Chapter 22

959 คำ

Niccolo’s POV Masaya ako dahil magkasama na ulit kami sa project. Andito ako ngayon sa office niya kunwari pag-uusapan namin ang project at gagawa ang draft ng floor plans pero nakatitig lang naman ako sa kanya the whole time. Hehe! Kanina di naman siya nagreact nang iabot ko ang bouquet at box ng chocolate. Ipinatong niya lang ito sa cabinet sa likod ng upuan niya. I’m wondering kung bakit sa ganda niya, napaka-aloof niya sa lalaki. Baka naman someone broke her heart before or maybe dahil sa ama niya na nang-iwan sa kanila when she was young. “Will you stop staring at me and continue doing your job!” ismid niya nang mapansing nakatitig ako sa kanya. Napailing nalang ako habang binabalik ang tingin sa laptop ko. May isang working table pa kasi dito sa office niya. Siya naman dun la

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม