Part 46
Pagsapit ng bagong araw ay nagpaalam si Robert sa akin, isa ito sa mga bagay na halos hindi ko matanggap. Noong mga sandaling iyon ay wala akong nagawa kundi ang yakapin ang kanyang malamig na bangkay habang umiiyak. Kung alam ko lang na ito na yung huling beses na kami ay magkakasama sana ay hindi na ako pumasok sa trabaho, sana ay hindi na ako umalis sa kanyang tabi. Ngayon ay binabalot ako ng sobrang pagsisisi. Halos gumuho ang aking mundo at halos ayaw tumigil ng aking mata sa pagluha.
Naghirap ba siya? Nasaktan ba siya habang binabawi ng buhay? Hindi ko na alam ang sagot noong mga sandaling iyon. Basta ang alam ko lang ay bumagsak ang aking mundo noong mawala siya. Ang lahat ng pangarap, ang lahat ng mga plano namin ay parang mga halik na nawala lamang sa hangin. Ngayon ay p
