วันนั้นหล่อนเพิ่งลงจากเครื่องหลังจากตัดสินใจกลับมาไทย จู่ ๆ ก็หน้ามืดและเป็นลมไปจนเจ้าหน้าที่สายการบินต้องพาส่งโรงพยาบาล พอตื่นมาอีกทีและได้รับการตรวจอย่างละเอียด หมอแจ้งว่าหล่อนตั้งครรภ์ได้สี่สัปดาห์ ความรู้สึกหลากหลายประเดประดังเข้ามาจนรับมันไม่ไหว ทั้งตกใจ สับสน จับต้นชนปลายไม่ถูก และมืดแปดด้าน ไม่รู้จะจัดการกับตัวเองอย่างไรดี
“หลังจากนี้ไปคุณหนูต้องดูแลตัวเองดี ๆ นะคะ เดี๋ยวช่วงนี้แม่ผ่องจะไปนอนเป็นเพื่อนก่อน”
“แต่แม่ผ่องต้องดูแลหลานนะคะ”
“หลานแม่ผ่องโตพอสมควรแล้วค่ะ อีกอย่างตอนกลางคืนพ่อแม่เขาก็อยู่ ส่วนคุณหนูสิอยู่คนเดียว แม่ผ่องเป็นห่วงค่ะ”
“ขอบคุณเหลือเกินค่ะ” พิรุณพายกมือขึ้นไหว้อย่างไม่ลังเล แม่ผ่องดีกับหล่อนเหลือเกิน ดีมาตั้งแต่หล่อนยังเล็ก ๆ นั่นเป็นเหตุผลที่หล่อนยอมบากหน้ามาหาแม่ผ่องที่นี่ เพราะมีแค่แม่ผ่องคนเดียวที่หล่อนเชื่อว่ารักหล่อนอย่างจริงใจ
“ไม่เป็นไรนะคะคนดีของแ
