ตอนที่8

1061 คำ
ตอนที่8 เมื่อไหร่จะเลิกตามซักที พรูดดดด!!! แค่ก ๆ ๆ ของเหลวสีอำพันที่เพิ่งยกดื่มเข้าไปพุ่งออกมาทันที อันเนื่องมาจากการสำลักทำให้เขาไอจนหน้าดำหน้าแดง รีบผลักคนบนตักออกด้วยความเร็วแสง ราวกับต้องของร้อน “ว๊ายยย!!!” “อ้าว ๆ ไอ้สัสถึงขั้นล่ก เสียอาการเลย? หึหึ” คิมหันต์ยกยิ้มมุมปากพึงพอใจกับผลงานชิ้นนี้ คิดไว้อยู่แล้วเชียวว่าซันจะต้องรู้จักเธอ ฝ่ายเป็นต่อกับภูผาต่างก็หันมามองทั้งสองฝ่ายไปมาอย่าง งง ๆ ไม่เข้าใจกับสถานการณ์ตรงหน้าเท่าไหร่ “เธออออ!!...” ซันตวัดสายตาคมกริบจ้องมองร่างบางตาเขม็ง คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเป็นปมอย่างสงสัยว่าหญิงสาวมากับคิมหันต์ได้อย่างไร? ไปรู้จักกันตั้งแต่ตอนไหน? ก่อนจะไล่สายตาสำรวจเรือนร่างหญิงสาว ตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า วันนี้เธอดูสวยสะพรั่งจนสะดุดตาเขาไม่น้อย แต่เดี๋ยวนะ...แล้วไอ้มือนั่นน่ะ จะจับอะไรกันขนาดนั้น คิดแล้วซันก็กัดกรามแน่นจนเป็นสันนูนเด่นชัดขึ้นข้างขมับสองข้าง “มานี่เลย...” เมื่อตั้งสติได้ ซันก็ปรี่เข้าไปกระชากแขนเล็กอย่างแรงให้เดินตามเขาออกมา ผลักร่างบางเข้าไปในห้องวีไอพีข้าง ๆ กันที่ไม่มีคนอยู่ในนั้น พร้อมกับเสียงประตูดัง ปัง! สนั่นลั่นห้อง ทิ้งไว้เพียงความเงียบและตกตลึงให้กับเพื่อน ๆ “ทำไม....” ภูผาพึมพำเสียงแผ่ว กระพริบตาปริบ ๆ มองตามหลังซันที่จูงมือหญิงสาวออกไป ทำไมเขาถึงได้รู้สึกคุ้นหน้าเธออย่างประหลาด ราวกับเคยพบเจอกันมาก่อนนะ “ไม่รู้เว้ย แต่ที่กูรู้ไอ้ซันมันหวง หึ” คิมหันต์ยักไหล่ไม่ใส่ใจ เดินกลับไปนั่งที่เดิมของเขาพร้อมยกเหล้าขึ้นดื่ม “คุณคิมหันต์ขา...จ๋าไม่ยอมนะคะ อยู่ดี ๆ คุณซันจะมาทิ้งจ๋าไปแบบนี้ไม่ดะ… (จ๋า) /ออกไป!!! (คิมหันต์) ” หญิงสาวเข้าไปกอดแขนคิมหันต์พูดจาแง่งอน แต่คิมหันต์ก็เอ่ยปากไล่น้ำเสียงเยือกเย็นจนหญิงสาวชะงักนิ่งไป “คะ คุณคิม… (จ๋า) /กูบอกให้ออกไป!!! (คิมหันต์) ” เขาตวาดเสียงดังลั่นห้องจนหญิงสาวทุกคนในห้องสดุ้งเฮือก ก้มหน้างุดลนลานรีบออกไปกันอย่างไว เป็นต่อกับภูผาก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะพวกเขาก็รู้สึกรำคาญผู้หญิงพวกนี้เต็มทีแล้วเหมือนกัน #อีกด้าน พรึบบบ!!! “เมื่อไหร่เธอจะเลิกตามฉันซักทีวะ!” ซันปล่อยมือจากแขนเรียว เมื่อเข้ามาหยุดยืนอยู่กลางห้องรับรอง เท้าสะเอวจ้องหน้าถามอย่างเอาเรื่องแต่ก็แอบมีสายตาวูบไหวอยู่ครู่นึงถ้าไม่สังเกตดี ๆ ก็แทบจะไม่เห็นสายตาคู่นั้นของเขาเลยแม้แต่น้อย “คุณก็ช่วยเรื่องคดีฉันสิ” มิตาก็ยกมือเท้าสะเอว จ้องหน้าเขากลับอย่างไม่ยอมแพ้เช่นกัน “เอาเงินมาวางต่อหน้าฉันภายในสิบนาทีได้ไหมล่ะ หึ” เขายิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย เมื่อคิดอะไรดี ๆออก ดวงตาคมกริบฉายแววเจ้าเล่ห์อยู่ในที “เท่าไหร่?” เมื่อได้ยินแบบนั้น หญิงสาวก็ตาเป็นประกายมีความหวังขึ้นมา เธอก็พอมีเงินเก็บอยู่บ้าง ที่ได้จากเงินประกันของพ่อกับแม่ราว ๆ หนึ่งล้านบาทและคิดว่าคงจะไม่เกินนี้อย่างแน่นอน “ห้าล้าน...