CHAPTER 50

2292 คำ

   CHAPTER 50   ALINA TESORO ANG ISANG TIWALA daw ay gaya ng isang babasaging baso na konting galaw mo ay maaaring magkalamat o tuluyang mabasag. At ang basong hawak ko ay ilang beses ng nagkalamat at siguradong tuluyan ng mababasag. Akala ko this time ang mga dinikit kong piraso ay hindi na muling matatanggal pa pero hindi pala ganun kadaling buoin ito.  Habang hawak ang baso ng tubig ay wala pa ring tigil ang panginginig ng mga kamay ko. Kahit ilang beses kong sabihin sa sarili ko na baka may iba lang silang pinag-uusapan at nabanggit ako kaya sinabi niya ang ganun.  Pinagmasdan ko ang lalaking nasa harap ko na pinaghahandaan ako ng pagkain na animoy isa akong mahalagang tao. Hindi gaya noong huling beses kong punta dito ay wala ngayon ang kasambahay niya. Kaming dalawa lang at ang

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม