” ฉันจัดการถอดกระโปรงออกอย่างว่าง่าย โดยที่มีพี่เจซีนั่งมองอยู่บนเตียงทุกการกระทำ
“ถอดออกให้หมดสิลิน” เขาพูดประโยคนั้นออกมาเมื่อเห็นว่าฉันไม่ยอมถอดชุดชั้นในออก บอกตรงๆว่ามันไม่กล้า ฉันไม่เคยต้องทำอะไรแบบนี้ต่อหน้าใครมาก่อน แล้วมันก็สับสนว่าสิ่งที่กำลังทำอยู่ตอนนี้มันถูกหรือผิด
“ถอดแค่นี้ไม่ได้หรอคะ?”
“ถอดแค่นี้แล้วพี่จะเอายังไง ถอดออกให้หมด”
ในเมื่อไม่มีทางเลือก ฉันจึงจำยอมทำตามคำสั่งถอดชุดชั้นในออกจนหมด จนทำให้เรือนร่างของฉันมันเปลือยเปล่าต่อหน้าเขา สายตาที่เขามองมา มันทำให้ฉันรู้สึกหวั่นใจอยู่ไม่น้อย
“นอนลง”
“พี่เจ ลินกลัว เราอย่าทำแบบนี้กันเลยนะคะ”
“มาถึงขนาดนี้แล้วลิน อย่างอแงได้ไหม!”
“......” สิ้นสุดคำพูด เขาก็ผลักฉันให้นอนราบไปกับเตียง ก่อนที่จะขึ้นคร่อมตัวฉันไว้
“อ้าขาออกดิ!”
“......”
“พี่บอกให้อ้าขาออก” พี่เจซีท้าวแขนแกร่งทั้งสองข้างลงกับที่นอนพลางก้มลงมองเรือนร่างของฉันที่กำลังนอนอยู่ใต้ร่างของ ก่อนที่จะถอดเสื้อแล้วปลดเข็มขัดหนังราคาแพงพร้อมกับถอดกางเกงออก จนทำให้เรือนร่างของเราทั้งสองเปลือยเปล่าต่อหน้ากัน
มือหนาเลื่อนไปหยิบซองถุงยางอนามัยที่วางอยู่บนหัวเตียงมาสวมใส่ แล้วค่อยๆจับขาฉันให้แยกออกจากกัน หัวใจดวงน้อยมันเต้นตึกตักจนแทบจะทะลุออกจากอก เมื่อเหลือบไปเห็นท่อนเอ็นไซซ์ใหญ่ของพี่เจซี
กึด!
“กรี๊ดดด พี่เจหนูเจ็บ! อื้อออ” ฉันกรีดร้องออกมาเมื่อรู้สึกถึงความเจ็บแสบตรงบริเวณนั้น พลางใช้เล็บคมจิกลงบนท่อนแขนแกร่ง เมื่อเขาพยายามดันท่อนเอ็นเข้ามาในร่องแคบ แต่มันก็เข้าได้แค่เพียงส่วนหัวแค่นั้น
“แน่นฉิบ!”
ปัก! ปัก! ปัก! ท่อนเอ็นลำใหญ่ของเขากระแทกกระทั้นเข้ามาในร่องของฉันจนมิดในคราเดียว ก่อนที่เอวสอบจะขยับเข้าออกตามจังหวะที่เขาต้องการ เรือนร่างของฉันขยับเคลื่อนไหวขึ้นลงตามแรงที่เขาได้กระทำมันอย่างสุขสม ก่อนที่ฉันจะสัมผัสได้ถึงกลิ่นคาวเลือดบริสุทธิ์ที่กำลังค่อยๆไหลซึมออกมาจากตรงส่วนนั้น
เขาใช้นิ้วเรียวบดขยี้ไปตรงจุดเสียวกลางกาย ก่อนที่พี่เจซีจะเลียนิ้วที่เปื้อนด้วยเลือดบริสุทธิ์ของฉันอย่างไม่รังเกียจ
ตับ! ตับ! ปัก! ปัก!
พรั่บๆๆๆ ปัก! ปัก!
“อึกก พะ...พี่เจเบาหน่อยค่ะ” ริมฝีปากฉันสั่นระริก พร้อมกับหยดน้ำตาที่ไหลออกมา แขนขามันอ่อนแรงไปหมดแล้วตอนนี้
มือสากเลื่อนมาบีบเคล้นที่หน้าอกทั้งสองข้างด้วยความรุนแรง ก่อนที่เขาจะโน้มริมฝีปากหนาลงมาขบเม้มที่เนินอกจนเกิดรอย ยิ่งฉันห้ามเขายิ่งทำมันแรงกว่าเดิม
“พะ...พอแล้ว” ฉันบอกเสียงสั่นเมื่อถูกเขาสอดใส่แท่งเอ็นเข้ามาในร่องแคบแบบนั้นอยู่นานหลายนาที มันเจ็บเหมือนร่างกายกำลังจะปริแตกในอีกไม่ช้า
“อื้อออ เสียวคxxฉิบ!” คำพูดหยาบโลนดังออกมาจากปากของพี่เจซี ก่อนที่เขาจะก้มลงซุกไซ้ที่ลำคอพร้อมกับขยับเอวสอบเข้าออกด้วยจังหวะรุนแรงหนักหน่วง ริมฝีปากหนาโน้มลงมาประกบจูบกับฉัน ส่วนฉันก็ยอมเปิดปากให้ลิ้นร้อนของเขาเข้ามาอย่างง่ายดาย
“จะ...เจ็บ” ฉันกัดปากแน่นเมื่อรู้สึกว่าเขาเริ่มส่งจังหวะเข้ามาแบบเร็วและแรงขึ้น
“อ่า~~”
ทุกการเคลื่อนไหวขยับเอวสอบของเขามันสร้างความเจ็บปวดให้ฉัน จนไม่สามารถอธิบายความรู้สึกนี้ออกมาได้ เอวสอบขยับเข้าออกอย่างหนักหน่วงจนเลือดบริสุทธิ์สีแดงสดของฉันมันอาบชโลมแท่งเอ็นจนเปียกแฉะเลอะต้นขาแกร่ง
ปึก! ปึก! ปึก!
“อื้อออ พี่เจซีหนูมะ...ไม่ไหวแล้ว” ร่องรักของฉันถูกโจมตีอย่างหนักไม่แพ้ช่วงบนที่เขากำลังขบเม้มฝังเขี้ยวคมลงมาบนผิวฉันอย่างหื่นกระหาย
“อืม อดทนหน่อยสิ อ่ะ” เขาส่งเสียงร้องครางออกมา
“อึก...จะ...เจ็บ”
“ถ้ารู้ว่าเธอจะน่าเอาขนาดนี้ ฉันจับกระแทกไปนานแล้ว” ริมฝีปากหนาเหยียดยิ้มกระซิบข้างหูฉันด้วยน้ำเสียงเรีียบนิ่ง ก่อนที่จะมองหน้าฉันด้วยความเย้ยหยัน
ปัก! ปัก! ปัก!
พั่บ! พั่บ! พั่บ!
เสียงกระทบดังลั่นไปทั่วบริเวณห้องเมื่อเอวสอบขยับขึ้นลง ส่วนมือสากก็เคล้นมาที่เต้าอวบอย่างรุนแรงพลางดูดเม้มอย่างหื่นกระหาย ขนาดแท่งเอ็นของเขามันส่งผลให้ฉันเจ็บจนแทบทนไม่ไหว
“อึกก ฮือออ เจ็บไปมะ...หมดแล้ว” ฉันพยายามดันหน้าท้องแกร่งให้ออกห่างแต่ดูเหมือนจะไม่เป็นผล ตรงกันข้ามยิ่งฉันห้ามเขายิ่งทำมัน
“จะแตกแล้วลิน อ่า” ริมฝีปากหนาขยับครางร้องเรียกชื่อฉัน ก่อนที่พี่เจซีจะปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นผ่านเกาะป้องกัน แล้วถอดแก่นกายออกจากร่องแคบของฉัน
ในที่สุดความเจ็บปวดนี้ มันก็จบลงสักที
เช้าวันรุ่งขึ้น...
“อ๊ะ!” ฉันลืมตาขึ้นมาพร้อมอาการปวดหัวและปวดตามร่างกายอย่างหนัก พลางก้มลงเรือนร่างของตัวเองก็พบแต่ร่องรอยม่วงช้ำหลายสิบจุด ภาพที่เราสองคนมีอะไรกันมันค่อยๆฉายวนเข้ามาในหัว ก่อนที่ฉันจะปลดปล่อยน้ำตาให้ไหลลงมา ฉันผิดเองที่ปล่อยตัวปล่อยใจให้เขาไปง่ายขนาดนี้
“พะ...พี่เจซี พี่เจซี!” ฉันร้องเรียกหาเขาอยู่แบบนั้น เมื่อตื่นลืมตาขึ้นมาก็ต้องพบกับความว่างเปล่า ในห้องนี้ไม่มีพี่เจซี จะมีก็แต่รอยเลือดบนผ้าปูที่นอนที่มันแสดงให้เห็นว่าสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิต ฉันได้เสียมันไปให้เขาแล้วจริงๆ
สายตาเหลือบไปเห็นเงินแบงก์พันจำนวนนึงกับกล่องยาคุมฉุกเฉินที่วางอยู่ข้างๆกัน เมื่อเห็นดังนั้น ฉันจึงร้อนใจรีบต่อสายหาเขาในทันที แต่ไม่ว่าจะพยายามติดต่อเท่าไหร่ พี่เจซีก็ไม่รับสาย ทำไมเขาถึงทิ้งฉันไว้ที่นี่ ทำไมเขาไม่บอกอะไรฉันสักคำ แต่ฉันก็ไม่ยอมล้มเลิกความพยายามจนทำให้เขารับสายในที่สุด
“พี่เจซี พี่อยู่ที่ไหนหรอคะ?”
(ฉันออกมาทำธุระข้างนอก มีอะไร) เขาตอบกลับมาแบบไม่สบอารมณ์มากนัก
“คือหนู...”
(กลับบ้านเองได้ใช่ไหม ฉันคงไม่มีเวลาไปส่ง)
“ดะ...ได้ค่ะ”
(ยาคุมที่ซื้อให้อย่าลืมกินด้วยล่ะ)
“......”
(แล้วจากนี้ไปก็ไม่ต้องโทรหาฉันอีก)
“ทำไมล่ะคะ ทะ...ทำไมพี่ถึงพูดกับหนูแบบนี้?”
(ก็เพราะว่าเบื่อไง ฉันเบื่อเธอแล้ว!)
ตู๊ดดด ตู๊ดดด ฉันยังไม่ทันได้พูดอะไรเขาก็วางสายไปเสียก่อน สิ่งที่เขาพูดมันหมายความว่ายังไง ทำไมเขาถึงพูดแบบนี้....
- ผู้เขียน
