ตอนที่ 1 เมียสาวผู้อ่อนหวาน
1538 คำ
ปั้นเมียให้เป็นชู้....ตอนที่ 1 เมียสาวผู้อ่อนหวาน
วันนี้ผมรู้สึกดีเป็นพิเศษกว่าทุกวัน ผมมองเห็นรถหลายคันผ่านเข้าออกในร้านประดับยนต์เล็กๆของผม แต่ละคันเข้ามาจ่ายหนึ่งพันบ้างสองพันบ้างหรือจะมากกว่านั้นก็ตามแต่การติดตั้งสินค้าประดับยนต์ ลูกน้องผมทั้งสองคนแทบไม่มีเวลาพักตั้งแต่เช้าจนเข้าช่วงบ่าย
“เจ้านายครับ...คิ้วกันสาดรุ่นนี้มีของมั้ย” ลูกน้องที่ชื่อแม็คเข้ามาถาม
“เดี๋ยวเช็คแป๊บนึง” ผมบอก ก่อนจะเปิดหน้าจอเช็คสต๊อคสินค้าไปพลาง
“มีในสต๊อคสองชุด ไปเอาเลยหลังร้าน” ผมบอก เจ้าแม็คก็วิ่งไปหลังร้านทันที ขณะที่ผมก็เดินไปดูเจ้าเอ็มลูกน้องอีกคน ที่กำลังติดตั้งกันชนหน้าอยู่ตอนนี้
“เป็นไงบ้างเอ็ม” ผมถาม
“อีกยี่สิบนาทีน่าจะเสร็จแล้วครับ” เอ็มบอก
“โอเค...ไม่ต้องเร่งมาก ตรวจดูให้ดีเข้าใจมั้ย” ผมว่า
“ครับๆ...หลังคันนี้ผมคงได้พักแล้วใช่มั้ยครับ” เอ็มหันมายิ้ม
“มั้ง...ถ้าไม่มีลูกค้าแล้วนะ...เหลือแค่สองคันแล้วนี่” ผมบอก
“ใช่ครับ...แต่ถ้ามาอีกก็ทำอีกครับ เพื่อเจ้านาย” เอ็มว่า
“ดีมาก...กำไรเยอะก็โบนัสเยอะ ไม่ต้องเป็นห่วง ขยันเข้าไว้” ผมพูดให้กำลังใจ ก่อนจะเดินไปคุยกับลูกค้าที่ห้องรับรองอีกที....
หลังเสร็จจากลูกค้าสองรายนั้น จนใกล้เวลาร้านปิดก็ไม่มีลูกค้าเข้ามา ลูกน้องสองคนของผมก็ได้นั่งพักอยู่หน้าร้าน ส่วนผมก็รอใครบางคนเลิกงานมาหา พอใกล้ห้าโมงเย็นภรรยาสาวสวยของผมก็ลงจากรถประจำทางเดินเข้ามาในร้าน
ภาพประกอบจาก INTERNET
“สวัสดีครับคุณฝ้าย” ลูกน้องทั้งสองคนของผมร้องทัก ผมได้ยินก็เดินออกมาหน้าร้านทันที วันนี้เมียผมใส่ชุดทำงานแบบผ้ายืดสีฟ้า ดูเผินๆก็ไม่ได้สั้นแต่ดันมีรอยผ่าหน้าทำให้เห็นขาอ่อนค่อนข้างเซ็กซี่ แต่ผมรู้ชุดแบบนี้เป็นไปตามแฟชั่นนิยม
“สวัสดีค่ะ...น้องเอ็ม...น้องแม็ค” ฝ้ายตอบรับ เมียผมคุ้นชินกับลูกน้องของผมเป็นอย่างดี
“บอกเจ้านายซื้อรถให้ใช้สักคันได้แล้วครับคุณฝ้าย” แม็คบอก
“เฮ้ย...ไอ้แม็ค...ลามปามนะ” ผมตวาดตั้งแต่ยังไม่ทันถึงหน้าร้าน
“อูยย...เจ้านายมาเมื่อไหร่แล้ว...อิอิ...ขอโทษครับ” แม็คบอก ขณะที่เอ็มนั่งเล่นโทรศัพท์แต่ก็ส่งยิ้มออกมา ลูกน้องสองคนนี้ของผมบุคลิกจะแตกต่าง คนหนึ่งคือเจ้าแม็คออกแนวพูดมาก อีกคนคือเจ้าเอ็มค่อนข้างพูดน้อย
“นั่งรถเมล์นี่แหละค่ะ...สบายแล้ว เห็นมั้ย...มาส่งถึงที่ ถ้าขับรถไปกลับก็คงไม่ใช่สี่สิบบาทหรอกค่ะ” ฝ้ายว่า
“อืมม...ก็จริงนะครับ...แต่...ผมยอมจ่ายแพงขับมอไซค์ดีกว่า” แม็คบอก
“พอๆๆ พูดไปก็เท่านั้นแหละฝ้าย...พี่ว่าไปข้างในกันดีกว่า...เฮ้ยทั้งสองคน...ไป เตรียมตัวปิดร้าน” ผมบอก แล้วเจ้าลูกน้องทั้งสองคนก็กุลีกุจอเริ่มลุกขึ้นเก็บของเก็บเครื่องมือทันที….
