บอกไม่ให้ยุ่ง ไม่ให้มาหา แต่อัคนีก็ยังคงมาเรื่อย ๆ ... เขาฉลาดพอที่จะไม่มาตอนที่พิรุณพาอยู่ แต่มาในช่วงที่หล่อนไปทำงาน ประจวบเหมาะกับอาทิตย์นี้แม่ผ่องไม่อยู่ เพราะต้องไปงานบวชหลานที่ต่างจังหวัด ทำให้อัคนีเข้ามาทำหน้าที่ดูลูกแทนอย่างเต็มที่
มีเสียงหัวเราะคิกคักของซันไชน์ยามที่พ่ออุ้มขึ้นเล่น รอยยิ้มกว้างของเด็กน้อยสดใสราวกับแสงอาทิตย์ยามเช้า เมื่อมีพ่ออยู่เคียงข้าง โลกทั้งใบของลูกก็ดูมีชีวิตชีวาขึ้น
สิ่งที่อัคนีทำนั้น ราวกับต้องการชดเชยช่วงเวลาที่ขาดหายไปของตัวเองกับลูก เขาพาลูกไปซื้อเสื้อผ้า ของเล่น พาไปเที่ยวสวนน้ำ กินไอศกรีม ขี่จักรยาน ทำในสิ่งที่คนเป็นแม่ไม่เคยพาทำ... เวลาว่างๆ ก็มักจะอุ้มลูกมานั่งตัก เล่าเรื่องบูโซ่ให้ฟังเหมือนเล่านิทาน
รอยยิ้มของลูกในช่วงเวลานี้ จึงเต็มไปด้วยประกายตาที่ฟ้องความสุขออกมาจนล้น แบบที่พิรุณพาไม่เคยได้เห็น เวลาเพียงอาทิตย์เดียว ซันไชน์เริ่มติดพ่อ มีความ
