CHAPTER 28 เจ็บ
“ลุงหมึก!!”
สายไหมพุ่งเข้าไปช่วย แต่โดนชายอีกคนกระชากผมเธออย่างแรงจนหน้าหงาย
“คิดว่าพูดมากแล้วจะได้รอดเหรอ!?” มันเหยียดยิ้มเอ่ยด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรียม
“ไอ้ชั่ว ไอ้สารเลว! ปล่อยฉัน!” เธอสะบัดเต็มแรง ตบหน้าชายคนนั้นฉาดใหญ่ แต่สิ่งที่ได้คือฝ่ามือหนัก ๆ ฟาดสวนกลับ
เพียะ! หน้าเธอหันตามแรง ดวงตายังลุกวาวด้วยโทสะ ร่างบอบบางล้มชุนไปกับพื้น
“เป็นแค่ผู้หญิง มึงกล้าหือเหรอวะ!” มันเงื้อมือหมายจะตบซ้ำ
ปัง! เสียงปืนดังขึ้นจากประตูที่เปิดอยู่ กระสุนเฉี่ยวผนังห้องจนฝุ่นปลิว เสียงฝีเท้าหนัก ๆ ตามมาติด ๆ พร้อมเสียงตะโกนลั่น
“ปล่อยมือจากเธอเดี๋ยวนี้!!” กำนันเสือ ยืนจังก้าอยู่ตรงประตู ปืนในมือเล็งตรงเป้าหมาย แววตาแดงก่ำกร้าวราวกับสัตว์ร้าย
“พะ…พี่กำนัน!” สายไหมเสียงเครือ มือสั่นระริก
“อย่าเสือกเรื่องนี้!”
“กูจะเสือก!”
ปัง!
ชายฉกรรจ์สองคนเห็นท่าไม่ดี รีบผลักสายไหมล้มลงกับพื้นแล้วว