ฝ้ายภรรยาสาวสวยวัยยี่สิบหก...อายุต่างจากผมถึงสี่ปี เราเป็นแฟนกันตอนที่ผมยังทำงานอยู่ที่เดียวกับฝ้ายเมื่อสามปีก่อน ตอนนั้นผมประทับใจฝ้ายเพิ่งเรียนจบปริญญาเข้ามาเป็นพนักงานใหม่ มีผู้ชายในบริษัทหลายคนต่างก็หมายปองอยากจะเป็นคู่หมั้นคู่หมายเพราะฝ้ายเป็นคนสวยแถมเรียบร้อยพูดจาก็อ่อนหวาน แต่หลังจากจีบอยู่นานก็เป็นผมที่พิชิตใจฝ้ายได้ พอตกลงเป็นแฟนกันได้ครบปีเราก็แต่งงานกัน ถึงตอนนี้เราก็ใช้ชีวิตร่วมกันเริ่มเข้าปีที่สอง
“วันนี้เป็นไงบ้างจ๊ะฝ้าย” ผมถาม
“ก็เหนื่อยนิดหน่อยค่ะ” ฝ้ายบอกก่อนมานั่งที่เก้าอี้ ผมมองชุดทำงานของฝ้ายที่มีรอยผ่าหน้าโชว์ขาอ่อน แต่ผมก็ไม่ได้หึงหวงหรือกลัวว่าใครจะมองเพราะผมรู้นิสัยฝ้ายดี
“พี่ก็เหนื่อยนะ วันนี้ลูกค้าเข้ามาหลายคัน” ผมอวดทันที
“พี่ฤทธิ์เหนื่อยแต่ได้เงิน ฝ้ายนี่สิคะ...เหนื่อยแค่ไหนก็เงินเดือนเท่าเดิม” ฝ้ายทำหน้าท้อๆ
“ก็ดีกว่าไม่มีงานนะ...เอาเถอะ...เดี๋ยวสิ้นเดือนพี่จะพาไปพักผ่อน เสาร์อาทิตย์ก็ได้...หาเวลาไปเที่ยวกัน” ผมเสนอ
“ได้ค่ะ...ด้วยความยินดี” ฝ้ายสนองตอบทันที ก่อนที่ผมจะเดินไปตรวจตราความเรียบร้อยหน้าร้านอีกครั้ง พอเห็นว่าเรียบร้อยผมก็กลับมาบอกฝ้ายให้กลับบ้าน
“เดี๋ยวฝ้ายเข้าห้องน้ำแป๊บนึงนะคะ” ฝ้ายบอก
“จ๊ะ...งั้นเดี๋ยวพี่คอยนะ” ผมพูดออกมา ขณะที่ฝ้ายก็เดินไปเข้าห้องน้ำที่ด้านใน
“งั้นผมไปก่อนนะเจ้านาย...หวัดดีครับ” แม็คยกมือไหว้
“หวัดดีครับเจ้านาย” เอ็มบอกบ้าง ก่อนที่ทั้งสองจะขับมอเตอร์ไซค์ออกไป ทันใดนั้นผมก็หันไปเห็นโทรศัพท์ซึ่งไม่รู้ว่าเป็นของใครวางอยู่ตรงชั้นวางของ ผมหยิบขึ้นมาดูโดยไม่รู้ว่าเป็นโทรศัพท์ของใคร ผมลองเปิดหน้าจอก็ขึ้นให้ลากเส้นปลดล๊อค ผมเห็นรอยลากเป็นคราบลางๆก็ลองลากตามทันที....
ผมปลดล๊อกได้แต่ผมก็ยังไม่รู้ว่าเป็นเครื่องใคร ผมอยากรู้จึงลองเปิดเข้าไปในแกลเลอรี่ ทันใดนั้นผมก็ใจหายวาบขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นรูปด้านใน ผมเห็นรูปของฝ้ายอิริยาบถต่างๆในชุดทำงานสีฟ้าที่ฝ้ายสวมใส่วันนี้
ภาพประกอบจาก INTERNET
รูปมีทั้งหันหน้าหันหลัง โดยเฉพาะรูปที่ยืนเอียงข้างเห็นส่วนโค้งเว้า ผมกดเข้าไปสำรวจต่อ ก็เห็นรูปของฝ้ายก่อนหน้านี้อีกหลายวัน ทั้งรูปยืนรูปนั่งบางรูปก็เหมือนฝ้ายไม่ทันระวังเห็นขาอ่อนลึกเข้าไปด้านใน ผมรู้ทันทีว่าคนถ่ายเจตนาต้องการไม่พ้นเรื่องอย่างว่า แวบแรกผมโกรธมากที่มีคนกล้าถ่ายรูปเมียของผมแบบนี้....
จังหวะเดียวกันก็เสียงมอเตอร์ไซค์ขับเข้ามาในร้าน ผมรีบปิดหน้าจอวางโทรศัพท์ไว้ที่เดิมทันที ก่อนจะรีบกลับมานั่งที่โต๊ะทำงาน
“เจ้านาย...ยังไม่กลับเหรอครับ” เอ็มถาม
“รอฝ้ายอยู่...ฝ้ายเข้าห้องน้ำ...ว่าแต่กลับมาทำไม” ผมถาม ผมอยากจะด่าอยากจะต่อว่าอยากจะคาดโทษแต่ก็พยายามเก็บอาการไว้
“ผมลืมโทรศัพท์ครับ...จำไม่ได้ด้วยว่าไปตั้งไว้ที่ไหน” เอ็มเกาหัวไปมา ทันใดนั้นฝ้ายก็ออกมาจากห้องน้ำพอดี คราวนี้ผมเลยตั้งใจสังเกตอาการ แล้วผมก็เห็นว่าเอ็มมองฝ้ายด้วยแววตาของความหื่นกระหาย ผมตกใจมาก...ผมไม่คาดคิดมาก่อนว่าลูกน้องของผมจะมองเมียผมแบบนี้
“ลืมโทรศัพท์เหรอคะ...พี่ฤทธิ์โทรให้น้องเอ็มหน่อยสิคะ” ฝ้ายว่า ผมก็ต้องแกล้งกดโทรหาทั้งที่รู้ว่าเครื่องเอ็มอยู่ไหน พอกดโทรเสียงก็ดังให้เอ็มรีบเดินไปที่ชั้นวางของ
“เจอแล้วครับเจอแล้ว...ขอบคุณนะครับเจ้านาย ขอบคุณนะครับคุณฝ้าย” เอ็มบอก ก่อนรีบขับรถออกจากร้านทันที ผมคิดในใจว่าเอ็มคงเอารูปฝ้ายไปทำมิดีมิร้าย ยิ่งเห็นแววตาหื่นกระหายที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อน ยิ่งเห็นรูปหลายวันก่อนหน้า ผมก็ไม่รู้ว่าเอ็มเอารูปเมียผมไปทำอย่างว่ามานานสักแค่ไหน ผมเสียดายที่ผมน่าจะแฉออกมาให้ได้คาหนังคาเขา ผมอยากจะไล่เจ้าเอ็มออกจากงาน ผมอยากจะประจานมันออกมาต่อหน้าฝ้าย
“ไปค่ะพี่ฤทธิ์...พี่ฤทธิ์...พี่ฤทธิ์คะ” ฝ้ายเรียกชื่อผมหลายครั้ง ผมได้ยินแต่ผมกำลังใจลอย
“พี่ฤทธิ์คะ” ฝ้ายเสียงดังทำเอาผมสะดุ้งตกใจ
“หา...เอ่อ...ฝ้าย...โทษที กำลังคิดอะไรเพลินๆ” ผมบอก
“คิดถึงสาวที่ไหนคะ” ฝ้ายถาม
“คิดถึง...คิดถึงฝ้ายนะสิ” ผมแก้ตัวออกมาทันที
“แหม...ไม่ต้องเลยค่ะ โกหกจับได้” ฝ้ายยิ้มออกมา
“แหะๆ...ก็แบบว่าคิดถึงเรื่องวันพรุ่งนี้ ถ้ามีลูกค้าเยอะๆทุกวันแบบนี้ก็คงดีนะ” ผมบอก แล้วฝ้ายก็ส่งยิ้มให้ก่อนเดินนำออกไป ผมเดินตามหลังจ้องมองไปที่บั้นท้าย ผมเห็นชุดทำงานสีฟ้าของฝ้ายมันรัดตรงก้นจนเห็นเส้นรางๆเหมือนขอบกางเกงใน แม้ไม่ชัดแต่ผมก็จินตนาการไปว่าเจ้าเอ็มคงเห็นเหมือนที่ผมเห็นตอนนี้...ทันใดนั้น...ผมก็ดันมีอารมณ์ประหลาดขึ้นมาทันที อารมณ์ที่ผมยังไม่รู้ว่าเป็นอารมณ์อะไร รู้แต่ว่า...ผมเสียววาบไปจนถึงช่วงล่างตอนนี้....
จบตอนที่...1...
- ผู้เขียน
