CHAPTER 38 ขอแต่งงาน
ไร่กำนันเสือ
สายลมเอื่อยๆ พัดผ่านใบหญ้าและซุ้มไม้ไผ่ชั่วคราวที่ตั้งไว้ริมไร่ ท้องฟ้ายามเย็นทอแสงอ่อนลงบนผืนไร่โล่ง ๆ คนงานกำนันเสือตัดอ้อยหมดทุกแปลง ตอนนี้เหลือเพียงตออ้อยเล็ก ๆ กับต้นอ้อยที่เริ่มแตกจากตอ
สายไหมเดินตามกำนันเสือมาเงียบ ๆ เธออยู่ในชุดผ้าฝ้ายคลุมท้องสีอ่อน ที่กำนันเสือซื้อให้ สะพายกระเป๋าผ้าเล็ก ๆ ส่วนกำนันเสือเดินนำหน้า
“ที่บอกว่ามีอะไรให้หนููดู ไม่เห็นมีอะไรเลย มีแค่ตออ้อยเต็มไร่” สายไหมเอ่ยพร้อมกับมองไปเบื้องหน้า “คนงานก็กลับหมดแล้ว”
“พี่ตั้งใจให้เป็นแบบนี้แหละ พี่อยากให้มีแค่เราสองคน” กำนันเสือพาสายไหมเดินไปหยุดตรงกลางไร่ ที่มีแคร่ไม้ไผ่กับผ้าปูพื้นเรียบ ๆ ปูไว้ ราวกับจัดเตรียมโดยเฉพาะ บนแคร่มีตะกร้าหวายเล็ก ๆ กับถุงผ้า มีซุ้มดอกไม้อยู่ข้าง ๆ
“พี่กำนันแอบมาจัดซุ้มเหรอคะ?”
“พี่ตั้งใจจัดเลยนะ หนูไหมนั่งก่อนจ้ะ พี่มีอะไรจะพูดด้วย” สายไหมค่อย ๆ นั
