“ร้องไห้ทำไม” เฮียไฟเอ่ยถามตอนที่นั่งยองตรงหน้าฉัน มือที่เปื้อนเลือดของเขายื่นมาจับใบหน้าฉัน
“...”
“เฮียถามว่าร้องทำไม”
“เฮีย น่ากลัว”
“หึ” เขาแสยะยิ้ม “เดี๋ยวนี้เฮียทำอะไรก็ไม่ใช่แล้วสินะ”
“...”
“...”
เราต่างเงียบ เงียบอยู่อย่างนั้น เลือดที่มือเขาก็ยังไหล ฉันที่ทนต่อความอึดอัดครั้งนี้ไม่ได้จึงเอ่ย “ทำแบบนี้ทำไม”
“หึงมั้ง”
“...”
“...”
“อย่าพูดเพียงเพราะดาวคบคนอื่นไปแล้ว” หึงเหรอเฮียไฟก็แค่หวงของเท่านั้น
“หึ”
“เลือดไหลออกมาเยอะแล้ว ไปทำแผลที่โรงพยาบาลค่ะ”
“แค่นี้เฮียไม่ตายหรอก”
“ขอร้อง”
“เลิกกับเขาสิ”
“มันคนละเรื่องกันเลย”
“...” เฮียไฟยังคงนั่งมองหน้าฉัน กระทั่งเสียงโทรศัพท์มือถือของเขาดัง เขายื่นมือไปที่กระเป๋ากางเกงยีนส์ด้านหลัง แล้วหยิบโทรศัพท์ออกมาดู วางมันไว้ที่พื้น คนที่โทรเข้ามาคือเฮียทู
ฉันจึงถือวิสาสะกดรับเพราะอยากให้เฮียทูช่วยพูดให้เฮียไฟไปหาหมอ “ค่ะเฮียทู”
(ไอ
