19 - ไม่ใช่ตัวแทนของใคร

1337 คำ

คุณป๋าค่อยๆ ถอดจูบออกแล้วมองหน้าฉันที่จู่ๆ ก็นิ่งไป “ไม่เจอฉันมันดีกว่า หึ!!” คุณป๋าทวนคำพูดก่อนหน้านี้ที่ฉันพูดออกไป แล้วหัวเราะออกมาเบาๆ ในลำคอ มือหนาบีบข้อมือฉันเอาไว้แน่นกว่าเดิม “ฝ...ฝุ่นเจ็บค่ะ” ฉันนิ่วหน้าหลายต่อหลายครั้งเพราะความเจ็บ จนในที่สุดก็ต้องพูดออกมาจนได้ “ใกล้ถึงวันครบรอบที่ฝนเสียชีวิต เธอคงไม่ใจร้ายถึงขนาดไม่ไปทำบุญให้พี่สาวตัวเอง” “ฝุ่นรู้ค่ะ รู้ว่าฝุ่นต้องทำอะไร” “งั้นเสาร์อาทิตย์นี้เธอก็เตรียมตัวกลับไปบ้านกับฉัน” “บ้าน? ทำไมฝุ่นต้องกลับไปที่บ้านด้วยละคะ ฝุ่นจะทำบุญให้พี่ฝนที่วัดในกรุงเทพ” “ไม่ได้!!” คุณป๋าปฏิเสธเสียงดังลั่นห้อง “คุณป๋า....” “ที่ผ่านมาฉันให้เวลาเธอมามากพอแล้วฝุ่น” เหมือนฉันถูกฉุดดึงเข้าไปในฝันร้ายอีกครั้งหนึ่งเมื่อคุณป๋าพูดแบบนี้อีกมา ใจมันยังไม่พร้อมจะเผชิญหน้ากับคุณป๋าทุกวันหรอกนะ “ทำไมคะ จะเอาฝุ่นไปเป็นตัวแทนพี่ฝนอีกใช่มั้ย” ฉันร

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม