Chapter 3 : Anika Fragrance
1635 คำ
และแล้ววันนี้ก็มาถึง เครื่องบินลำใหญ่บินตรงจากจุดเริ่มต้นมาถึงที่หมายอย่างปลอดภัย พวกเขาทั้งสามกำลังรอรับกระเป๋าจากสายพานอันใหญ่ ที่บัดนี้กระเป๋ามากมายถูกเรียงรายเคลื่อนตัวตามกันมาเป็นขบวน
“เห้ออออ ถึงสักที คิดถึงบ้านที่สุดเลย”
“เอ่อยัยหมอก พี่สาวเรามาถึงรึยัง” เมฆาตัดบทก่อนจะมองไปรอบๆ เพื่อหาน้องสาวคนรอง
“นั่นสิหมอก โทรหาฟ้ารึยังจ๊ะ” เอมิกาเสริม มือข้างหนึ่งจับอยู่ที่ที่จับของรถขนกระเป๋า โดยมีว่าที่สามีของเธอเข็นมันอย่างทุลักทุเล มืออีกข้างที่นิ้วนางของเธอนั้นไม่ว่างอีกต่อไป แหวนเพชรเม็ดเล็กๆ ที่เธอเป็นคนขอให้เมฆาซื้อให้แค่ไม่กี่กะรัตเท่านั้น ทั้งที่ตัวเขาตั้งใจว่าจะให้ใหญ่กว่านี้อีกสามเท่า แต่ก็ถูกว่าที่ภรรยาห้ามเอาไว้ เพราะเธอเห็นว่าเก็บเงินไว้ใช้ยามจำเป็นจะดีกว่า แค่นี้เธอก็ปลื้มใจมากแล้วที่มีว่าที่สามีที่น่ารักและซื่อสัตย์กับเธอขนาดนี้
“แป๊บนะคะ...ฮัลโหลลลล พี่ฟ้า หมอกถึงแล้วนะคะ...ทางออกสามเหรอคะ โอเคค่ะ เจอกันนะคะ” ทั้งสามเดินไปยังจุดหมายที่สาวคนรองบอก รถยนต์สีขาวคันคุ้นตาจอดรอคนที่เพิ่งมาถึง ก่อนที่คนในรถที่คุ้นเคยจะก้าวลงมาจากรถละเดินตรงมาหาพวกเธอ
“คิดถึงจะเลยยยยยย” ปลายฟ้าไล่กอดพี่น้อง ก่อนจะเข้าไปกอดเอมิกาว่าที่พี่สะใภ้
“ไงง พี่เอม หื้มมม แหวนสวยมากเลยอะพี่เมฆ ฟ้าจะได้มีพี่สะใภ้แล้ววว ดีใจมั้ยหมอก”
“ดีใจสิพี่ฟ้า ตอนรู้เรื่องนะหมอกมือสั่นทำอะไรไม่ถูกเลยอะ”
“ยัยหมอกก็พูดเวอร์ไป ฟ้าก็อีกคน”
“พี่ว่าเรารีบออกจากตรงนี้ก่อนดีกว่านะ ไว้ค่อยกลับไปคุยที่บ้าน รีบขนของก่อนเร็วเมฆ” จริงสิปลายฟ้ามาจอดรถที่หน้าประตูของทางสนามบินเลยนี่นา เขาไม่บีบแตรไล่ก็ดีแค่ไหนแล้ว
ณ บ้านนภาดารินทร์
“เอ่อหมอก แล้วนี่จะพักก่อนหรือจะไปหางานทำเลย” ปลายฟ้า คุณหมอคนเก่งถามขึ้น ก่อนที่ม่านหมอกจะนั่งลงบนโซฟาตัวโปรดของเธอ หลังจากที่เธอขึ้นไปอาบน้ำ เก็บกระเป๋าไว้บนห้องแล้ว
“หมอกว่าจะลองส่งใบสมัครไปดูอะพี่ฟ้า อยากรีบทำงานเก็บเงินเยอะๆ นั่งๆ นอนๆ ที่บ้านน่ะมันไม่ใช่หมอกเลยนะพี่ฟ้า” ใช่สิ ตั้งแต่เด็กจนโตน้องสาวคนเดียวของคุณหมอคนเก่งอยู่นิ่งๆ นานๆ กับที่ได้ซะที่ไหน ไอ้ที่ไปเรียนต่างประเทศนี่ก็เป็นความอยากรู้อยากลองของม่านหมอกเองด้วย เธอให้เหตุผลว่าอยากออกไปหาประสบการณ์ ได้เรียนรู้ภาษาเพิ่มด้วย และประเทศที่เธอเลือก นั่นก็คือ สหรัฐอเมริกา
“ละอยู่ที่นู่นเป็นไงบ้าง มีหนุ่มๆ มาจีบบ้างปะเนี่ย หื้มมม” พี่สาวคนรอง ถามด้วยความอยากรู้
“ก็มีเรื่อยๆ แหละ แต่พี่ฟ้าก็รู้นี่ว่าถ้ามีคนมาจีบหมอกมันจะเกิดอะไรขึ้นต่อจากนั้น” เธอตอบกลับด้วยน้ำเสียงและสีหน้าที่แสดงออกว่าเซ็งสุดๆ แต่จะทำไงได้ มีพี่ชายขี้หวงมากถึงมากที่สุด
“พี่เมฆ”
“ถูกต้องนะค้าบบบ”
“เออเนอะ พี่ก็ไม่น่าถาม” คุณหมอคนเก่งไม่รู้จะสงสารหรือขำในความหวงที่พี่ชายมีต่อน้องสาวคนสุดท้องดี
“ว่าแต่พี่เหอะ อยู่ที่นี่ไม่มีพี่เมฆมาคอยขัด มีแฟนกับเขาบ้างยัง”
“ก็มีคุยๆ อย่าไปบอกพี่เมฆนะ” เธอพูดพร้อมกับเอานิ้วชี้ขึ้นมาทาบที่ปาก
“ค่า” ม่านหมอกรับปากอย่างว่าง่าย เธออยากเห็นพี่สาวคนเดียวของเธอมีแฟนกับเขาสักที
“เออละนี่ได้บอกเพื่อนๆ เธอรึยังว่ากลับมาน่ะ”
“บอกแล้วค่ะ นี่นัดกับพวกมันแล้วที่ร้านกาแฟพรุ่งนี้”
“ดีๆ ไม่เจอกันตั้งหลายปี คุยกันให้เต็มที่ไปเลยนะจ๊ะน้องสาววว”
“ค่าพี่สาวววว”
ร้านกาแฟแห่งหนึ่ง
“ทางนี้ยัยหมอก”
“ป่านนนน มนนนนน คิดถึงจังเลย” ม่านหมอกเดินไปตามเสียงเรียกของเพื่อนสาว ก่อนจะเข้าไปกอดสายป่านและน้ำมนต์ด้วยความคิดถึง
“คิดถึงเหมือนกันไอ้เพื่อนรัก” สายป่านเอ่ยหลังจากผลักออกจากร่างบาง
“เป็นไง เห็นหน้าได้ยินเสียงแต่ไม่ได้เจอกันเนี่ยโคตรนานเลยอะ” น้ำมนต์เสริม ถึงแม้พวกเธอจะวิดีโอคอลถามสารทุกข์สุกดิบกันอยู่บ่อยครั้งแต่มันก็ไม่เหมือนกับการเจอหน้ากันตัวเป็นๆ แบบนี้
“ชั้นสบายดี เนอะสี่ปีจะว่านานก็นาน จะว่าแป๊บๆ ก็แป๊บเดียวจริงๆ” ม่านหมอกตอบไปอย่างที่ใจคิด ทั้งสามจะนั่งเม้ามอยเรื่องราวต่างๆ กันอยู่พักใหญ่จนพระอาทิตย์ใกล้จะตกดิน
2เดือนต่อมา
“ฮัลโหลค่ะ..ค่ะ ม่านหมอกพูดค่ะ...จริงเหรอคะ ได้ค่ะพรุ่งนี้บ่ายโมงที่ออฟฟิศ...ได้ค่ะ ขอบคุณนะคะ”
“ไชโยยยยยย เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆ ได้แล้วโว้ยยยย”
“อะไรๆ ไอ้หมอก เสียงดังไปถึงข้างบน” เมฆาตะโกนกลับขณะที่กำลังเดินลงบันไดลงมาจากชั้นสองของบ้านพร้อมกับภรรยาสาวเอมิกา ทั้งคู่ได้ไปจดทะเบียนสมรสกันที่เป็นที่เรียบร้อยแล้วเมื่อสองอาทิตย์หลังจากกลับมาจากอเมริกา
“นั่นสิหมอก มีอะไรรึเปล่า” ปลายฟ้าที่เพิ่งกลับมาจากโรงพยาบาล เดินออกมาจากห้องครัวพร้อมกับจานผลไม้หลากหลายชนิด ที่เจ้าหล่อนปลอกมันออกจากเปลือกอย่างสวยงาม
“หมอกได้ที่ทำงานแล้วพี่เมฆพี่เอมพี่ฟ้า”
“ที่ไหนเหรอจ๊ะ” เอมิกาเอ่ยถาม
“บริษัท Anika Fragrance ค่ะ บริษัทเครื่องหอมที่กำลังดังอยู่ไงพี่เอมพี่ฟ้า พรุ่งนี้เขานัดไปสัมภาษณ์งาน”
“ทำไมชื่อคุ้นๆ วะ อยู่แถวไหนล่ะให้พี่ไปส่งมั้ย”
“ไม่ต้องเลยพี่เมฆ หมอกจะขับรถไปเอง”
“แต่พี่ว่า...”
