เมื่อมาถึงโรงหมอ เหยาเจียหมิงรีบอุ้มเด็กน้อยลงจากรถม้าตรงเข้าไปด้านใน หมอชราเอ่ยเรียกคุณชายเหยาพร้อมกับค้อมกายให้ คล้ายว่ารู้จักมักคุ้นกับเขาอยู่ก่อนแล้ว
“ท่านหมอจิวเร็วเข้า ช่วยดูอาการให้ทีเถิด!!” เขาวางเด็กลงบนเตียงให้หมอชราตรวจดูอาการอย่างละเอียด
“ไม่มีอะไรให้ต้องเป็นห่วง ข้าจะจัดยาลดไข้และยาบำรุงร่างกายให้ ต้มกินวันละสามเวลาไม่เกินสามวันก็หาย เพียงแต่เด็กมีภาวะขาดอาหาร ร่างกายจึงอ่อนแอซูบผอม ควรดูแลเรื่องอาหารเป็นสำคัญนะขอรับ”
“เช่นนั้นท่านหมอช่วยจัดยาที่ดีที่สุดให้ที ส่วนค่ารักษาและค่ายา ท่านเก็บรวมยอดกับของสกุลเหยาได้เลย” เหยาเจียหมิงจัดการเป็นธุระ สายตายังเหลือบมองใบหน้างามอยู่เป็นระยะ ก่อนที่พลขับฟู่ตงจะเดินเข้ากระซิบบางอย่าง ทำให้ใบหน้าคมฉาบแววลังเลอย่างเห็นได้ชัด
“หากไม่ไปตอนนี้จะไม่ทันการนะขอรับ” พลขับกล่าวสำทับเร่งเร้าให้ผู้เป็นนายตัดสินใจ
“คุณชายไปจัดการธุระก่อนเถิดเจ้าค่
