"Luhaan at Talunan." ( 1 )
Kabanata 25 Richard Lumabas muna ako ng auditorium para lumanghap ng sariwang hangin. Nanginginig pa rin ako sa galit hanggang ngayon. Mabuti na lang at napigilan ko talagang gulpihin yung Stephen na iyon. Kung nagkataon, baka nang hiram na yun ng mukha kay Endrick. Alam ko naman kasi na kayang kaya ko na silang labanan. Lalo na pag dating sa palakasan ng katawan. Kaya nga ako trinain nila Andrei ay para sa ganun bagay. Swerte pa rin talaga ang retokada na iyon. “AAAAAAAAARRRRRRRRGGGGGGHHHHHHH…! Putang ina mo talaga..!” Sigaw ko para ilabas ang nanggigigil ko na galit. Ilang sandali lang ay may narinig ako na pag tawa. Pagtingin ko sa gilid ko ay may nakita akong binata na nakatingin sa akin. Hindi nito naitago ang pag tawa nito sa akin. Tinaasan ko lang ito ng kilay. Potaena. Akal
- ผู้เขียน