“ให้หมอกเขาไปเองแหละเมฆ จะได้คุ้นชินทาง” เอมิกาขัดก่อนที่สามีของเธอจะตามไปรับไปส่ง และที่สำคัญเธอมั่นใจว่าเขาจะต้องไปเฝ้าน้องสาวคนสุดท้องแน่ๆ
“ใช่ค่ะพี่เมฆ ขอบคุณนะคะพี่เอม หมอกไปเตรียมตัวก่อนนะคะ บัยยยยย” ม่านหมอกรีบพูด พร้อมกับเดินออกจากวงสนทนาขึ้นไปยังห้องนอนของสาวเจ้า
ม่านหมอกเดินเข้าห้องนอนอย่างอารมณ์ดี เพราะก่อนหน้านี้เธอส่งใบสมัครไปแล้วถึงสามที่แต่ก็ไม่มีบริษัทไหนโทรศัพท์กลับมาหาเธอเลย เธอปฏิญาณตนว่าจะตั้งใจทำงาน ใช้วิชาชีพที่เธอเรียนมาให้เกิดประโยชน์มากที่สุด ยิ่งเป็นบริษัทที่เธออยากทำงานด้วยมากที่สุดติดต่อกลับมาแล้วด้วย ยิ่งต้องทำให้ได้
บริษัท Anika Fragrance เป็นบริษัทที่ขึ้นชื่อเรื่องเครื่องหอมเป็นอย่างมาก ความนิยมนั้นไม่ได้มีแค่ภายในประเทศ แต่ยังดังไปถึงต่างประเทศอีกด้วย เนื่องจากทางบริษัทส่งออกเครื่องหอมมากมายไปตามประเทศต่างๆ ในโซนเอเชีย ด้วยความที่เครื่องหอมของบริษัทนี้ทำมาจากวัสดุและกลิ่นหอมตามธรรมชาติ
ม่านหมอกรู้มาจากนิตยสารชื่อดังที่เคยไปสัมภาษณ์เจ้าของบริษัทว่า อณิกา เทวสุคนธ์ เป็นผู้หญิงที่เก่งและฉลาดมาก ถึงแม้อายุของเธอนั้นจะมากขึ้นตามวัยพอที่จะเป็นแม่ของม่านหมอกได้แล้ว แต่ในความเก่งและฉลาดที่ออกมาจากสีหน้าท่าทางที่สาวเจ้าเห็นรูปของหญิงมีอายุในนิตยสาร ที่มีใบหน้าเนียนสวย รอยยิ้มพิมพ์ใจ ทรงผมถูกเกล้าขึ้นเป็นมวย ชุดทำงานสีครีมที่เข้ากันกับรูปร่างของเธอ ถ้าไม่บอกว่าเจ้าของบริษัทนี่มีอายุถึงห้าสิบสี่เธอคงไม่เชื่อสายตาตัวเองเป็นแน่ ก็อณิกาดูเหมือนกับคนวัยกลางคน จนสาวน้อยแบบเธอยังอดอายไม่ได้ และที่เธอทึ่งนั่นคือหุ่นของหญิงมีอายุที่เธอเห็นบนหน้านิตยสารคือรูปร่างของคนที่มีลูกแล้วถึงสองคนด้วยกัน นอกจากนั้นหญิงมีอายุยังมีจิตใจที่ดีคอยบริจาคช่วยเหลือสังคมอีกด้วย
ม่านหมอกในชุดเสื้อเชิ้ตสีชมพูอ่อนกระโปรงทรงเอสีครีมเข้าคู่กับรองเท้าส้นสูงสีขาว ผมที่ดำสนิทมาตั้งแต่เกิดถูกสาวเจ้าแบ่งให้เท่ากันสองข้างก่อนจะม้วนเป็นลอนสวย ใบหน้าถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางอย่างเบามือ เธอส่องกระจกตรวจเช็กความเรียบร้อยก่อนจะออกจากห้องนอนลงไปยังด้านล่างของบ้าน
“อ้าวหมอก จะไปแล้วเหรอ” เอมิกาทักขึ้น ขณะที่กำลังนั่งอ่านนิตยสารอยู่ในห้องรับแขก
“ค่ะพี่เอม พี่เมฆล่ะคะ”
“อยู่ในครัวน่ะ เมฆ น้องจะไปแล้วนะ” เสียงตะโกนของภรรยาสาว ทำให้สามีของหล่อนรีบออกมาดูน้องสาวสุดท้องอย่างรวดเร็ว
“โอ้โหเว้ยยย”
“อะไรพี่เมฆ”
“จะสวยไปไหนเนี่ยยัยหมอก เดี๋ยวพี่ก็ไปส่งซะเลย”
“สวยอยู่แล้วเหอะพี่เมฆ และก็ไม่ต้องไปส่งเลย หมอกไปเองได้...ไปนะ” ม่านหมอกพูดพร้อมกับรีบวิ่งไปจับที่ประตูบ้านให้เปิดออก เธอปิดมันลงอย่างเร่งรีบ ก่อนจะเดินไปยังรถคันขาวของเธอและขับเคลื่อนตัวรถออกจากบ้านไป
- ผู้เขียน