พร้อมปิดคดีในสามเดือน” เขาพูดด้วยสีหน้าราบเรียบ จดจ้องมองเข้าไปในดวงตาคู่สวยนิ่ง “ห๊ะ! หะ ห้าล้าน!!! คุณจะบ้ารึไงค่าทนายอะไรจะแพงขนาดนั้น…ฉันไม่มีเงินเยอะขนาดนั้นหรอกนะคะ...คุณช่วยฉันหน่อยไม่ได้หรอคะ” มิตาอ้าปากค้างตาโตตกใจกับยอดเงินที่เขากล่าวมา ก่อนจะปรับสีหน้าเป็นห่อเหี่ยวลงให้ดูน่าสงสาร “นะ ๆ คุณทนาย ช่วยฉันหน่อย ตอนนี้ฉันมีเงินแค่ล้านเดียวเอง…คุณรับส่วนนี้ไปก่อน ที่เหลือฉันค่อยผ่อนจ่ายได้ไหมคะ?” หญิงสาวยังคงพูดขอร้องเขาต่อ โดยการขยับไปกุมมือเขาแล้วบีบเบา ๆ อย่างน่าเอ็นดู “ฉันไม่ใช่คนใจบุญ...เผื่อเธอไม่รู้” พูดจบซันก็ปลายตามองที่มือตนเอง ที่ถูกมือนุ่มนิ่มจับกุมไว้แน่น ก่อนจะชะงักไปเมื่อสายตาไปสะดุดกับขาเนียนขาวภายใต้เดรสตัวสั้น ทำให้เขาขมวดคิ้วเป็นปมแล้วค่อยๆ เลื่อนสายตาไล่มองขึ้นมาทีละนิดอย่างควบคุมไม่ได้ จนมาหยุดอยู่ที่หน้าอกอวบอิ่มภายใต้ชุดเดรสแนบเนื้อตัวสวย “นี่!! คะ คุณมองอะไรน่ะ” มิตาที่สังเกตเห็นสายตาของเขามาหยุดอยู่ที่หน้าอกของตัวเอง ก็รีบปล่อยมือจากเขาแล้วยกแขนขึ้นมากอดอกปิดบังหน้าอกตัวเองเอาไว้ พร้อมถอยห่างจากเขามาสองก้าว “เปล่า...นี่เธอคงไม่ได้คิดว่าฉันพิศวาสเธอ ถึงขั้นต้องมองหน้าอกเธอหรอกนะ” ซันตอบเฉไฉไหลลื่นไปแบบนิ่ง ๆ ตามสไตล์เขา “อกแบนเป็นไข่ดาวแบบนี้ ฉันไม่มองให้เสียสายตาหรอก ไม่ใช่สเป็กซักนิด...” “หน็อยยย ไม่ช่วยแล้วยังมาบลูลี่วิจารณ์คนอื่นอีก หล่อมากมั้ง ปากแบบนี้ฉันก็ไม่เอามาทำพันธ์เหมือนกัน…เพราะฉันไม่นิยมกินหมา!!!” มิตาได้ยินแบบนั้นก็ฟิวส์ขาด ปล่อยมือที่กอดอกออกแล้วเท้าสะเอว แอ่นหน้าอกอึ๋มใส่เขาไปหนึ่งกรุบอย่างท้าทาย ‘หน็อยแหนะ กล้าดียังไงมาว่าเธออกไข่ดาว นี่มันสามสิบหก คัพC อกแท้แม่ให้มาเชียวนะย๊ะ’ “นี่เธอ!...แล้วปากแบบนี้เคยลองท่าหมายัง?” ซันชี้หน้าหญิงสาว ก่อนจะสูดหายใจปรับอารมณ์ ยิ้มมุมปาก ปรี่เข้ามารวบเอวบางไว้ในอ้อมกอดอย่างรวดเร็ว แล้วก้มหน้าลงกระซิบถามเสียงพร่า "อยากรู้ไหมล่ะ ว่ารสชาติมันเป็นยังไง?" . . เมื่อน้องปากกล้ามา...อิพรี่ก็ดันสู้กลับซะนี่ บันเทิงล่ะสิงานนี้ ตอนหน้าจะเป็นยังไงต่อมาลุ้นกันนะคะ **อย่าลืมกดติดตาม+กดหัวใจ+กดเพิ่มเข้าชั้นกันไว้เพื่อไม่ให้พลาดตอนต่อไปนะคะ**
อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม